ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ
Η Εθνική μας ομάδα στίβου κέρδισε την άνοδό της στη Σούπερ Λίγκα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ομάδων, αλλά έχασε "μια για πάντα" τον Περικλή Ιακωβάκη. Η αποθέωση που γνώρισε ο πρωταθλητής μας των 400μ. μετ' εμποδίων στο "Παγκρήτιο" δεν είχε προηγούμενο και όχι άδικα. "Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,... αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις", έγραψε στο Twitter την επόμενη μέρα...
Στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού στίβου δεν υπάρχει άλλος αθλητής ή αθλήτρια με τόση μεγάλη διάρκεια σε υψηλό επίπεδο, αλλά και με τόση προσφορά, ποιοτική και ποσοτική. Ο Ιακωβάκης έζησε από το 1998, όταν πήρε το πρώτο του μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων στον Ανσί της Γαλλίας, μέχρι σήμερα και τις καλές και τις κακές στιγμές του ελληνικού στίβου. Αυτό που μένει στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων είναι ότι ο Περικλής τις περίοδους που ο χώρος ταλανιζόταν με τα μεγάλα σκάνδαλα του ντόπινγκ, αρχικά το 2004 και μετέπειτα το 2008, βρισκόταν πάντα στο "απυρόβλητο". Ποτέ δεν είχε δώσει δικαίωμα να "λερωθεί" το όνομά του. Ποτέ δεν "κρύφθηκε" από ελέγχους ντόπινγκ και ποτέ δεν "διάλεξε" αγώνες. Ήταν πάντα ένας πιστός στρατιώτης στα ιδανικά του αθλητισμού. Ήταν όπου τον χρειαζόταν η Εθνική ομάδα, από την μικρότερη μέχρι τη μεγαλύτερη διοργάνωση...
Συνήθως λέμε ότι "πίσω από έναν μεγάλο άνδρα υπάρχει πάντα μια μεγάλη γυναίκα". Πίσω από τη "χρυσή 20ετία" του... Περικλέους Ιακωβάκη υπάρχει η Μαίρη Σωτηρακοπούλου, η γυμνάστριά του στο γυμνάσιο των Λεχαινών της Ηλείας, που τον πήρε από την αυλή του σχολείου και τον οδήγησε στην 3η θέση του βάθρου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003 στο Παρίσι και στην πρώτη θέση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2006 στο Γκέντεμποργκ.
Η Σωτηρακοπούλου, μια πρώην ρίπτρια από την Πάτρα, μητέρα τριών παιδιών, ήταν αυτή που πρώτη αντιλήφθηκε το "χρυσάφι" των ικανοτήτων (όχι μόνο αγωνιστικών) του 36χρονου, πλέον, Ιακωβάκη. Ήξερε ότι θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε παγκόσμιο επίπεδο στα "χαμηλά" εμπόδια, αλλά για να μην το "κάψει" τον έβαζε να αγωνίζεται στα 100μ. εμπόδια (στην κατηγορία των παμπαίδων), αλλά και στο... μήκος, προκειμένου να βάλει τις βάσεις για τα 400μ. εμπόδια. Το "μυστικό" τους το κρατούσαν καλά κρυμμένο και το ήξερε μόνο η... παραλία στο Κατάκωλο, όπου ο Περικλής έβαζε καφάσια, αντί για εμπόδια και τα περνούσε τρέχοντας στην άμμο, σε μια πρωτοποριακή -όπως αποδείχθηκε- μέθοδο προπόνησης!
Ο Περικλής Ιακωβάκης γεννήθηκε το 1979 στην Πάτρα. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός της Αεροπορίας με καταγωγή από τα Τρίκαλα και είναι ο δεύτερος από τρεις αδελφούς, όλοι αθλητές της Α.Ε. Λεχαινών, με ειδικότητα είτε στα 400μ. (ο μεγαλύτερος), είτε στα 400μ. εμπόδια (ο Περικλής και ο μικρότερος). Η καλύτερή του χρονιά ήταν το 2006, όταν πέτυχε το πανελλήνιο ρεκόρ (47.82), που ισχύει μέχρι σήμερα, και κατέκτησε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με 48.46. Κατέκτησε ακόμη δύο μετάλλια στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Νέων (3ος το 1999, 2ος το 2001), δύο μετάλλια σε Μεσογειακούς Αγώνες (χρυσό το 2001, χάλκινο το 2013), ενώ ήταν φιναλίστ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο (8ος). Επιπλέον είναι και συγκάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στα 4Χ400μ. με 3.02.21 από το 2007 (μαζί με τους Ρέγα, Ντούπη και Γράβαλο).
Η εξέλιξή του: 1998 49.82, 1999 49.53, 2000 49.35, 2001 48.87, 2002 48.66, 2003 48.17, 2004 48.47, 2005 48.24, 2006 47.82, 2007 48.35, 2008 48.69, 2009 48.42, 2010 49.38, 2011 50.26, 2012 49.04, 2015 50.84.
