Μπορεί το ξέσπασμα του διαβόητου σκανδάλου LuxLeaks πριν από δύο χρόνια να συντάραξε τον γαλήνιο μικρόκοσμο του "μεγάλου δουκάτου" αποκαλύπτοντας τον πυρήνα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας φοροαποφυγής που εξυπηρετούσε τις απανταχού πολυεθνικές, φαίνεται όμως πως αυτό δεν σήμανε επ’ ουδενί το οριστικό κλείσιμο της "φάμπρικας".
Παρά τις αποκαλύψεις που εξέθεσαν τότε άσχημα τον πρώην πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου -και νυν πρόεδρο της Κομισιόν- Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επί πρωθυπουργίας του οποίου συνήφθησαν οι περισσότερες συμφωνίες ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης της χώρας του με μεγάλες πολυεθνικές, και ενώ η πολιτική πίεση ενάντια στις απαράδεκτες και προκλητικές αυτές πρακτικές αυξήθηκε, η κατάσταση των πραγμάτων συνεχίστηκε σε μεγάλο βαθμό ίδια - και χειρότερη...
Όπως αποκαλύπτει, τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού Δικτύου για το Χρέος και την Ανάπτυξη (Eurodad), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που προωθεί τη φορολογική διαφάνεια, από το 2014 που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο LuxLeaks οι μυστικές φορολογικές συμφωνίες μεταξύ πολυεθνικών και ευρωπαϊκών κυβερνήσεων όχι μόνον δεν περιορίστηκαν, αλλά αντιθέτως αυξήθηκαν σχεδόν κατά 50%!
Είναι ενδεικτικό ότι τον επόμενο χρόνο των αποκαλύψεων, το 2015, το Λουξεμβούργο συνήψε άλλες 172 μυστικές ευνοϊκές φορολογικές συμφωνίες με πολυεθνικές εταιρείες. Παράλληλα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνέχισαν την πρακτική αυτή υπονομεύοντας τα φορολογικά έσοδα των αναπτυσσόμενων χωρών.
Επιπλέον, μεταξύ των 18 ευρωπαϊκών χωρών που εξετάζονται στη εν λόγω έκθεση, ούτε μια δεν στηρίζει την ιδέα σύστασης ενός νέου φορολογικού οργάνου υπό τον ΟΗΕ, το οποίο θα δίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον καθορισμό και την επιβολή παγκόσμιων προτύπων φορολογικής συμμόρφωσης.
"Προκαλεί μεγάλη έκπληξη και είναι βαθιά ανησυχητικό το να βλέπουμε τον όγκο αυτών των μυστικών συμφωνιών στην Ευρώπη να εκτοξεύεται στα ύψη σαν να μην συνέβη ποτέ το σκάνδαλο LuxLeaks" δηλώνει χαρακτηριστικά η Τόβε Μαρία Ρίντιγκ, συντονίστρια του Eurodad σε θέματα φορολογικής δικαιοσύνης.
Πολλαπλασιαστής...
«Να το αποκαλείτε 'EUleaks', όχι 'LuxLeaks'» είχε δηλώσει εκνευρισμένος ο Γιούνκερ τον Σεπτέμβριο του 2015 ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου υπερασπιζόμενος τον εαυτό του για τις 300 αποκαλυφθείσες σκανδαλώδεις περιπτώσεις ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης εταιρειών στη χώρα του.
Τελικά η έρευνα του Eurodad σε 18 ευρωπαϊκές χώρες τον... επιβεβαίωσε: μεταξύ 2013 και 2015 τα "ντιλς" αυξήθηκαν πανευρωπαϊκά από 547 το 2013 σε 972 το 2014 και σε 1.444 το 2015! Δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια αυξήθηκαν κατά 160%, ενώ μόνο μεταξύ 2014 -οπότε έγιναν οι αποκαλύψεις του LuxLeaks- και 2015 η αύξηση έφτασε σχεδόν το 50%.
Όπως δείχνουν τα στοιχεία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο είναι οι πρωταθλητές στη σύναψη ευνοϊκών συμφωνιών με εταιρείες στην Ευρώπη. Μετά το LuxLeaks, στο μεν Βέλγιο οι ευνοϊκές φορο-συμφωνίες αυξήθηκαν κατά 248%, στο δε Λουξεμβούργο κατά 50%. Σύμφωνα με την Ρίτινγκ, υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη συνολικά περισσότερες από 1.000 φορολογικές συμφωνίες μεταξύ κυβερνήσεων και πολυεθνικών, ενώ την ίδια ώρα εκείνοι που αποκαλύπτουν τις πρακτικές των φοροπαραδείσων οδηγούνται κατηγορούμενοι στα δικαστήρια.
Η έκθεση χαρτογραφεί τις πολιτικές θέσεις των κυβερνήσεων της Ε.Ε. σχετικά με το θέμα της φορολογικής διαφάνειας και διαπιστώνει ότι για πρώτη φορά εκείνες που τάσσονται "υπέρ" είναι περισσότερες από όσες τάσσονται "κατά".
Πάντως, σε μεγάλη αντίφαση με αυτό, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνέχισαν να υπογράφουν αμφιλεγόμενες φορολογικές συμφωνίες με αναπτυσσόμενες χώρες υπονομεύοντας το φορολογικό καθεστώς σε αυτές. Η έκθεση κατέγραψε συνολικά 752 τέτοιες συμφωνίες οι οποίες μείωσαν τους φορολογικούς συντελεστές κατά 3,8% στις υπό εξέταση αναπτυσσόμενες χώρες.
Αντιδρώντας στις καταγγελίες του Eurodad ο υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου Πιερ Γκραμένια δήλωσε πως "δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τέτοιους ισχυρισμούς, αντιθέτως θα ήθελα να τονίσω ότι το Λουξεμβούργο έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην ενίσχυση της φορολογικής διαφάνειας σε όλη την Ευρώπη".
