Στη δίνη ενός αιματηρού εμφυλίου με απρόβλεπτες συνέπειες βυθίζεται όλο και περισσότερο η Ουκρανία και οι ομοιότητες με τη συριακή κρίση γίνονται όλο και πιο ανησυχητικές: τα κροκοδείλια δάκρυα των μεγάλων δυνάμεων για το μακελειό δεν μπορούν να αποκρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για το χάος που προκαλούν οι νεοψυχροπολεμικοί γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί τους.
Η βαναυσότητα των συγκρούσεων στους δρόμους του Κιέβου, η εντεινόμενη στρατιωτικοποίησή τους καθώς και η έλλειψη τόσο οποιοδήποτε κοινού εδάφους για συννενόηση όσο και ενός διαμεσολαβητή με στοιχειώδη εχέγγεια αμεροληψίας εγγυώνται την περεταίρω κλιμάκωση της διαμάχης ακόμη και αν μεσολαβήσει ένα προσωρινό διάστημα ηρεμίας το οποίο πιθανότατα θα εξασφαλίσει η χθεσινή συμφωνία.
Πού θα μπορούσαν να καταλήξουν μακροπρόθεσμα όλα αυτά; Αρκεί να αναφέρουμε ότι η λέξη "διχοτόμηση" ακούστηκε από πολλούς διεθνείς αναλυτές το τελευταίο διάστημα. Κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο απίθανο να συμβεί -ποιος ξεχνά άλλωστε τη Γιουγκοσλαβία;- με βάση τον βαθύτατο διχασμό της Ουκρανίας ανάμεσα στις ουκρανόφωνες δυτικές επαρχίες και τις ρωσόφωνες ανατολικές που αποτελούν και την έδρα της βαριάς βιομηχανίας. Και φυσικά τις διαφορές αυτές υποδαυλίζουν σήμερα με τον πιο αδίστακτο τρόπο οι μεγάλες δυνάμεις, με τη Δύση να χρησιμοποιεί την ουκρανική κρίση για να αποδυναμώσει τη Ρωσία, που από την πλευρά της επιστρατεύει κάθε μέσο για να διατηρήσει την επιρροή της στη χώρα.
Κίεβο όπως Δαμασκός, επειδή η Ουάσιγκτον, με σύμμαχό της αυτή τη φορά το Βερολίνο, φαίνεται αποφασισμένη να πάρει τη ρεβάνς από τη Μόσχα για το σχετικά πρόσφατο ναυάγιο της προσπάθειας αλλαγής καθεστώτος στη Συρία. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η επιμονή του προέδρου Ομπάμα να αναφέρεται συνεχώς σε "ειρηνικές διαδηλώσεις", όταν ολοκληρος ο πλανήτης βλέπει τις εικόνες από τις οδομαχίες στο κέντρο της πόλης, με τις δύο πλευρές να ρίχνουν στο ψαχνό με πυροβόλα όπλα;
Κίεβο όπως Δαμασκός, αν στη θέση των πιο ακραίων αντιπάλων του Άσαντ, τους τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα, βάλει κανείς τους φασίστες της οργάνωσης Σβόμποντα. Και ο όρος δεν χρησιμοποιείται με την ευκολία που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει ακροδεξιές ομάδες. Πρόκειται για αμετανόητους νοσταλγούς του Χίτλερ και των ναζί. Κάτω από τη συμμαχία Δεξιός Τομέας συνασπίζονται σήμερα οργανώσεις που μοιράζονται το ίδιο μίσος για τη Ρωσία, τους μετανάστες και τους Εβραίους. Και τρέφουν τον ίδιο σεβασμό για τους Ουκρανούς Εθνικιστές του Στεπάν Μπαντέρα, που στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πραγματοποίησαν μερικά από τα φριχτότερα εγκλήματα πολέμου που έχουν καταγραφεί.
Κίεβο όπως Δαμασκός, και επειδή οι διεθνείς χειρισμοί για την εκτόνωση της κρίσης -αλήθεια, που βρίσκεται η ελληνική προεδρία της Ε.Ε.;- μοιάζουν, δυστυχώς, τόσο πολύ μεταξύ τους, με τη Δύση να επιβάλει ένα ασφυκτικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης τόσο με την επιβολή κυρώσεων όσο και μιλώντας για πολιτική "μετάβαση" αντί για πολιτική λύση. Επειδή, αν δεν αποτελεί λύση η διατήρηση ενός αυταρχικού, διεφθαρμένου και πολιτικά χρεοκοπημένου καθεστώτος, όπως αυτό του Γιανουκόβιτς, η διέξοδος δεν μπορεί να βρίσκεται σε κάτι ακόμη χειρότερο.
* Για τον διεθνή Τύπο συνεργάστηκαν: Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή και Μιχάλης Τρίκκας.
