ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Οι τοίχοι περισσότερο απομακρύνουν, παρά ενώνουν. Την εξαίρεση, όπου οι τοίχοι δεν είναι απλά λευκά και γκρίζα ντουβάρια σε απρόσωπες πόλεις, θέλουν να κάνουν κανόνα οι εμπνευστές της ιδέας να έρθουν και στην Ελλάδα οι "τοίχοι της καλοσύνης". Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε στο Ιράν με σλόγκαν "Αν δεν το χρειάζεσαι, άφησέ το. Εάν το χρειάζεσαι, πάρ' το». Οι τοίχοι έχουν τοποθετημένες πάνω τους κρεμάστρες και όσοι μπορούν βοηθούν, αφήνοντας είτε ρούχα, είτε φαγητό για όσους δεν έχουν ούτε ένα πιάτο φαγητό, ούτε ένα μπουφάν.
Κρεμάστρες σε 25 γειτονιές της Λάρισας
Η πρώτη ελληνική πόλη που είδαμε τους "τοίχους της καλοσύνης" ήταν η Λάρισα. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από μια παρέα που είχε "χαθεί" -συμμαθητές και φίλοι προ 25ετίας- και ξαναβρέθηκε για έναν καλό σκοπό. "Αρχικά θέλαμε να τοποθετηθούν οι σακούλες με φαγητό που βλέπαμε στα σκουπίδια σε αξιοπρεπή σημεία. Ξεκινήσαμε λίγο μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και σήμερα σε 25 σημεία και γειτονιές έχουμε 'τοίχους της καλοσύνης'", μας είπαν. Η τοποθέτηση της κρεμάστρας γίνεται στο σημείο που υποδεικνύεται από τους κατοίκους, ένας λόγος για να ξεκλειδωθούν οι τελευταίοι από τα σπίτια τους και να έρθουν πιο κοντά συναποφασίζοντας.
Σημαντικά στη διάδοση της ιδέας έχει συμβάλει η σελίδα που φτιάχτηκε στο facebook "Ο τοίχος της καλοσύνης - Λάρισα", σε σημείο που σήμερα σε δεκάδες πόλεις, οι τοίχοι από αδιάφορα "όρια" που χωρίζουν σπίτια και εκτάσεις να έχουν γίνει εστίες με ανθρώπινο πρόσωπο. Όλο και περισσότεροι σπεύδουν να στείλουν μήνυμα για να φτιαχτούν κρεμάστρες και στη γειτονιά τους, ενώ παράλληλα ανοίγει διάλογος με επίκεντρο την αλληλεγγύη. "Μια λέξη που είχαμε ξεχάσει τα προηγούμενα χρόνια. Ακόμη κι αν η προσπάθειά μας ξεφουσκώσει, θα ξέρουμε ότι τη λέξη την είδαν χιλιάδες, τη θυμήθηκαν πάρα πολλοί και την ανακάλυψαν επίσης".
Η αλληλεγγύη σε βγάζει από το διαμέρισμα
Κατά βάση ο κόσμος αγκαλιάζει την πρωτοβουλία. "Δεν ελέγχουμε τι θα αφήσει ο κόσμος, έχουμε δει τα πάντα. Να αφήνουν ακόμη κι ένα... πορτοκάλι. Μας αρέσει όμως ότι κάποιος έκανε τον κόπο, κατέβηκε από το διαμέρισμα και το άφησε ή, αν ήταν περαστικός, ότι προτίμησε να το δώσει. Έχουμε δει ακόμη και πάνες μωρών, ενώ μια κυρία είχε αφήσει μια βαλιτσούλα με μωρουδιακά που έγραφε 'να σας ζήσει'". Υπάρχουν όμως και αντιδραστικές απόψεις. Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος μεταξύ πολίτη και διαχειριστή της σελίδας. Ο πολίτης αναρωτιέται μήπως οι άνθρωποι που παίρνουν τα πράγματα είναι "τίποτα γύφτοι". Ο διαχειριστής της εξηγεί πως οι γύφτοι δεν είναι λιγότερο άνθρωποι από τους άλλους.
Καρδίτσα, Καβάλα, Ρόδος, Καστοριά, Καλαμάτα, Χανιά, Λιβαδειά, Ιωάννινα, Ηράκλειο Κρήτης είναι μόνο ορισμένες από τις πόλεις που έχουν κινητοποιηθεί. Στο Ηράκλειο έβαλαν κρεμάστρα σε φροντιστήριο, ενώ μετά έβαλαν ακόμη δέκα σε διάφορα σημεία του κέντρου της πόλης. "Δεν προλάβαιναν να τις κρεμάσουν και τις έβλεπες άδειες" μας είπαν εκεί οι εθελοντές που θέλουν να διατηρούν των ανωνυμία τους, καθώς η αλληλεγγύη δεν έχει ονοματεπώνυμο. Είναι από όλους για όλους. Τονίζουν ακόμη ότι δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, αλλά για πράξεις αλληλεγγύης. "Δεν είμαστε πλούσιοι που έχουμε και δίνουμε και το διαφημίζουμε. Είμαστε εργαζόμενοι που δίνουμε από το λίγο που μας περισσεύει". Μέσα σε τέσσερις μέρες η σελίδα του Ηρακλείου έχει περισσότερα από 4.500 likes, κανονίζονται συναντήσεις και συντονίζονται ενέργειες ώστε η πρωτοβουλία να επεκταθεί και σε γειτονικά μεγάλα χωριά. Όπως φαίνεται, μια καλή ιδέα αρκεί ώστε να ομορφύνουν οι ιντερνετικοί μας τοίχοι, αλλά και οι κανονικοί.
