Ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ κ. Α. Ανδρεάδης εξέφρασε την αγωνία του για την απουσία ουσιαστικής αναπτυξιακής πρότασης που θα θωρακίσει το "θαύμα" του ελληνικού τουρισμού. Η αγωνία αυτή συνοδεύτηκε από θριαμβολογία για τα επιτεύγματα του ΣΕΤΕ, θεμιτή κατά τα άλλα, μακριά όμως από την πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας. Οφείλουμε λοιπόν μια απάντηση.
1. Η αύξηση του αριθμού αφίξεων και η απόσπαση νέων μεριδίων της διεθνούς αγοράς, που επικαλείται ο κ. Ανδρεάδης, όλοι γνωρίζουμε ότι δεν συνοδεύτηκε από σημαντική αύξηση του τζίρου των τοπικών οικονομιών. Σημειώθηκαν ελάχιστα συγκριτικά επιπρόσθετα οφέλη στο έμμεσο οικονομικό σύστημα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του εμπορίου, της εστίασης, της διαμονής και της πρωτογενούς παραγωγής. Ακόμα όμως και στην περίπτωση αύξησης των εσόδων από τα τέλη αεροδρομίων, από τη στιγμή που αυτά δεν ανταποδόθηκαν στα τοπικά περιφερειακά αεροδρόμια, πήγαν για την κάλυψη της μαύρης τρύπας του υπ. Οικονομικών. Όσον αφορά δε στις αφίξεις στην κρουαζιέρα, σημειώνουμε ότι η Ελλάδα υστερεί σε υποδομές homeporting για να μπορέσει να αναπτύξει συναφείς επικερδείς δραστηριότητες (καύσιμα, τροφοδοσία, διαμονή, μεταφορά) και η κρουαζιέρα αποτελεί την αυστηρότερη μορφή «all inclusive», όπου οι επιβάτες πηγαινοέρχονται στους χώρους επίσκεψης χωρίς συχνά να καταναλώνουν ούτε τα ελάχιστα προσδοκώμενα. Αυτοί λοιπόν που ωφελήθηκαν από την αύξηση των αφίξεων ήταν κυρίως τα ολιγοπώλια των πολυεθνικών εταιρειών.
2. Οι όποιες νέες εποχικές θέσεις εργασίας (ελαχίστων και συνήθως καθυστερημένων απολαβών, ελαστικών έως ανύπαρκτων συμβάσεων και ακραίων ποιοτικών συνθηκών) δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε ότι δεν μείωσαν το κόστος διαβίωσης των εργαζομένων, δεν αύξησαν την αγοραστική τους ικανότητα και πολύ περισσότερο δεν μείωσαν το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων. Υπό συνθήκες υπερφορολόγησης και υπερχρέωσης τόσο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων όσο και των παραγωγικών συντελεστών εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών, οι εν λόγω θέσεις δεν μπορούν να αποτελούν έπαθλο μιας μνημονιακής, αντεργατικής και αντικοινωνικής πολιτικής.
