Πια το ελληνικό ποδόσφαιρο σε επίπεδο εθνικών ομάδων μπορεί να παράγει τους δικούς του "ήρωες", τις δικές του διαχρονικές προσωπικότητες, όπως για παράδειγμα έκανε από παλιά το ελληνικό μπάσκετ. Και αυτό γιατί πλέον η Εθνική Ελλάδας έχει αρκετά σημεία αναφοράς στον διεθνή ανταγωνισμό, μετά το "έπος της Πορτογαλίας".
Εξέχουσα θέση, εξαιτίας της αποχώρησής του από την ενεργό δράση όσον αφορά στην Εθνική, έχει το όνομα του Γιώργου Καραγκούνη. Ο αγώνας με την Κόστα Ρίκα έμελλε να είναι ο τελευταίος για τον ρέκορντμαν των συμμετοχών (ξεπερνώντας εδώ και καιρό τον προηγούμενο κάτοχο του ρεκόρ, τον Θοδωρή Ζαγοράκη που είχε φτάσει τις 120 παρουσίες με το εθνόσημο), με το... κοντέρ να καταλήγει στον αριθμό 139 (στις οποίες σκόραρε 10 φορές).
Γεννημένος στις 6 Μαρτίου του 1977, ο Καραγκούνης φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Ανδρών στις 20 Αυγούστου του 1999 σε φιλική αναμέτρηση, στην οποία το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα επικράτησε του Ελ Σαλβαδόρ με 3-0. Το πρώτο του γκολ το σημείωσε σε μια άσχημη μέρα για την ομάδα, καθώς συνετρίβη στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001 εκτός έδρας από τη Φινλανδία με 5-1 (στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ του 2002). Από εκεί και πέρα, όμως, ξεκίνησε μια εκπληκτική πορεία, που έφερε σχεδόν τρία χρόνια αργότερα την Εθνική Ελλάδας (επομένως και τον Γιώργο Καραγκούνη) στην κορυφή της Ευρώπης...
Το τελευταίο του γκολ με τα χρώματα της "γαλανόλευκης" το σημείωσε στις 15 Οκτωβρίου του 2013 σε αγώνα για τα προκριματικά του Μουντιάλ με αντίπαλο το Λιχτενστάιν (η Ελλάδα είχε νικήσει σε εκείνον τον αγώνα 2-0)... Το αμέσως προηγούμενο γκολ του Γιώργου Καραγκούνη ήταν ένα από τα σημαντικότερα της καριέρας του με την Εθνική, αυτό που έδωσε τη νίκη με 1-0 επί της Ρωσίας στη φάση των ομίλων του Εuro 2012, άρα και την πρόκριση για τους ποδοσφαιριστές του Φερνάντο Σάντος στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης.
Φυσικά το γκολ που θα θυμόμαστε όλοι ήταν αυτό στον εναρκτήριο αγώνα του Euro 2004 με το οποίο ο Καραγκούνης άνοιξε το σκορ, οδηγώντας την Ελλάδα στη μεγάλη νίκη (τελικό σκορ το 2-1), και κατ' επέκταση στη μεγαλειώδη πορεία μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου. Αξίζει να σημειωθεί πως ο μεγάλος Έλληνας ποδοσφαιριστής (που κατά τη διάρκεια της σπουδαίας καριέρας του έχει αγωνιστεί σε ομάδες όπως η Ίντερ, η Μπενφίκα, ο Παναθηναϊκός και η Φούλαμ) είχε ατυχήσει και δεν είχε συμμετάσχει στον τελικό του 2004 απέναντι στην Πορτογαλία γιατί ήταν τιμωρημένος, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν αλλοιώνει στο ελάχιστο την προσφορά του στα όσα θαυμαστά πέτυχε η ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ εκείνο το καλοκαίρι.
Συνολικά, ο Καραγκούνης έλαβε μέρος σε τρία Εuro (2004, 2008, 2012), σε δύο Μουντιάλ (2010, 2014), αλλά και σε ένα Κύπελλο Συνομοσπονδιών (2005). Πριν φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ανδρών είχε τιμήσει πολλάκις το εθνόσημο με συμμετοχές σε όλες τις μικρότερες Εθνικές, δίχως να λείπουν και εδώ οι επιτυχίες: Το 1997 κατέκτησε με την Εθνική Ενόπλων το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων, ενώ το καλοκαίρι του 1998 ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Ελπίδων που κατέκτησε τη 2η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (ήττα με 0-1 στον τελικό με την Ισπανία). Το 1995 είχε οδηγήσει μαζί με τους συμπαίκτες του την Εθνική Νέων στην 3η θέση του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας έμελλε, λοιπόν, να ολοκληρωθεί η καριέρα του Γιώργου Καραγκούνη με την Εθνική. Μια καριέρα γεμάτη συγκινήσεις και ουκ ολίγες επιτυχίες που λίγα χρόνια πριν έμοιαζαν ως ευσεβείς πόθοι για το εγχώριο ποδόσφαιρο. Τα 120 λεπτά συμμετοχής στον αγώνα με την Κόστα Ρίκα ήταν (όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει ο ίδιος σε προγενέστερο χρόνο) το κύκνειο άσμα για τον «Τυπάρα» (αυτό είναι το παρατσούκλι του), και παρ' ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν πικρό για όλους τους Έλληνες δεν παύει η πρόκριση στους 16 και η παρά τρίχα συμμετοχή στους προημιτελικούς ενός Μουντιάλ (ας όψονται τα πέναλτι...) να αποτελεί ένα άκρως ικανοποιητικό κατευόδιο για τον Γιώργο.
Δεν έχουμε παρά να τον ευχαριστήσουμε για τα όσα πρόσφερε τόσα χρόνια στην Εθνική Ομάδα, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον οι διάδοχοι του να κρατήσουν τα υψηλά στάνταρ, που πλέον υπάρχουν και "επί του πρακτέου"...
