Ένας καθηγητής ανά 77 φοιτητές αντιστοιχεί στα ΤΕΙ, σύμφωνα με τη δεύτερη κατανομή των 500 μελών ΔΕΠ που πιστώθηκαν στα πανεπιστήμια και τα τεχνολογικά ιδρύματα της χώρας. Πριν τις προσλήψεις -136 στο σύνολο για τα ΤΕΙ-, η αναλογία διαμορφωνόταν σε έναν καθηγητή ανά 85 φοιτητές (στον μέσο όρο των αναλογιών ανά ίδρυμα).
Μπορεί συγκριτικά με τα πανεπιστήμια η σχέση διδασκόντων - διδασκόμενων να παραμένει υψηλή (στα πανεπιστήμια ήταν 1/31 και υποχώρησε μετά τις 364 νέες προσλήψεις στο 1/29), ωστόσο αναδεικνύει μια σχετική τάση για σταδιακή αναβάθμιση των τεχνολογικών ιδρυμάτων.
Σήμερα στα 14 ΤΕΙ της χώρας φοιτούν 139.722 φοιτητές, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, την ώρα που στα 22 πανεπιστήμια φοιτούν διπλάσιοι περίπου (242.563). Οι καθηγητές στα ΤΕΙ είναι με τις νέες προσλήψεις 1.957 και στα πανεπιστήμια 9.391. Η αναλογία δηλαδή καθηγητών - φοιτητών έχει υποχωρήσει στα ΤΕΙ 8 μονάδες, όταν στα πανεπιστήμια είναι 2 μονάδες.
Σαφώς, "δεν είναι δυνατόν να θεραπευθεί η μεγάλη απόκλιση διδασκόντων / διδασκομένων στα ΤΕΙ με τις πρώτες 500 θέσεις", όπως είχε δηλώσει προ ημερών και η αναπληρώτρια υπουργός Σία Αναγνωστοπούλου, διατυπώνοντας τη δέσμευση να τα ενισχύσει με τις 500 νέες θέσεις που στόχος είναι να πιστωθούν αργότερα μέσα στο έτος.
Έχει σημασία όμως να δούμε ότι στα ιδρύματα με μεγάλο όγκο φοιτητών, όπως στο ΤΕΙ Πειραιά, η αναλογία υποχωρεί έως και 6 μονάδες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, όπου η αναλογία υποχωρεί κατά 29 μονάδες (από έναν καθηγητή για 119 φοιτητές σε έναν για 90). Ακόμη και στο ΑΠΘ, όπου πιστώνονται 67 θέσεις μελών ΔΕΠ (οι περισσότερες στο σύνολο των ιδρυμάτων), η αναλογία υποχωρεί λιγότερο από μια μονάδα, όπως φαίνεται και στον πίνακα.
Σύγχυση έχει προκληθεί σε ένα βαθμό από δημοσιεύματα του Τύπου και καταγγελίες διάφορων ιδρυμάτων που στηρίζονται στους πίνακες της πρώτης κατανομής των θέσεων. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Πανεπιστημίου Πατρών, που τελικώς πιστώνεται 27 θέσεις, όσες δηλαδή είχε δηλώσει ότι χρειαζόταν.
Είναι σαφές ότι η αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συνολικά δεν περνά μόνο μέσα από τις προσλήψεις διδασκόντων σε απόλυτους αριθμούς - ούτε κατ' αναλογία. Ως διαδικασία προϋποθέτει ένα σύνολο μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών που συνδέονται τόσο με ζητήματα προσωπικού και υλικοτεχνικών υποδομών όσο και με ζητήματα δημοκρατίας, γενικότερης αναθεώρησης της σχέσης γνώσης, έρευνας, κοινωνικής χρησιμότητας και αξιοποίησης του επιστημονικού δυναμικού. Αυτό μένει να φανεί στα αποτελέσματα των επόμενων κινήσεων του υπουργείου.
ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
