Η Βίκυ Καρατζόγλου αποφάσισε συνειδητά να ασχοληθεί με το τραγούδι όταν, τελειώνοντας το σχολείο, ήρθε από την Δράμα στην Αθήνα, για να παρακολουθήσει τα σεμινάρια ερμηνείας του Σταμάτη Κραουνάκη. Στη συνέχεια, η μουσικοθεατρική παράσταση της Ελένης Γκασούκα «Ήρωες», στην οποία συμμετείχε επί οκτώ σεζόν, της έδωσε πολύτιμη εμπειρία και την έκανε γνωστή στον χώρο.. Έτσι ακολούθησαν αρκετές προσεκτικά επιλεγμένες και σημαντικές συνεργασίες, κυρίως συναυλιακές αλλά και δισκογραφικές, που οδήγησαν την άνοιξη στην αρχή του δεύτερου κεφαλαίου της διαδρομής της, την κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού της δίσκου «Τα όνειρα μου αληθινά». Καλογραμμένα και μερικές φορές αληθινά όμορφα τραγούδια, λαϊκότροπα -αν και όχι πάντα-, από μιαν ερμηνεύτρια που ήδη διαθέτει ικανή δόση προσωπικού ύφους, έχουν καταφέρει να κερδίσουν πολλούς. Αυτά μαζί ι με το ήθος που τη χαρακτηρίζει και τις προσεκτικές επιλογές ρεπερτορίου που τη διακρίνουν καθιστούν τη Βίκυ Καρτζόγλου μια περίπτωση που προφανώς θα μας απασχολήσει περισσότερο στο μέλλον και την οποία αξίζει να γνωρίσουμε από πιο κοντά λίγο καλύτερα.
* Φαίνεται ότι αμφιταλαντευτήκατε αρκετά ανάμεσα στο τραγούδι και την υποκριτική. Δεν ξέρω αν σε έναν βαθμό αυτό συνεχίζεται ακόμα, έχετε πάντως καταλήξει οριστικά στο τραγουδίστρια ή όχι;
Δεν υπήρξε ποτέ μέσα μου τέτοιο δίλημμα. Ήξερα πάντα, από την αρχή ακόμα, τι ήθελα να κάνω. Το τραγούδι για εμένα ήταν και παραμένει ο κυρίαρχος τρόπος έκφρασης. Ακόμα και στη μουσικοσατιρική παράσταση «Ήρωες» συμμετείχα ως τραγουδίστρια. Αναμφίβολα η σκηνή του θεάτρου έχει μια μαγεία που σε κάνει να θέλεις να μπεις πιο βαθιά στον κόσμο του. Η παράσταση αυτή και η Ελένη Γκασούκα μού έδωσαν για οκτώ χρόνια την ευκαιρία να ζήσω αυτή τη μαγεία.
* Οι συνεργασίες που έχετε κάνει καλύπτουν μιαν ευρύτατη γκάμα - από το αμιγώς λαϊκό τραγούδι μέχρι σχεδόν και το ροκ. Ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς συγκυριών ή συνειδητή επιλογή;
Ήταν πάντα συνειδητή επιλογή. Ήταν συνεργασίες που ήθελα να κάνω και που την εκάστοτε χρονική περίοδο με εξέφραζαν. Άλλωστε για εμένα η μουσική είναι μία, δεν παίζει ρόλο αν είναι ροκ ή λαϊκό τραγούδι.
* Ποιο ή ποια από όλα αυτά τα ιδιώματα με τα οποία έχετε ασχοληθεί πιστεύετε ότι σας ταιριάζει αλλά και σας εκφράζει τελικά περισσότερο;
Κατά τη γνώμη μου οι βάσεις και τα πρώτα μας ακούσματα είναι αυτά που μας καθορίζουν στη μουσική μας πορεία. Συγκινούμαι με την απλότητα που είχαν οι παλαιές ενορχηστρώσεις, με την ευγένεια της μουσικής και την απλότητα της γραφής των μεγάλων στιχουργών μας.
