Η Ευρώπη υποφέρει από την πολιτική λιτότητας, μια πολιτική που επιφέρει δραστικές μειώσεις στις δημόσιες δαπάνες, ενώ την ίδια στιγμή επιφυλάσσει φοροαπαλλαγές για τους εκατομμυριούχους. Η πολιτική αυτή, όπως και η διάσωση των τραπεζών κατά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, εκτίναξαν στα ύψη το δημόσιο χρέος στην Ευρώπη. Η διάλυση του κοινωνικού κράτους (μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές) και η οικονομική διαχείριση που καταστρέφει τις δημόσιες υποδομές και τα δίκτυα έχουν θλιβερές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες σε πολλές χώρες της Ευρώπης (π.χ. τεράστια ανεργία των νέων).
Αντίθετα, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ υψώνει ένα ξεκάθαρο «στοπ» σε αυτή την αντικοινωνική και οικονομικά παράλογη πολιτική. Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ καθιστά σαφές ότι οι άνθρωποι στην Ελλάδα, και όχι μόνο, δεν αντέχουν άλλο μια πολιτική που χαϊδεύει τις τράπεζες και καταστρέφει την κοινωνία. Στην Ισπανία και σε άλλες χώρες στο Νότο της Ευρώπης έχουμε υψηλή ανεργία, ιδίως στους νέους, πολλοί χάνουν τα σπίτια τους και στερούνται κάθε προοπτική. Η Ιταλία βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, η Γαλλία δεν προχωράει.
Το φάρμακο που συνταγογραφεί η Μέρκελ και η τρόικα είναι δηλητήριο για ολόκληρη την Ευρώπη. Οδηγεί τις κοινωνίες στα συσσίτια, τις οικονομίες στην ύφεση και τη δημοκρατία στον γκρεμό. Η αλλαγή πολιτικής πορείας που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μεγάλη ελπίδα για όλους τους ανθρώπους στην Ευρώπη -εκτός ίσως από τους εκατομμυριούχους και τις τράπεζες.
Η Ελλάδα δείχνει ότι οι πολίτες αξιοποίησαν το δικαίωμά τους στην ψήφο- αντίθετα στον δήθεν μονόδρομο της πολιτικής «διάσωσης». Η Ευρώπη μπορεί να αλλάξει πορεία, οι πολιτικοί συσχετισμοί μπορούν να μεταβληθούν, μια εναλλακτική είναι εφικτή: αυτά τα σήματα εκπέμπει η Ελλάδα τούτες τις μέρες. Ίσως τα σήματα αυτά να τα επιβεβαιώσει η Ισπανία το φθινόπωρο, με το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών.
Η αποτυχημένη πολιτική διαχείρισης της κρίσης έχει βλάψει σοβαρά την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Ολόκληρες περιοχές της Ευρώπης αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να απομονωθούν οικονομικά και να στερηθούν το δικαίωμα ελευθερίας της γνώμης τους. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι η Ελλάδα. Γίνεται όλο και πιο προφανές ότι η στρατηγική που ακολουθήθηκε έως τώρα οδηγεί σε αδιέξοδο. Είναι μια πολιτική επικίνδυνη και ακριβή, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλους.
Η μονομερής πολιτική λιτότητας δεν έλυσε τα προβλήματα, αντίθετα δημιούργησε καινούργια. Μισθοί και συντάξεις υπέστησαν δραστικές περικοπές, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης υπέστησαν τεράστιο «κούρεμα». Το ένα τρίτο του ελληνικού πληθυσμού κατέληξε να ζει στη φτώχεια. Πάνω από ένας στους τέσσερις -και πάνω από ένας στους δύο νέους- δεν μπορεί να βρει δουλειά. Περίπου τρία εκατομμύρια Έλληνες είναι ανασφάλιστοι, ιατρική περίθαλψη τούς παρέχεται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις.
Παρόλα αυτά, η οικονομική κατάρρευση οδήγησε το χρέος της Ελλάδας σε νέο επίπεδο - ρεκόρ. Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια κατέληξε στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις συνεχίζουν να ανθούν, η διοίκηση είναι αναποτελεσματική, η φοροαποφυγή και η φοροδιαφυγή είναι καθημερινά φαινόμενα.
Για τα εσωτερικά προβλήματα της Ελλάδας ευθύνονται δύο κόμματα -τα αδελφά κόμματα του CDU και του SPD- τα οποία κυβερνούσαν εναλλάξ τη χώρα επί δεκαετίες. Τη ρήξη με τα κόμματα αυτά δεν την έφεραν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η τρόικα, αλλά ο ελληνικός λαός. Όταν ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου θέλησε να κάνει δημοψήφισμα για την οικονομική βοήθεια από την Ευρώπη, η χώρα απειλήθηκε με έξοδο από το ευρώ. Οι εκλογές του Ιανουαρίου έδωσαν μια απάντηση σε εκείνο το δημοψήφισμα που δεν έγινε και στις προκλήσεις της τρόικας για «μεταρρυθμίσεις».
Με αυτά τα δεδομένα, το κόμμα Die Linke ζητάει ως επείγοντα μέτρα:
* Οι απαιτήσεις της τρόικας προς την Ελλάδα δεν ήταν μόνο καταστροφικές για την κοινωνία, αλλά οδήγησαν και την οικονομία σε βαθιά κρίση. Να ανακληθούν αμέσως oι απαιτήσεις της τρόικας για να έχει ξανά η Ελλάδα την ευκαιρία σε μια θετική οικονομική πορεία.
* Οι διαπραγματεύσεις με τη νέα ελληνική κυβέρνηση πρέπει να είναι σοβαρές, χωρίς απόπειρες εκβιασμού. Να διατεθεί μεταβατική χρηματοδότηση, ώστε να προετοιμαστούν και να διεξαχθούν οι διαπραγματεύσεις. Να ανακληθεί αμέσως η ανακοίνωση της ΕΚΤ ότι ξαφνικά τα ελληνικά ομόλογα δεν γίνονται δεκτά ως εγγυήσεις όπως τα ομόλογα όλων των άλλων χωρών της Ευρωζώνης.
* Η Ελλάδα και οι χώρες του Νότου χρειάζονται ξανά ένα περιθώριο χρηματοοικονομικής ανάσας. Γι' αυτό ζητάμε να γίνει διάσκεψη για το χρέος της νότιας Ευρώπης, όπου πιστωτές και οφειλέτες θα συμμετάσχουν ισότιμα.
* Πρέπει να ανακοπεί η εκροή κεφαλαίου από την Ελλάδα, που τις τελευταίες εβδομάδες εκδηλώνεται με απόσυρση τεράστιων ποσών. Οι τραπεζικές καταθέσεις Ελλήνων πολιτών πάνω από 200.000 ευρώ πρέπει να παγώσουν και να δηλωθούν στο ελληνικό κράτος, ώστε να ελεγχθεί αν τα χρήματα αυτά έχουν φορολογηθεί σύμφωνα με τον νόμο. Αναφορές ελέγχου πρέπει να δοθούν στο ελληνικό κράτος και για μεγαλύτερες συναλλαγές Ελλήνων πολιτών στη Γερμανία (όπως πωλήσεις ακινήτων και επιχειρήσεων).
* Ολόκληρο το κείμενο της διεύθυνσης του κόμματος Die Linke, όπως δημοσιεύτηκε έπειτα από τη συνεδρίασή της στις 15-16 Φεβρουαρίου
