Η προεκλογική δραστηριότητα μέσα στον κόσμο, στην αγορά, στους τόπους εργασίας, στις συγκεντρώσεις, όσο πλησιάζουν οι εκλογές δείχνει ότι τα ψηλά ποσοστά του ΣΙΡΥΖΑ ολοένα και μεγαλώνουν αγγίζοντας την αυτοδυναμία. Τα μεσαία κοινωνικά στρώματα τάσσονται με την Αριστερά όπως και η πλειοψηφία των παραδοσιακά προοδευτικών και κεντρώων πολιτών. Η συγκυβέρνηση, κατά τη διάρκεια της κρίσης και της λιτότητας, έχει οδηγήσει τους κεντρώους πολίτες, τόσο εξ αιτίας της οικονομικής ανέχειας όσο και για λόγους διαφορετικής ιστορικά ιδεολογικής αντίληψης από την δεξιόστροφη και νεοφιλελεύθερη στάση που τηρούν οι ηγεσίες τους, να κινούνται στην κατεύθυνση της Αριστεράς. Αυτό συμπίπτει το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερο με το γεγονός ότι και στην Ευρώπη γίνεται πια αντιληπτό πως η μεταστροφή από την πολιτική της αυστηρής λιτότητας είναι αναγκαία τόσο για την οικονομία τους όσο και για να σταματήσει ο δρόμος προς την Ακροδεξιά.
Τώρα, η ιστορική ευθύνη της Αριστεράς είναι να μην απογοητεύσει και να συσπειρώσει τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Αυτό θα το πετύχει από τη στιγμή που τα ίδια τα μέλη κι οι φίλοι μας μέσα στην πράξη μετακινήσουμε τη στάση και την ψυχολογία του κόσμου από την αναμονή, τη δυσπιστία, το γκρίζο του σημερινού αδιέξοδου, στη στάση ενδιαφέροντος, δημιουργίας και αγάπης για το καινούργιο που φτιάχνεται.
Μέσα στο πρόγραμμά μας ο πολιτισμός και η τέχνη στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων έχει να παίξει καθοριστικό λόγο για να ενώσει τον κόσμο και να τον οδηγήσει στην ενεργό και δημιουργική συμμετοχή.
Η σύνδεση με την ιστορία αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για να αντιληφθούμε τον ρόλο της τέχνης σήμερα μέσα από την αρχαιολογία, τον Διαφωτισμό, τον μοντερνισμό και τις εκφράσεις της σύγχρονης τέχνης. Η κυβέρνηση Σαμαρά έδειξε τον αυταρχικό της πρόσωπο και απέναντι στον κόσμο του πολιτισμού, με χαρακτηριστικές τις περιπτώσεις του ΕΜΣΤ και του Βυζαντινού Μουσείου.
Με την ιδεοληπτική και κλειστή επιστημονικά διαχείριση των πρόσφατων αρχαιολογικών ανακαλύψεων και τη χλιαρή επικοινωνιακή διεκδίκηση των Μαρμάρων του Παρθενώνα έδειξε τη συντηρητική της στάση απέναντι στον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου. Η Αριστερά πρέπει να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη στους θεσμούς του πολιτισμού, αλλά και απέναντι σε ανθρώπους που απομακρύνθηκαν, να ανατρέψει τις μνημονιακές αλλαγές στον Οργανισμό του ΥΠΠΟΑ, να καλλιεργήσει τη δημοκρατία και την ελευθερία στο μέτωπο του πολιτισμού,της τέχνης και των ανθρώπων της.
