Στη Ν.Δ. αρέσει να παραπέμπει τα πάντα στο παρελθόν - των άλλων. Ευκαιρία, λοιπόν, να θυμηθεί τότε που οι πολιτικοί της πρόγονοι έλεγαν πως αν επικρατούσαν «οι κομμουνισταί», η Ελλάδα θα γινόταν Βουλγαρία. Μερικές δεκαετίες μετά, αυτό το κατόρθωσε η Ν.Δ. Έφερε τη χώρα στα επίπεδα της Βουλγαρίας, ουραγό στην Ευρώπη όσον αφορά την αγοραστική δύναμη των μισθών μας, πίσω όμως από τη Βουλγαρία όσον αφορά την ανάπτυξη...
Υπάρχει, όμως, και ακόμα ένας τομέας όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη ζήλεψε τη Βουλγαρία: στην ακρίβεια, στις αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, στη διαπλοκή με ολιγάρχες, στην εκτεταμένη διαφθορά, που βγάζει εδώ και χρόνια τον κόσμο στον δρόμο και ρίχνει συνεχώς κυβερνήσεις. Εκεί...
Εδώ; ΟΠΕΚΕΠΕ 2.0 και υποκλοπές αντιμετωπίζονται από το Μαξίμου και τους συνένοχους βουλευτές της Ν.Δ. ως... κανονικότητα και οι εκλογές ως... ενοχλητική διαταραχή της.
Κανονικότητα για το Μαξίμου θεωρείται να είσαι κυβέρνηση μειοψηφίας αφού καταφέρνεις να κατεβάζεις μια ενδεκάδα (συν οι αναπληρωματικοί της) υπόδικων βουλευτών. Κανονικότητα θεωρείται να μην ανταποκρίνεσαι στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Κανονικότητα θεωρείται να συγκαλύπτεις ακόμα και όσα αποκαλύπτει η Δικαιοσύνη. Κανονικότητα θεωρείται να σηκώνεις τους ώμους όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αντιμετωπίζει τη χώρα ως άντρο εγκληματικής συμμορίας με κυβερνητικό μανδύα. Κανονικότητα θεωρείται να παρακολουθούνται οι υπουργοί και η στρατιωτική ηγεσία σε μια χώρα όπου η ΕΥΠ υπάχθηκε στον πρωθυπουργό μόλις ανέλαβε. Κανονικότητα θεωρείται να μην απαντάς ποιος αγόρασε το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης. Κανονικότητα για το σύστημα εξουσίας θεωρούνται οι απευθείας αναθέσεις και η αυτοεξαίρεσή του από τους κανόνες του Κράτους Δικαίου.
Ναι. Κανονικότητα σε μπανανίες. Σε κράτη παρίες. Όχι σε μια χώρα που υπερηφανεύεται πως είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας και επομένως γνωρίζει από την ίδια την ιστορία αγώνων και Αντίστασης πως η μόνη λύση είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση - όχι με ανασχηματισμούς αλλά με εκλογές, που θα αναδείξουν μια προοδευτική διακυβέρνηση.
