ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
Βρέθηκε στη Λέσβο, τη Σάμο, τη Λέρο και την Κω, επισκέφθηκε τα σύνορα της Ειδομένης και της Ορεστιάδας, από την οποία πήρε πολλά σήματα SOS για επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία από... κουκουλοφόρους. Η Ναβάλ Σοουφί, ο «άγγελος των μεταναστών», όπως την αποκαλούν λόγω των διασώσεων που πραγματοποίησε στο κανάλι της Σικελίας, πέρασε από την Ειδομένη και κοιμήθηκε μία εβδομάδα στο βενζινάδικο όπου φτάνουν τα πούλμαν με τους μετανάστες. «Οι περισσότεροι οδηγοί των πούλμαν, θα έλεγα τουλάχιστον το 95%, μπορούν να πουλήσουν ανθρωπιά και πολιτισμό σε όλους τους πλούσιους Βορειοευρωπαίους, γιατί βοηθούν πάρα πολύ τους μετανάστες χωρίς να έχουν κανένα προσωπικό όφελος» τόνισε η Σοουφί, ξεκινώντας την πλούσια μαρτυρία της στην «Αυγή». Η εμπειρία της στην Ελλάδα άρχισε πριν από τέσσερις μήνες στην Κω, όπου πήγε με άλλους μετανάστες από τη Συρία, τους οποίους είχε βοηθήσει να σωθούν πριν από τρία χρόνια. Εκεί συνάντησε πάρα πολλούς εθελοντές από πάρα πολλές χώρες.
* Ποια ήταν η εντύπωση που είχατε;
Η πρώτη μεγάλη διαφορά σε σχέση με την υποδοχή των μεταναστών και των προσφύγων στην Ιταλία είναι ότι δεν υπάρχει διάσωση στη θάλασσα, γιατί τουλάχιστον το 90% των σκαφών με τους πρόσφυγες έρχονται μόνα τους στις ακτές. Επίσης είδα την πλήρη απουσία της Ευρώπης. Δεν υπάρχει ούτε ένα σκάφος από κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα για να βοηθήσει και να σώσει τους πρόσφυγες, σε αντίθεση με την επιχείρηση Mare Nostrum, όπου υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή βοήθεια.
Κοιμόμασταν στις ακτές και μπορέσαμε να δούμε επανειλημμένα τις ακτοφυλακές και των δύο πλευρών να ενεργούν με τεράστια καθυστέρηση στα SOS που μας έστελναν από τις βάρκες τους οι πρόσφυγες, παρ' όλο που οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές και σε δέκα λεπτά θα μπορούσαν να φτάσουν για να πραγματοποιήσουν μια διάσωση. Δεν υπάρχουν αυτά τα 350 μίλια ανάμεσα στη Λιβύη και τη Σικελία, αλλά ελάχιστα μίλια.
* Καταγγελίες για τις επιθέσεις των «κομάντος»
Η καθυστέρηση διασώσεων είναι πολύ επικίνδυνη στην περίπτωση που οι βάρκες με τους μετανάστες δέχονται επιθέσεις από τους αποκαλούμενους «κομάντος», που σταματούν τη βάρκα στη μέση της θάλασσας για να βγάλουν τη μηχανή και να την εγκαταλείψουν ακυβέρνητη με τον κόσμο μέσα. Την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου καταγγείλαμε τρία τέτοια περιστατικά στην τουρκική ακτοφυλακή. Οι «κομάντος», όπως τους αποκαλούν οι πρόσφυγες, εμφανίζονται και από τις δύο πλευρές της θάλασσας, όπως φαίνεται και από βίντεο που έχουμε στη διάθεσή μας. Σε μια βάρκα με 67 άτομα οι άνδρες έπεσαν στη θάλασσα και κρατούνταν από αυτή, αφήνοντας μέσα τα παιδιά και τις γυναίκες. Ορισμένοι μετανάστες έχουν καταγγείλει ότι και σκάφη των δύο ακτοφυλακών συμπεριφέρονται σαν «κομάντος».
Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα και η δεύτερη μεγάλη διαφορά σε σχέση με την Ιταλία αφορά τις υγειονομικές υπηρεσίες. Υπάρχει πλήρης απουσία ελέγχων, αφού πρέπει ο πρόσφυγας να πάει με δική του πρωτοβουλία να ζητήσει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δεν υπάρχει ένας προληπτικός έλεγχος σε όλους. Αυτό οφείλεται στον πιθανά μεγάλο αριθμό των αφίξεων ή στο γεγονός ότι οι πολιτικές λιτότητες έπληξαν δραματικά τις υποδομές τις Υγείας;
* Υπάρχει όμως και ένα τεράστιο πρόβλημα με την ταυτοποίηση των προσφύγων και μεταναστών...
Το γεγονός ότι μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι δίνουν χαρτιά μόνο στους πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία, αποκλείοντας τις άλλες εθνότητες, δημιούργησε τεράστια προβλήματα επειδή οι μετανάστες δεν μπορούν να ταξιδέψουν ελεύθερα προς την Αθήνα και μετά να φύγουν προς τον Βορρά. Πολλοί Αλγερινοί και Μαροκινοί, για παράδειγμα, είτε μπλοκάρονται στα νησιά, τα οποία μετατρέπονται σε ανοιχτές φυλακές, είτε γίνονται θύματα παράνομων δικτύων που πουλούν πλαστά χαρτιά. Η Αστυνομία μάς απάντησε ότι αυτές είναι οι διαταγές, με αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να μην μπορούν ούτε να απευθυνθούν στις πρεσβείες τους για να επαναπατριστούν. Είδαμε ότι τα πλοία από τη Μυτιλήνη για Πειραιά μεταφέρουν με χειροπέδες τους πολίτες χωρών της Βόρειας Αφρικής για λόγους... ασφαλείας και μετά τους οδηγούν στη φυλακή! Υπάρχουν και βίντεο που το αποδεικνύουν.
