Το πάθημα της Ισπανίας με την υπερδόμηση των ακτών της και την καταστροφή που αυτή επέφερε στην παράκτια ζώνη, αλλά και στην οικονομία, με μισό εκατομμύριο κατοικίες απούλητες, να γίνει μάθημα για την ελληνική κυβέρνηση ζητεί ο διευθυντής του WWF Ισπανίας με αφορμή το σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό και την παραλία. Με επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών και Τουρισμού ο Χουάν Κάρλος Δολ Όλμε περιγράφει εκτενώς και με αριθμούς τις επιπτώσεις από το reale estate στην Ισπανία, "τη χώρα της Μεσογείου που υποφέρει τα μέγιστα από τη δραματική αλλοίωση και καταστροφή της παράκτιας ζώνης της".
Περιβαλλοντικό κόστος, διαφθορά, μείωση ανταγωνιστικότητας
Όπως επισημαίνει: "Η εκτεταμένη οικοδομική δραστηριότητα τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς πρόβλεψη για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, είχε καταστροφικές συνέπειες, τις οποίες η χώρα καλείται να αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια. Αυτή τη στιγμή το 75% των ισπανικών ακτών έχει οικοδομηθεί ή βρίσκεται σε στάδιο οικοδόμησης (με ρυθμό 8 εκτάρια ανά ημέρα τα τελευταία είκοσι χρόνια), ενώ το πρώτο χιλιόμετρο ακτογραμμής έχει οικοδομηθεί πλήρως στο ένα τρίτο των μεσογειακών ακτών της Ισπανίας. Την ίδια στιγμή σχεδόν μισό εκατομμύριο κατοικίες είναι κενές.
Η δυσανάλογη ανάπτυξη της οικοδομικής βιομηχανίας εξελίχθηκε με τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος και αύξησε τη διαφθορά. Η αύξηση του αριθμού των κατοίκων σε παραθαλάσσιες περιοχές και η ανεξέλεγκτη οικοδομική δραστηριότητα προκάλεσαν την έντονη υποβάθμιση του παράκτιου περιβάλλοντος, συνοδευόμενες από μη βιώσιμη χρήση υδάτινων, χερσαίων και ενεργειακών πόρων.
Επιπροσθέτως σημαντικά οικοσυστήματα αφανίστηκαν ή βρίσκονται υπό σοβαρή απειλή: το μεγαλύτερο μέρος των παράκτιων υγροτόπων και το 60% των αμμολόφων χάθηκαν, το 80% των λιβαδιών Posidonia oceanica έχει υποβαθμιστεί, οι παραλίες έχουν υποχωρήσει και η ροή πολλών υδατορεμάτων έχει αλλοιωθεί".
Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις ως αποτέλεσμα της υποβάθμισης των ακτών, υπογραμμίζει: "Η κατάληψη περισσότερου από το 70% του αιγιαλού προκάλεσε απώλεια ανταγωνιστικότητας, ελκυστικότητας και περιβαλλοντικής ποιότητας με αντιστοίχως αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα και τη σταθερότητα του τουρισμού. Για την ακρίβεια ο τουρισμός της Ισπανίας παρουσιάζει πτώση τα τελευταία χρόνια, επωφελούμενος μόνο από την κοινωνική και πολιτική αστάθεια άλλων χωρών της Μεσογείου".
Ο Χ.Κ. Δελ Όλμο καλεί «εκ βάθους καρδιάς» τους υπουργούς να εξασφαλίσουν «πως οποιαδήποτε νομοθεσία που αφορά την παράκτια ζώνη θα εγγυάται την προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων και των οικολογικών υπηρεσιών που παρέχουν, ώστε να αναγνωριστεί η Ελλάδα διεθνώς ως σημαντικός τουριστικός προορισμός, με σεβασμό για το βασικό τουριστικό προϊόν: τη φύση».