* Και αν σας ζητούσα να μου πείτε τις τρεις συνεργασίες που σας έχουν καθορίσει περισσότερο, όχι από πλευράς επιτυχίας και απήχησης, αλλά ως προς το πόσο επηρέασαν τον τρόπο που βλέπετε και αντιμετωπίζετε τη μουσική και ειδικότερα το τραγούδι, ποιες θα ήταν;
Θα ξεκινήσω με την πιο ιδιαίτερη ίσως συνεργασία που έχω κάνει, την μουσική παράσταση για τη ζωή του Νικόλα Άσιμου. Ήταν ένα πολύ μεγάλο σχολείο για εμένα. Ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος προσέγγισης της μουσικής και του στίχου, και το ίδιο ίσχυε και για την ερμηνεία, χρειάστηκε να γίνω πιο αφαιρετική στον τρόπο που τραγουδούσα και να μελετήσω τη ζωή του Άσιμου, για να έρθω κοντά στον τόσο ιδιαίτερο λόγο του. Μια πολύ σημαντική στιγμή ήταν η γνωριμία και συνεργασία μου με τον Γιάννη Κότσιρα. Με πήρε κοντά του με αγάπη και μου έδωσε χώρο με απόλυτο σεβασμό και ήταν πάντα ευγενής και διακριτικός στη συνεργασία μας. Άφησα τελευταία τη συνεργασία με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη, ο οποίος από την αρχή με αγκάλιασε και αυτό συνεχίζεται, με τον Μιχάλη πιο ώριμο και πιο συνειδητοποιημένο από ποτέ. Για πολλούς ήταν μια τολμηρή συνεργασία όταν την ξεκίνησα, όμως νιώθω ότι το αποτέλεσμα με δικαιώνει και στη συνέχειά της έχει να προσφέρει πολλά και σε εμένα αλλά και στο κοινό.
* Ποιο ή ποια από τα τραγούδια που έχετε ερμηνεύσει σε δίσκους άλλων σάς «σημάδεψε» περισσότερο και γιατί;
Είχα τη χαρά και την τύχη να συνεργαστώ με έναν από τους πιο σημαντικούς συνθέτες της εποχής μας, τον Νίκο Πλατύραχο, ο οποίος μέχρι τότε έκανε ορχηστρικούς δίσκους. Το «Ονειρογραφία» ήταν η πρώτη απόπειρα του να γράψει τραγούδια. Ερμήνευσα το «Των ονείρων τα παιδιά» σε στίχους Θέμη Μουμουλιδη, και όταν το τραγούδησα στο στούντιο αληθινά ταξίδεψα πίσω στον χρόνο και στο πατρικό μου, στη Δράμα. Αυτό το τραγούδι με συγκίνησε πολύ βαθιά.
* Πιστεύετε ότι ζούμε πια στην εποχή που η εντυπωσιακή εξωτερική εμφάνιση αρκεί για να γίνει κανείς τραγουδιστής και ιδίως τραγουδίστρια, ακόμα και αν το ταλέντο του είναι πολύ περιορισμένο ή και ανύπαρκτο; Εντοπίζετε τέτοιες περιπτώσεις και, αν ναι, σας ενοχλούν;
Στον χώρο και στο ρεπερτόριο που κινούμαι δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Δεν πιστεύω ότι ένας άνθρωπος χωρίς ταλέντο θα κατάφερνε να κάνει πολλά μόνο λόγω εξωτερικής εμφάνισης. Το κριτήριο για να καταφέρει κάποιος/α να παραμείνει στον χώρο είναι το πόσο αληθινό είναι αυτό που κάνει και η συνέπειά του ως προς αυτό.
* Ήσασταν η ίδια υπεύθυνη για τα τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν στο ντεμπούτο άλμπουμ σας; Αν ναι, με ποια κριτήρια και για ποιον λόγο επιλέξατε καθέναν από τους δημιουργούς τους;
Επιλέξαμε τα τραγούδια του δίσκου μαζί με τον παραγωγό μου, τον Νίκο Μακράκη, και τον συνεργάτη μου, Αντώνη Θυσιάδη. Και οι δύο ήταν απόλυτα μέσα σε αυτό που ήθελα και αναζητούσα, ήξεραν ακριβώς τι ήταν. Τα τραγούδια κατά κάποιον τρόπο έρχονταν σε μας, δεν επιλέξαμε ποτέ τους δημιουργούς, επιλέξαμε τις μουσικές και τους στίχους τους.
