TOY BΑΣΙΛΗ ΓΑΛΟΥΠΗ
Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι οι μεγάλοι Έλληνες αθλητές που κρέμασαν τα παπούτσια τους, δίχως, όμως, ποτέ να τιμηθούν όπως τους αρμόζει. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Νίκος Γκάλης, αναμφισβήτητα η σπουδαιότερη μορφή του ελληνικού μπάσκετ κι ένας εκ των κορυφαίων ιστορικά σε ολόκληρο το φάσμα του αθλητισμού της χώρας μας.
Η πρόσφατη υποψηφιότητα του Γκάλη για το αμερικάνικο "Hall of Fame", ύψιστη διάκριση για κάθε μπασκετμπολίστα, είχε συνέπεια να εκφράσει με συνέντευξη την πικρία του για όσους τον "ξέχασαν": "Ας βλέπουν τους ξένους, μήπως και... ντρέπονται λίγο. Εμένα, όμως, μ' ενδιαφέρει τι ξέρει ο κόσμος, δεν είμαι άνθρωπος που ασχολείται με το ποιος θα με τιμήσει. Ο κόσμος είναι ακόμη θερμός απέναντί μου".
Φυσικά, είναι αλήθεια ότι ο φίλαθλος δεν ξέχασε ποτέ τον Γκάλη. Ακόμα και σήμερα, άλλωστε, διαβάζουμε συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στα φόρουμ για το περιβόητο "γκαλόσημο", ενδεικτικό της μεγάλης του προσφοράς στο ελληνικό μπάσκετ.
Ωστόσο όλα δείχνουν ότι μια μεγάλη γιορτή για τον Γκάλη θα πραγματοποιηθεί λίαν συντόμως, στις 7 Μαΐου στο "Αλεξάνδρειο". Στην εκδήλωση, την οποία προετοιμάζει ο Άρης, θα υπάρχουν εκλεκτοί προσκεκλημένοι, ενώ τα εισιτήρια γίνονται ανάρπαστα. Στην πίσω όψη, μάλιστα, από τα μαγικά χαρτάκια υπάρχει και χειρόγραφη αφιέρωση: "Με αγάπη, Nick Galis Ν. ΓΚΑΛΗΣ #6 7.5.13".
"Κάλλιο αργά παρά ποτέ" δήλωσε πρόσφατα σε καθημερινή εφημερίδα ο πρόεδρος του Άρη Λευτέρης Αρβανίτης: "Θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό για τον Νικ, το αξίζει, ελπίζουμε να του αρέσει, και να αρέσει και στον κόσμο".
Οι προσκεκλημένοι είναι προσωπικότητες παγκόσμιας εμβέλειας, όπως οι Ομπράντοβιτς, Γιαννάκης, Σαν Επιφάνιο, Βράνκοβιτς, Τζάμσι, Ράτζα, Βολκόφ, ενώ η λίστα αυξάνεται διαρκώς.
Δεν υπάρχει άγνωστη πτυχή στην μεγάλη καριέρα του Νίκου Γκάλη. Στις 23 Ιουλίου θα συμπληρώσει τα 56 του χρόνια κι όλοι γνωρίζουν ότι από τότε που σταμάτησε από την ενεργό δράση, το 1994, μετά την κόντρα που είχε με τον προπονητή του Παναθηναϊκού Κώστα Πολίτη, δεν έχει ασχοληθεί ξανά με το μπάσκετ από κανένα πόστο.
Το τυπικό τέλος της καριέρας του ήρθε τον Σεπτέμβριο του 1995. Στην ιστορική γραπτή του δήλωση τόνιζε: "Φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος. Με μόνη ικανοποίηση ότι ακόμα και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι μπορώ να αλλάζω τις ισορροπίες. Ευχαριστώ όλους τους ανώνυμους φιλάθλους για την αγάπη που μου έδειξαν. Ζητώ συγγνώμη αν κάποιους πίκρανα. Τη ζωή πρέπει να την παίρνουμε όπως έρχεται αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Να μην ξεχνάμε όλοι ότι το μπάσκετ είναι παιχνίδι και ότι υπάρχουν νικητές και ηττημένοι".
Η δήλωσή του στο "Ευρωμπάσκετ '87" ότι "αυτή η νίκη είναι η μεγαλύτερη, μέχρι την επόμενη" έχει γίνει από τότε σλόγκαν. Η μαχητικότητα, η προσήλωση στον στόχο του, η εργατικότητα και η σοβαρότητά του έχουν προκαλέσει το δέος ακόμα και στους μεγαλύτερους αντιπάλους του.
Οι τίτλοι και οι νίκες με την εθνική Ελλάδας, τον Άρη και τον Παναθηναϊκό, οι... αμέτρητοι πόντοι του, η εκτίμηση των συναδέλφων του, το αιώνιο ερώτημα "γιατί να μην παίξει και στο ΝΒΑ;", μιας κι έμαθε το μπάσκετ στις ΗΠΑ, μοιάζουν όλα γνωστά και χιλιοειπωμένα. Κι όπως είχε πει κάποτε και ο Μπομπ Μάκαντου: "Είδα τον Γκάλη να κάνει πράγματα που δεν γίνονταν ούτε στους Λέικερς και τους Σέλτικς".
Ωστόσο, ο Γκάλης εξακολουθεί να παραμένει ουσιαστικά ένας... γνωστός - άγνωστος στο ευρύ κοινό. Δηλαδή, ένας άνθρωπος που τον ξέρουμε τόσο καλά από την καριέρα του, αλλά και τόσο λίγο ως χαρακτήρα, αφού σπάνια ανοίγεται και ακόμα σπανιότερα δίνει συνεντεύξεις ή εκφράζει συναισθήματα. Είναι πάντα φειδωλός στα λόγια του, προσγειωμένος και μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Όπως είπε και ο Μιχάλης Κυρίτσης: "Ο Νίκος είναι ιδιαίτερος, ξεχωριστός άνθρωπος. Δεν ψάχνει και δεν έψαχνε τη δημοσιότητα. Δεν ζήτησε καμία θέση εργασίας, δεν πολιτεύτηκε, δεν ζήτησε τίποτε. Έμεινε σοβαρός, όπως ήταν πάντα".
Κι όμως, υπάρχει μια στιγμή που ο "σκληρός" Νίκος Γκάλης έδειξε να... σπάει. Ήταν Μάιος του 2007, όταν τιμήθηκε πριν από τον τελικό της Ευρωλίγκα (που κατέκτησε ο Παναθηναϊκός) από τον Δήμο Αθηναίων. Ο Γκάλης αποθεώθηκε! Όσο κι αν έμοιαζε σφιγμένος, ως συνήθως σε δημόσια εμφάνισή του, βούρκωσε. Συγκινήθηκε! "Μίλησε" η ψυχή του...
Αυτός είναι ο Νίκος Γκάλης! Μια κορυφαία αθλητική προσωπικότητα που, ουσιαστικά, δίδαξε το μπάσκετ και εισήγαγε τον επαγγελματισμό -με την καλή έννοια- δίνοντας πνοή σε όλο το άθλημα. Στο "σπίτι" του, μέσα στο "Αλεξάνδρειο", που μεγαλούργησε, ετοιμάζεται μια γιορτή αντάξια της προσφοράς του και της αξίας του. Κι ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα μάθουμε και στην Ελλάδα να τιμούμε όπως πρέπει τους ανθρώπους που, εν τέλει, έδωσαν περισσότερα απ' όσα πήραν...
