Από τις 24 Ιουλίου και για οκτώ ημέρες η Πάτμος φιλοξενεί το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, που φέτος διοργανώνεται για τρίτη χρονιά, με τη φιλοδοξία πλέον να καθιερωθεί. Τιμώμενο πρόσωπο της φετινής διοργάνωσης ο Αλεξάντερ Πέιν, ο Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος (με ρίζες από το Αίγιο, τη Σύρα και τη Λιβαδειά) που έχει βραβευτεί δύο φορές με το Οσκαρ σεναρίου. Ο Πέιν θα βρίσκεται στην Πάτμο, μαζί με τον στενό συνεργάτη του, διευθυντή φωτογραφίας Φαίδωνα Παπαμιχαήλ για να δώσουν και οι δύο masterclasses, αλλά και να συμμετάσχουν σε ένα «Workshop Κινηματογραφίας», κατά τη διάρκεια του οποίου θα παραχθεί ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ, αποτελούμενο από 9 μικρότερα, με τίτλο «Life in the Borderlands» σε συμπαραγωγή του OTE TV.
Στην Πάτμο θα προβληθούν πολλές ταινίες ανεξάρτητου χαρακτήρα, αλλά και πανελλήνιες πρεμιέρες ταινιών όπως το «California Solo» του Μάρσαλ Λιούι, η «Αrcadia» της Ολίβια Σίλβερ και το «Waiting for the sea» του Bakhtyar Khudojnazarov, μια ταινία συμπαραγωγής Γερμανίας, Ρωσίας, Βελγίου, Γαλλίας και Καζακστάν. Συνολικά, θα προβληθούν 12 βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους, 13 ντοκιμαντέρ και 50 ταινίες μικρού μήκους. Συγκεκριμένα, τα «Πριν τα Μεσάνυχτα», «Η Αγελάδα που έπεσε από τον Ουρανό», o «Χαμένος Παράδεισος», τα «Μυθικά Πλάσματα του Νότου», το «California Solo», το «Νο», το «Blancanieves», το «Πλαγίως» και το «Waiting for the Sea».
Ανάμεσα στα ντοκιμαντέρ του προγράμματος βρίσκουμε τα «Among Giants», «Trashed», «Στο Λύκο», «Pad Yatra», «More than honey», «Little land», «Hummingbirds», «Food for love», «Ντίκος Βυζάντιος - Το χρονικό των μορφών», «Boxing in Cuba», «Are you listening?».
Η τελευταία ταινία του Αλεξάντερ Πέιν, «Nebraska», που είδαμε πρόσφατα στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου και διακρίθηκε, δεν θα προβληθεί στην Πάτμο, καθώς όλα δείχνουν ότι η ελληνική πρεμιέρα της θα γίνει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, που "παρακολουθεί" τον Αλεξάντερ Πέιν από τα πρώτα του σκηνοθετικά βήματα. Το "Nebraska" είναι ένα ιδιότυπο road movie με έναν "δύστροπο" ηλικιωμένο άντρα-πατέρα που ταξιδεύει μαζί με τον γιο του ώς τη Νεμπράσκα για να διεκδικήσουν τα "αμφίβολα" κέρδη από ένα λαχείο. Η Νεμπράσκα είναι η πολιτεία - πατρίδα του Πέιν στην Αμερική και η ιστορία της ταινίας του είναι και πάλι μια επίπονη «οικογενειακή» αφήγηση, όπως στους «Απόγονους». Η σεναριακή αφήγηση κυλά τόσο αβίαστα ώστε με δυσκολία αντιλαμβάνεσαι το πολύπλοκο υφάδι που έχει δουλευτεί προσεκτικά: Ο ηλικιωμένος πατέρας της οικογένειας, αλκοολικός, στα πρόθυρα του Αλτσχάιμερ (τον υποδύεται έξοχα ο Μπρους Ντερν), επιμένει να κάνει το ταξίδι, και ο ένας από τους δύο γιους του θα υποκύψει τελικά στην επιμονή του πατέρα και θα δεχθεί να τον συνοδεύσει σε αυτό το ταξίδι που θα αποδειχθεί «επιστροφή στις ρίζες», καθώς παλιές ιστορίες, θαμμένες από τον χρόνο, ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια.
Γλυκόπικρο, με διάχυτη την αίσθηση της μελαγχολίας, το «Νεμπράσκα» είναι από τις πιο ειλικρινείς ταινίες συναισθημάτων που είδαμε εδώ και χρόνια, αλλά και απόδοσης της τωρινής περίπλοκης «αμερικανικής συνθήκης».
Κ.Τ.
