Ένα λεωφορείο του '89 που είχε σταματήσει από καιρό να κάνει δρομολόγια, έγινε το σύμβολο μιας προσπάθειας που δείχνει ότι η ζωή δεν σταματά. Για τους πρόσφυγες -με εξαίρεση τους ελάχιστους που κατάφεραν να κάνουν μια νέα αρχή- η ζωή έχει σταματήσει από τη στιγμή που έπεσε η πρώτη βόμβα. Βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε αφιλόξενες δομές φιλοξενίας, αλλά είναι εγκλωβισμένοι και στον χρόνο. Ενώ αυτός κυλά κανονικά, το αβέβαιο μέλλον και το στάσιμο παρόν τους καθηλώνει. Αυτή την αίσθηση, σε ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη που υπήρξαν για πρόσφυγες, τον καταυλισμό στο Καλαί, κατάφερε να την απωθήσει σε ένα βαθμό η πρωτοβουλία ομάδας εκπαιδευτικών και εθελοντών που μετέτρεψαν ένα εγκαταλελειμμένο λεωφορείο σε σχολική αίθουσα.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια εθελοντή που συμμετείχε στο εγχείρημα. "Δεν είχα ζήσει ξανά τόσο έντονο κοντράστ, όσο αυτό μεταξύ μιας κουραστικής, κρύας και βροχερής ημέρας από τη μία και της στιγμής που βρέθηκα από την άλλη, μέσα στο λεωφορείο και σε ένα χώρο γεμάτο ενέργεια και ζωή". Η λίστα με τα φανταστικά πράγματα που έχει να πει για το λεωφορείο - σχολείο είναι ατελείωτα λέει ο Eden Samuels - Coke. Ξεχωρίζει όμως κάτι παραπάνω. "Στο λεωφορείο μπορούσες να επιλέξεις. Στον καταυλισμό το... προνόμιο της επιλογής ήταν σπάνιο, δεν διάλεγες τι ρούχα θα φορούσες, τι θα έτρωγες και οι ευκαιρίες καθορίζονταν συνεχώς από την κατάστασή σου και τους περιορισμούς του καταυλισμού. Ωστόσο, όταν έμπαινες στο λεωφορείο είχες την επιλογή. Είτε να συζητήσεις με καθηγητή για ένα θέμα της αρέσκειας σου, είτε να μιλήσεις με ένα φίλο μέσω Ίντερνετ, είτε να παίξεις ένα παιχνίδι ή να παρακολουθήσεις ένα μάθημα. Το λεωφορείο - σχολείο δεν εκπαίδευε απλά τους πρόσφυγες, αλλά τους έδινε την πραγματική δύναμη και δυνατότητα να κάνουν αυτό που θέλουν".
Το λεωφορείο είναι ένα παλιό μοντέλο Volvo και έγινε πολλές φορές αστείο μεταξύ των εθελοντών για την παλαιότητά του. Ανακαινίστηκε χειμώνα σε ιδιωτικό χώρο που είχε παραχωρηθεί με χαρά από τον ιδιοκτήτη, που βρήκε ενδιαφέρον και κυρίως ανθρώπινο το πρότζεκτ. Το λεωφορείο διαμορφώθηκε έτσι που είχε ακόμη και μεγάλα μαξιλάρια και κουρελούδες για να κάτσει όποιος ήθελε να διαβάσει, χαλαρώνοντας λες και βρισκόταν σπίτι του. Η ανακαίνιση χρηματοδοτήθηκε μέσω crowd funding και οι επισκευές έκαναν το όχημα πέρα από φιλικό και οικολογικό.
Αφού ο καταυλισμός διαλύθηκε, το λεωφορείο πήγε στο Μπράιτον για συντήρηση και τη νέα χρονιά θα βγει ξανά στον δρόμο. Όπως αναφέρουν οι εθελοντές υπάρχουν πολλές περιοχές με πρόσφυγες στη Βόρεια Γαλλία, στη Μεγάλη Βρετανία και σε άλλες χώρες, όποτε έχουν πολλή δουλειά να κάνουν. Γι' αυτό και παράλληλα προτρέπουν και άλλους εκπαιδευτικούς και πολίτες να συμμετέχουν στην προσπάθεια. Την επιμόρφωση των δασκάλων - καθηγητών την αναλαμβάνει η ίδια η ομάδα, ενώ οι πολίτες μπορούν να υποστηρίξουν το εγχείρημα ακόμη είτε με κάποιο χρηματικό ποσό είτε με εξοπλισμό.
Επιδίωξη της ομάδας είναι πέρα από το λεωφορείο, να σχηματιστούν πρωτοβουλίες και με άλλη μορφή, αλλά με τους ίδιους σκοπούς. Να συμβάλλουν ώστε οι πρόσφυγες να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους, να καλλιεργήσουν τα προσόντα τους και να προετοιμαστούν για ένα καλύτερο μέλλον. Μία τέτοια πρωτοβουλία λαμβάνει χώρα στο Παρίσι όπου η άλγεβρα και τα ρήματα δεν είναι το παν όπως λένε οι εθελοντές, όσο να μπορέσουν οι πρόσφυγες να ξαναμάθουν τη ζωή σε μια άλλη γλώσσα. Περισσότερα για το πρότζεκτ μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα schoolbusproject.org.
