Για τις ευρωεκλογές, τον ευρωσκεπτικισμό και για τα μέσα της Αριστεράς μιλήσαμε με τον Γάλλο ευρωβουλευτή και διευθυντή της L' Humanité Πατρίκ Λε Ιαρίκ. Ο Πατρίκ Λε Ιαρίκ βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο της διήμερης εκδήλωσης με θέμα «Οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις των πολιτικών της τρόικας, δικαιώματα και η ελευθερία του Τύπου», που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της ευρωομάδας της Αριστεράς και του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή, στο ελληνικό γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 20 και 21 Φεβρουαρίου.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
* Πώς βλέπετε την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού; Σας κάνει εντύπωση που υπάρχουν ευρωσκεπτικιστικές φωνές σε χώρες που έχουν εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις αναφορικά με την Ευρώπη, όπως η Βρετανία και η Γαλλία;
Είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που έχουν εφαρμοστεί. Ταυτόχρονα αυτός ο ευρωσκεπτικισμός βοηθά τελικά το σύστημα γιατί εξουδετερώνει τη δύναμη του λαϊκού κινήματος και μπλοκάρει όλους τους δρόμους που οδηγούν σε εναλλακτικές. Αλλά νομίζω ότι εμείς πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και να λέμε σε έναν εργαζόμενο που αντιμετωπίζει το φάσμα της ανεργίας ή σε έναν νέο που έχει προβλήματα και βλέπει το αδιέξοδο μπροστά του ότι η θέση του είναι με τον κόσμο της εργασίας και ο αντίπαλος είναι στην πραγματικότητα το κεφάλαιο, οι τραπεζίτες και οι κερδοσκόποι.
Όταν λέμε λοιπόν "το στρατόπεδο των εργαζομένων" εννοούμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη, γιατί αυτή τη στιγμή οι αντίπαλοι και το κεφάλαιο προσβλέπουν και προωθούν τον εθνικό διαχωρισμό και τον εγκλεισμό σε αυτόν.
* Και μέσα στην Αριστερά όμως υπάρχουν λογικές εθνικής αναδίπλωσης και εξόδου από τη ζώνη του ευρώ και την Ε.Ε. Αυτό λειτουργεί ως τροχοπέδη στο διεθνιστικό όραμα ή ως προϋπόθεση διάσωσης ενός λαού εν μέσω κρίσης;
Είναι προφανές ότι η κρίση επηρεάζει τον τρόπο σκέψης και των προοδευτικών δυνάμεων. Όμως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αν θέλουμε να μετατρέψουμε την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, είμαστε υποχρεωμένοι να ξανα-ανακαλύψουμε μια νέα ευρωπαϊκή συνεργασία. Το να προτείναμε ή να γινόταν σήμερα η διάλυση του ευρώ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα σήμαινε μια πράξη χωρίς αλληλεγγύη απέναντι στα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου. Είναι βέβαιο ότι κάποια από τα κράτη του Βορρά θα μπορούσαν να ξεπεράσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά θα ήταν μια πράξη εις βάρος του ευρωπαϊκού Νότου. Αυτή τη στιγμή μια ενδεχόμενη διάλυση του ευρώ θα σήμαινε αύξηση του ποσοστού του χρέους όλων των κρατών, καθώς και μείωση των μισθών της τάξης του 25%-30%. Αυτό δεν είναι έξοδος από την κρίση, αντίθετα προκαλεί περισσότερα προβλήματα.
Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα, από την αντιμετώπιση ζητημάτων υγείας μέχρι τις περιβαλλοντικές ανάγκες και την αλλαγή του ενεργειακού σχεδιασμού, τα οποία δεν θα ωφεληθούν από μια ενδεχόμενη διάλυση της Ευρώπης. Αντίθετα πρέπει να ξαναφτιάξουμε την ευρωπαϊκή συνεργασία για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα θέματα. Η μάχη που έχουμε να δώσουμε είναι δύσκολη και περίπλοκη, αλλά περνά μέσα από την ανασυγκρότηση και ανασύνθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ώστε να εξυπηρετεί τον κόσμο της εργασίας και της ανθρώπινης ανάπτυξης. Θα πρέπει σε κάθε κράτος - μέλος να ενισχύεται η ευρωπαϊκή συνεργασία, ενώ, παράλληλα, να εξασφαλίζεται και να επιτρέπεται η κυριαρχία των λαών πάνω στις πολιτικές. Άρα αυτή τη στιγμή η πάλη των τάξεων επικεντρώνεται πάνω στην επαναθεμελίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι' αυτό πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από το να φτιάξουμε με βάση τις λαϊκές εμπνεύσεις και ανάγκες, μία καινούργια Ευρώπη.