Η αυταπάρνηση των κατοίκων στα νησιά
* Πώς σας φάνηκαν οι εθελοντές στα νησιά;
Σε ό,τι αφορά τους εθελοντές και τα άτομα που βοηθούν τους μετανάστες θα ήθελα να αναφέρω δύο στοιχεία: Πρώτο, μου έκανε εντύπωση ο μεγάλος αριθμός των απλών ανθρώπων που βγαίνει κάθε βράδυ από τα σπίτια του για να πάει στις ακτές να βοηθήσει αυτούς που φτάνουν βρεγμένοι και πεινασμένοι. Στη Μυτιλήνη μου έκανε τεράστια εντύπωση η αυταπάρνηση των απλών ανθρώπων. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι οι εθελοντές που έχουν έρθει από διάφορες οργανώσεις έχουν συγκεντρωθεί σε ορισμένα σημεία, κυρίως λιμάνια, και δεν υπάρχουν στα σημεία όπου φθάνουν οι περισσότερες βάρκες ή στα μικρά νησιά κ.λπ. Πολλές φορές δεν υπάρχει καμία ανάγκη βοήθειας στα λιμάνια, ενώ ο κόσμος πνίγεται και υποφέρει στις ακτές και στους ξερότοπους όπου αποβιβάζεται. Οι εθελοντές αυτοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν και τις αρχές, που τους έχουν ανάγκη. Σε ορισμένα μικρά νησιά υπάρχουν μόνο λίγοι στρατιώτες, που από μόνοι τους δεν αρκούν για να προσφέρουν βοήθεια.
* Η πολύτιμη βοήθεια των εθελοντών
Σε ό,τι αφορά τα κέντρα της πρώτης υποδοχής, που τα είδα σχεδόν όλα, μου έδωσαν την εντύπωση ότι λειτουργούν ουσιαστικά χάρη στους εθελοντές. Αρκετές φορές μου δόθηκε επίσης η εντύπωση ότι ορισμένα άτομα από τα Σώματα Ασφαλείας θα έπρεπε να γίνουν στελέχη σε κόμματα της Ακροδεξιάς και όχι να βρίσκονται σε επαφή με τους μετανάστες.
* Πώς διαμορφώνεται η ροή των προσφύγων μετά τον φράχτη στην ΠΓΔΜ;
Από τη στιγμή που η ΠΓΔΜ έκλεισε τα σύνορά της, πολλοί μετανάστες επιστρέφουν στην Αθήνα, στον Πειραιά ή στη Θεσσαλονίκη, για να βρουν κάποιον παράνομο τρόπο να φθάσουν στην Αυστρία ή τη Γερμανία, πληρώνοντας για μία θέση σε κάποιο φορτηγό ή αυτοκίνητο. Με το κλείσιμο των συνόρων ωθούν τον κόσμο στους διακινητές. Στην Αθήνα συνάντησα πολλούς Μαροκινούς και Αλγερινούς που είχαν αγοράσει για 150 ευρώ το χαρτί που τους επιτρέπει να φύγουν από το νησί όπου έφτασαν δηλώνοντας ότι είναι από τη Λιβύη. Σε αυτό το σημείο επεισέρχεται και η υποκρισία των μεγάλων και διεθνών οργανώσεων υποδοχής, που περιορίζονται μόνο στο να δώσουν ένα πιάτο φαγητό, λίγο νερό και μια κουβέρτα στους μετανάστες, αδιαφορώντας για τα δικαιώματά τους. Πολλές φορές οι μετανάστες δεν έχουν ανάγκη τον καφέ, άλλα έχουν απόλυτη ανάγκη να υπερασπιστεί κάποιος τα δικαιώματά τους.
Η Ευρώπη να πάρει πρωτοβουλίες να σταματήσει ο πόλεμος
* Η παρουσία του ΝΑΤΟ θα διευκολύνει τη κατάσταση;
Η Ευρώπη και η Μέρκελ θα έπρεπε να ντρέπονται. Θέλουν να σταματήσουν τους πρόσφυγες στον Έβρο με τα τανκς και τις κανονιοφόρους της αποικιοκρατίας; Αυτός ο κόσμος το σκάει από τους πολέμους και τη μιζέρια που τροφοδότησε στην περιοχή και η ευρωπαϊκή πολιτική. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ανθρώπων που προσπαθούν να σωθούν. Θα ήταν καλύτερα για την Ευρώπη και τη Μέρκελ να δουλέψουν για την ειρήνη και την ευημερία στις χώρες αυτές και μέχρι τότε να υποδέχονται τα θύματα των πολιτικών εξαγωγής της δημοκρατίας. Δεν χρειαζόμαστε νέους στρατούς και χωροφύλακες, αλλά ανθρωπιστικούς διαδρόμους, για να σώσουμε ανθρώπους και να μην τους αφήνουμε ομήρους στους διάφορους μαφιόζους και εγκληματίες. Θα ήταν πιο τίμιο για την Ευρώπη να πει ότι θα ήταν καλύτερα να βλέπουμε τα παιδιά να πνίγονται στο Αιγαίο ή στον Έβρο.
