Οικολογικά εγκληματική πρόταση χαρακτηρίζει το WWF Ελλάς το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών "Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας", μέσω επιστολής του προς τους βουλευτές, ζητώντας να παρέμβουν έτσι ώστε να μην κατατεθεί ποτέ στη Βουλή.
Όπως εξηγεί, το νομοσχέδιο, το οποίο βρίσκεται σε διαβούλευση από τη Μεγάλη Πέμπτη:
* Καταργεί το όριο έκτασης για τις παραχωρήσεις χρήσης αιγιαλού και παραλίας, το οποίο σήμερα δεν είναι δυνατόν να υπερβαίνει τα 500 τ.μ. ανά παραχώρηση, με υποχρεωτική ελεύθερη ζώνη μεταξύ παραχωρήσεων μήκους τουλάχιστον 100 μ. και επιτρέπει την ολοκληρωτική κατάληψη παραλιών από επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις.
* Νομιμοποιεί επιχειρηματικής χρήσης αυθαίρετα και καταπατήσεις έναντι τιμήματος και δίχως ουσιαστική εκτίμηση περιβαλλοντικής επίπτωσης.
* Καταργεί στην πράξη τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού και θέτει στη διακριτική ευχέρεια του ιδιοκτήτη του ακινήτου να «αφήσει σε κοινή χρήση το τμήμα του ακινήτου που καταλαμβάνεται από τη ζώνη παραλίας».
* Αφήνει εκτός προστασίας την παρόχθια ζώνη πολλών και μεγάλων λιμνών, τις οποίες χαρακτηρίζει «μικρές» και οι περισσότερες από αυτές αποτελούν πολύτιμο οικολογικό πόρο.
* Καθιστά προαιρετική τη χάραξη παραλίας, υποβαθμίζοντας έτσι σοβαρά την οριοθέτηση της ζώνης προστασίας και τη διαπίστωση παρανομιών και καταπατήσεων.
* Αγνοεί τον προ τριετίας εθνικό νόμο για τη βιοποικιλότητα που επιβάλλει την οριοθέτηση και την προστασία της «κρίσιμης παράκτιας ζώνης».
Το WWF Ελλάς υπογραμμίζει πως ο στόχος του νομοσχεδίου είναι εισπρακτικός και αγνοεί τα επιστημονικά δεδομένα (κλιματική αλλαγή, οικιστική επέκταση, διάβρωση, ολοκληρωμένη διαχείριση, νέες επιστημονικές γνώσεις, απειλούμενοι οικότοποι/είδη).
Η οργάνωση προειδοποιεί για την αντισυνταγματικότητα διατάξεων του νομοσχεδίου, αλλά και την αντίθεσή τους με την ευρωπαϊκή νομοθεσία (ενδεικτικά το Πρωτόκολλο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης του Παράκτιου Χώρου και οι κοινοτικές Οδηγίες 92/43/ΕΟΚ περί οικοτόπων και 2011/92/Ε.Ε., όπως πρόσφατα τροποποιήθηκε), αφού αγνοείται η οικολογική σημασία της παρόχθιας και της παράκτιας ζώνης και υιοθετούνται οι πλέον ξεπερασμένες αντιλήψεις για τη διαχείρισή τους.
Ακόμη επισημαίνει ότι και οι καθαρά εισπρακτικοί στόχοι του σχεδίου είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία, καθώς "σε εποχή παγκόσμιας κρίσης, οι εκατομμύρια επισκέπτες της χώρας δεν έρχονται να δουν ούτε κατειλημμένες παραλίες, ούτε επιχωματωμένους θαλάσσιους χώρους ή κακότεχνες κατασκευές σε αποκλεισμένες ακτές. Έρχονται για τη φύση μας και αυτή θα έπρεπε να είναι η βασική μέριμνα του προτείνοντα υπουργού και της κυβέρνησης. Η έμφαση θα έπρεπε να δίνεται σε ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που θα εγγυάται την προστασία του ευαίσθητου οικολογικά και αισθητικά πολύτιμου παράκτιου περιβάλλοντος, την απομάκρυνση των αυθαίρετων κατασκευών, τις ήπιες και οικολογικά βιώσιμες χρήσεις, με παράλληλη διασφάλιση της κοινοχρησίας".
Τερατούργημα χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο ο των Πράσινων - Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία Ν. Χρυσόγελος, καθώς "καταστρατηγείται κάθε περιβαλλοντική και κοινωνική προστασία που απομένει έναντι της ιδιωτικής οικονομικής εκμετάλλευσης και οι παραλίες αφήνονται έκθετες σε κάθε είδους ιδιωτικά συμφέροντα, που θα μπορούν πλέον να εκμεταλλεύονται την παραλία με μόνο γνώμονα το κέρδος, χωρίς μάλιστα να τους απαγορεύεται η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης".