* Συζητάμε συνέχεια για την προοπτική ανόδου της Ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές. Πώς πιστεύετε ότι θα τα πάει η Αριστερά;
Πιστεύω ότι το στοίχημα που έχουμε μπροστά μας, αλλά και η δουλειά που γίνεται τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, από το Μέτωπο της Αριστεράς στη Γαλλία, από την Die Linke στη Γερμανία, όπως και από άλλες δυνάμεις, θα μας οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα. Μιλάμε, όπως σωστά επισήμανες, για την άνοδο της Ακροδεξιάς και του ευρωσκεπτικισμού, αλλά αυτό που δεν λέμε -αν και πρόκειται για κάτι καινούργιο- είναι ότι η ευρωομάδα της Αριστεράς φαίνεται πως θα είναι η τέταρτη δύναμη στο ευρωκοινοβούλιο. Το ότι ένα κόμμα της δικής μας οικογένειας είναι στο κατώφλι της εξουσίας, σε συνδυασμό με την ισχυρή παρουσία της Αριστεράς σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και η παρουσία που θα έχουμε σε επίπεδο Ε.Ε., η οποία διευκολύνεται και από την υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα, θα βοηθήσει να έχουμε ακόμη καλύτερα αποτελέσματα. Είμαι αισιόδοξος λοιπόν.
* Ας πάμε τώρα στη Γαλλία. Τα μεγάλα ΜΜΕ ανήκουν -όπως και στην Ελλάδα- στις συστημικές δυνάμεις. Μια εφημερίδα της Αριστεράς με την ιστορία της L' Humanité, της οποίας είστε και διευθυντής, πώς προσεγγίζει το ζήτημα της ενημέρωσης;
Εμείς είμαστε μια εφημερίδα που προσπαθεί να προβάλλει τις ιδέες και τις προτάσεις του κόσμου της εργασίας και του πολιτισμού, μια εφημερίδα που προσπαθεί να προβάλλει τις ιδέες πως υπάρχει ένα άλλο μέλλον για τους νέους. Φέρουμε τις μεγάλες ιδέες της Αριστεράς και του ανθρωπισμού και φυσικά φέρουμε και τη συζήτηση ενάντια στις δυνάμεις της Δεξιάς και του κεφαλαίου και προσπαθούμε να δημιουργούμε τις συνθήκες ώστε να υπάρχει ένας πολυσυλλεκτικός διάλογος στην εφημερίδα μας σε σχέση με την ανάγκη της αλλαγής και της μεταρρύθμισης. Ακόμη συχνά αποκαλύπτουμε αυτά που τα συστημικά μέσα κρύβουν. Για παράδειγμα η εφημερίδα μας ήταν η μόνη που δημοσίευσε το προσχέδιο για το Ευρωσύνταγμα το 2005 και ήμασταν οι μόνοι που αποκαλύψαμε το σύμφωνο για το ευρώ Σαρκοζί - Μέρκελ, ήμαστε οι μόνοι που παρουσιάσαμε πρόσφατα τις κρυφές διαπραγματεύσεις που κάνει η Κομισιόν για τη διατλαντική συμφωνία εμπορίου.
Παρουσιάζουμε πτυχές της πραγματικότητας όχι μόνο για τη συζήτηση, αλλά για να υπάρχει και αντίδραση. Προσπαθούμε δηλαδή να βοηθάμε τη δράση και αυτή τη στιγμή, που βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ιστορικό αντικειμενικό γεγονός, όπου ο πρόεδρος της γαλλικής Δημοκρατίας προέρχεται μεν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα αλλά εφαρμόζει νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χρέος μας είναι να παρουσιάζουμε την πραγματικότητα. Είμαστε μπροστά σε μια αδιανόητη ιδεολογική μάχη που έχουν εξαπολύσει η Δεξιά και το χρήμα, σε αυτό το πλαίσιο ομογενοποιούνται η πληροφορία και η είδηση. Τα μέσα της συνεχόμενης ενημέρωσης σπρώχνουν προς αυτή την ομογενοποίηση. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Γαλλίας περπατά στα βήματα της Δεξιάς. Χρέος λοιπόν μιας αριστερής εφημερίδας είναι να βοηθά τον κόσμο να αποκωδικοποιεί τα όσα συμβαίνουν, ώστε να δρα για την αλλαγή.
* Τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει μία εφημερίδα της Αριστεράς το 2014; Τι σκέφτεται ένας Γάλλος όταν ακούει τη λέξη L' Humanité;
Προσωπικά δεν πιστεύω στην εξαφάνιση του χαρτιού και του εντύπου. Υποστηρίζω μια συνδυαστική λογική. Η έντυπη έκδοση χρειάζεται για την πιο σοβαρή ανάλυση και το ρεπορτάζ. Από την άλλη η ψηφιακή ενημέρωση έχει το καλό της ανανέωσης. Επίσης, η ψηφιακή έκδοση επιτρέπει τη δημιουργία φακέλων, θεματικών όπου μπορούν να προστίθενται νέα δεδομένα συνεχώς και να παρέχεται μια καλύτερη αναφορά στις πηγές που στο έντυπο είναι αδύνατη λόγω περιορισμένου χώρου. Άρα, λοιπόν, ένα συνδυαστικό σύστημα νομίζω είναι το ιδανικό. Στην L' Humanité από τον Απρίλιο και μετά ξεκινάμε από μια νέα βάση, όπου ανοίγει η ενότητα Mon Humanité ("Η 'Humanité μου") όπου θα δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής σε πολιτικούς, συνδικαλιστές, συλλογικότητες να εκφράζουν τις απόψεις τους σε ένα διαδικτυακό forum.