* Έχοντας περάσει πλέον αρκετός καιρός από την κυκλοφορία του δίσκου, θα λέγατε ότι είστε ευχαριστημένη από τις πωλήσεις του, λαμβάνοντας πάντα υπ' όψιν τις δεινότατες για τη δισκογραφία συνθήκες που επικρατούν εδώ και αρκετά χρόνια;
Διανύουμε τη μεταβατική περίοδο από το φυσικό προϊόν στο ψηφιακό αλλά είμαι πολύ χαρούμενη γιατί, τηρουμένων των αναλογιών, οι πωλήσεις ήταν πολύ καλές. Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι η ραδιοφωνική απήχηση των τραγουδιών. Μπορεί οι δίσκοι να μην αγοράζονται πια όπως παλαιά, όμως το ραδιόφωνο υπάρχει ακόμα δυναμικά στις ζωές μας και αυτό δίνει μια τεράστια ελπίδα για την συνέχεια της μουσικής.
* Θεωρείτε τον εαυτό σας αποκλειστικά ερωτική τραγουδίστρια ή όχι;
Ποτέ δεν μου άρεσαν οι ταμπέλες και οι χαρακτηρισμοί. Μου αρέσει να ερμηνεύω ερωτικά τραγούδια, αλλά πάντα έλεγα και με συγκινούσαν και τραγούδια που μιλούν γενικότερα για τη ζωή.
* Τελικά θα λέγατε ότι τα μέχρι τώρα όνειρά σας, και όχι μόνον αναφορικά με τον δίσκο, βγήκαν όντως αληθινά;
Οι άνθρωποι είμαστε ανικανοποίητα όντα. Είμαι όμως ευγνώμων που ζω κάποια από τα όνειρά μου, τα μουσικά αλλά και κάποια που έχουν να κάνουν με την προσωπική μου ζωή. Νιώθω πραγματικά τυχερή και γεμάτη ως άνθρωπος που έχω κατορθώσει να έχω την οικογένεια την οποία πάντα ονειρευόμουν και να κάνω αυτό που πραγματικά αγαπώ, να τραγουδώ.
* Υπάρχουν άλλα, νέα, όνειρα σε σχέση με το τραγούδι και τη μουσική που ελπίζετε να αποδειχθούν και αυτά αληθινά στο μέλλον;
Όλοι οι άνθρωποι, πόσο μάλλον οι καλλιτέχνες, δεν σταματούν ποτέ να κάνουν όνειρα. Συνεχίζω να ονειρεύομαι σε σχέση με το τραγούδι. Θα ήθελα να ερμηνεύσω τραγούδια που θα αγγίξουν τον κόσμο και θα αγαπηθούν και να συνεργαστώ με ομότεχνούς μου τους οποίους εκτιμώ.
* Φεύγοντας από τα όνειρα και πηγαίνοντας σε κάτι πιο... χειροπιαστό, ποια θα είναι τα άμεσα, επόμενα βήματά σας;
Τις Παρασκευές 14 και 21 Οκτωβρίου θα βρισκόμαστε με τον Κώστα Λειβαδά στον «Σταυρός του Νότου» για δυο βραδιές με τραγούδια του που έχω αγαπήσει, αλλά φυσικά και από τον δίσκο, μου Στη συνέχεια, θα συμμετέχω στις συναυλίες σε Ελλάδα, Κύπρο, Αυστραλία και Αμερική του Μιχάλη Χατζηγιάννη. Υπάρχει μια ακόμα συνεργασία στα σκαριά ενώ ετοιμάζω και κάποιες προσωπικές εμφανίσεις μου.
Το να είναι κανείς πολυάσχολος δεν εγγυάται από μόνο του την ποιότητα της δουλειάς του καλλιτέχνη αλλά όταν, όπως συμβαίνει με τη Βίκυ Καρατζόγλου, συνδυάζεται με την συνέπεια που και η ίδια υπογραμμίζει, σίγουρα προοιωνίζονται μια συνέχεια ανάλογη και, το πιθανότερο, σταθερά βελτιούμενη...
