Ο Ψυχρός Πόλεμος και το ΝΑΤΟ αποτελούν ένα ξεπερασμένο στάδιο. Δεν μπορούμε να το αναβιώσουμε γιατί θα χάσουμε όλοι και όλες. Αυτό τόνισαν εννέα κόμματα της ισπανικής Αριστεράς στο κοινό τους «Μανιφέστο για την ειρήνη και για να αποκλείσουμε έναν νέο πόλεμο στην Ευρώπη» υποστηρίζοντας ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να αυξηθεί το επίπεδο (της κλιμάκωσης του πολέμου) ή να μας εγκλωβίσουν στο παλιό σχήμα του Ψυχρού Πολέμου».
H σταθερότητα, μέσα από τη διαφορετικότητα, φαίνεται ότι έχει μετατραπεί στον διαρκή τρόπο λειτουργίας της ισπανικής κυβέρνησης συνασπισμού των Σοσιαλιστών και της Αριστεράς, ακόμη και σε σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπως η αντιπαράθεση των ΗΠΑ και της Ρωσίας για την Ουκρανία, που έχει μετατρέψει την Ευρώπη σε απλό κομπάρσο που τη μετατρέπει σε θύμα της.
Το Unidas Podemos και οκτώ κόμματα των πιο διαφορετικών εκφράσεων της πολυσύνθετης ισπανικής Αριστεράς, από το Podemos, την Ενωμένη Αριστερά και το καταλανικό En Comu Podem, που συμμετέχουν στο Unidas Podemos, έως το βασικό εθνικιστικό EH Bildu, το ακροαριστερό CUP της Καταλωνίας, τo μετριοπαθές εθνικιστικό BNG της Γαλικίας, το μετριοπαθές εθνικιστικό Compromis της Χώρας της Βαλένθια, την Πράσινη Συμμαχία και το «Περισσότερο Χώρα - Ίσο», όπου συμμετέχει ο Ινόχι Ερεχόν, κατάφεραν για πρώτη φορά να συμφωνήσουν σε ένα αντιπολεμικό μανιφέστο, ζητώντας από την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ να αποσύρει τα τρία πλοία που έχουν σταλεί στη Μαύρη Θάλασσα με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ.
Στο μανιφέστο τους, μάλιστα, οι δυνάμεις της ισπανικής Αριστεράς επαναφέρουν την ιστορική τους αντιπαράθεση με το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) ζητώντας την αποδέσμευση της χώρας από το ΝΑΤΟ, μετά την είσοδό της το 1986, όταν ο Φελίπε Γκονθάλεθ κατάφερε να ανατρέψει τις αρνητικές δημοσκοπήσεις απειλώντας πως θα παραιτηθεί εάν στο δημοψήφισμα κέρδιζε το «Όχι» στο ΝΑΤΟ.
Προχωρώντας σε «μετωπική απόρριψη» της αποστολής ισπανικών δυνάμεων στην Ουκρανία, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Βουλγαρία, τα εννέα κόμματα της ισπανικής Αριστεράς ζητούν την «αποκλιμάκωση και τον διάλογο» και να μην σταλούν στρατιωτικές δυνάμεις και όπλα στην Ουκρανία, ενώ την ίδια στιγμή υποστηρίζουν ότι «απορρίπτουμε μετωπικά τις απειλές ή τη στρατιωτική επίθεση σε ένα κυρίαρχο κράτος», εκτιμώντας ότι αυτή η αντιπαράθεση «μπορεί να επιλυθεί μόνο με τον διάλογο, την αποκλιμάκωση και την πεποίθηση ότι η ειρήνη είναι ο μόνος δρόμος».
Τα κόμματα της ισπανικής Αριστεράς απευθύνονται επίσης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς ζητώντας από την Ευρώπη «να μην παρασυρθεί» και «να διατυπώσει δικές της προτάσεις αποκλιμάκωσης που να αποφεύγουν μια σύγκρουση που βλάπτει σοβαρά την Ουκρανία και όλη την Ευρώπη σε αυτούς τους καιρούς της πανδημίας και των δυσκολιών στις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές».
Τα εννέα κόμματα της ισπανικής Αριστεράς κατέθεσαν και «7 προτάσεις για την ειρήνη», ξεκινώντας από την αποκλιμάκωση της έντασης στα σύνορα της Ουκρανίας, τη στήριξη διπλωματικών προτάσεων από τον ΟΟΣΑ και τον ΟΗΕ, «για να αποτραπεί οποιαδήποτε τύπου πολεμική δράση», την υπεράσπιση της κυριαρχίας των λαών και την απόρριψη των πολεμικών απειλών σε ένα κυρίαρχο κράτος, όπως και την απόρριψη οποιασδήποτε αλλαγής των συνόρων διαμέσου στρατιωτικών επιθέσεων.
Οι προτάσεις συμπεριλαμβάνουν επίσης τη διακοπή της διαδικασίας εισόδου της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ με την ταυτόχρονη συμφωνία αμοιβαίων εγγυήσεων για τα σύνορα της Ρωσίας και της Ουκρανίας, την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «για όλους τους ανθρώπους» στην Ουκρανία, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και τη ενεργειακή μετάβαση στο μεσοπρόθεσμο διάστημα με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να αποφευχθεί μεταξύ άλλων και η γεωπολιτική χρήση της ενέργειας.