3. Για τη συμβολή του τουριστικού τομέα στο ΑΕΠ της χώρας, που ξεπερνάει το 20%, η απάντηση είναι απλή: Αφενός δεν υπάρχει τρόπος να υπολογιστούν με ακρίβεια τα συνολικά έσοδα του ευρύτερου οικονομικού συστήματος του τουριστικού τομέα που άπτεται δεκάδων παραγωγικών κλάδων, αφετέρου το 2014 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 22,2% σε σχέση με το 2009 και είναι ήδη χαμηλότερο από το ΑΕΠ του 2001. Αξίζουν όμως δύο παρατηρήσεις: Ο ΣΕΤΕ και ο κ. Ανδρεάδης αφενός υπερθεματίζουν για την ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αερολιμένων, αφετέρου συνηγορούν στο φορολογικό σοκ που ετοιμάζει η μνημονιακή κυβέρνηση, κατά το οποίο επιβάλλεται ο διπλασιασμός του συντελεστή ΦΠΑ των ξενοδοχείων από το 6,5% στο 13%. Συνιστά λοιπόν κραυγαλέα αντίφαση, να υπερασπίζονται μια μνημονιακή πολιτική που παίζει στα ζάρια τις κερδοφόρες αναπτυξιακές υποδομές από τις οποίες έχουν υψηλό βαθμό εξάρτησης τόσο ο Τουρισμός όσο και το ΑΕΠ της χώρας, και να αδιαφορούν για τη σημερινή οικονομική πολιτική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια δέσμη στρατηγικών επιλογών και ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα συμβάλουν στην ανάπτυξη του τουριστικού προϊόντος με νέους βιώσιμους όρους, με σεβασμό προς το περιβάλλον και ισχυρό κοινωνικό προσανατολισμό. Η εθνική μας στρατηγική επιδιώκει την εφαρμογή των παρακάτω εξαιρετικά κρίσιμων πολιτικών μέτρων, που εξειδικεύουν τις κατευθύνσεις και τους στόχους μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
1. Χωροταξικός σχεδιασμός και ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου.
2. Ρύθμιση των οφειλών των μικρών επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολουμένων στο Δημόσιο και σε ασφαλιστικά ταμεία και μείωση των συντελεστών ΦΠΑ στις άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενες με τον τουρισμό επιχειρήσεις.
3. Ίδρυση Τουριστικού Επιμελητηρίου ως ΝΠΔΔ.
4. Επαναπροσδιορισμός και θέσπιση ενιαίου πλαισίου διενέργειας όλων των προγραμμάτων Κοινωνικού Τουρισμού.
5. Δημιουργία και προώθηση ειδικών και εναλλακτικών μορφών τουρισμού.
6. Ενίσχυση μικρoμεσαίων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
7. Υλοποίηση ενός Ολοκληρωμένου Σχεδίου Προώθησης και Προβολής.
8. Ακύρωση των αντεργατικών νόμων, αποκατάσταση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και των συλλογικών συμβάσεων, επαναφορά του κατώτατου μισθού και των συνδεόμενων με αυτόν επιδομάτων στα προηγούμενα επίπεδα.
9. Άμεση ανασυγκρότηση, αναβάθμιση και αποτελεσματική ενεργοποίηση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και άμεση αναβάθμιση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας.
10. Δημιουργία Εθνικού Μητρώου Εργαζομένων των Τουριστικών Επιχειρήσεων και επέκταση των αρμοδιοτήτων του υφιστάμενου Γραφείου Διασύνδεσης του Οργανισμού Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΤΕΚ).
11. Ένταξη των ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ και των ΙΕΚ σε ένα επαρκές, σύγχρονο και αξιόπιστο δίκτυο δημόσιας μεταλυκειακής τεχνικής - επαγγελματικής εκπαίδευσης.
12. Ενδυνάμωση και αναδιάρθρωση του δημόσιου οργανισμού ΕΟΤ.
13. Ίδρυση δημόσιου - κοινωνικού φορέα παροχής ακτοπλοϊκών υπηρεσιών.
14. Ίδρυση δημόσιου εθνικού αερομεταφορέα με όρους μεσο-μακροπρόθεσμης τουριστικής πολιτικής.
15. Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και ακύρωση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου αξιοποίησης περιφερειακών αεροδρομίων.
Κλείνοντας, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι παλεύουμε για ένα διαφορετικό αξιακό σύστημα, που επαναπροσδιορίζει το υπάρχον πρότυπο ευημερίας και αντιπαλεύει την υπάρχουσα ανάλγητη νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία της κερδοφορίας και της εκμετάλλευσης. Υπ' αυτό το πρίσμα βλέπουμε και τον Τουρισμό, γι' αυτό και θα επιδιώξουμε την οργανική ένταξη του κλάδου της τουριστικής οικονομίας στο συνολικό σχέδιο ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας.
