1. Αυτές οι μέρες, για κάθε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, από οποιοδήποτε μετερίζι δίνει τη μάχη για τη μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την αυτοδυναμία του λαού μας, είναι μέρες ανεπανάληπτες. Στον Νομό της Πρέβεζας, τα μηνύματα μιας ιστορικής και πλειοψηφικής συνάντησης του λαού μας με τον ΣΥΡΙΖΑ κάθε μέρα δυναμώνουν. Είτε στην πόλη της Πρέβεζας, είτε στη Πάργα, είτε στο Καναλάκι, είτε στο Θεσπρωτικό, η επαφή με τον κόσμο του μόχθου μάς προϊδεάζει για τις μεγάλες προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά μας.
Η ολοκληρωτική κατάρρευση της στρατηγικής του μνημονιακού καθεστώτος και μάλιστα εν μέσω της προεκλογικής περιόδου επιταχύνει το πέρασμα της χώρας στη νέα εποχή της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης. Οι πολίτες πλέον συζητούν, αμφισβητούν, σχεδιάζουν και ελπίζουν ξανά, με βάση το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάγκη της ανατροπής και της επαναθεμελίωσης μιας χώρας που να αξίζει στους πολίτες της. Η εποχή του φόβου και της μιζέριας φεύγει, μαζί με το πολιτικό προσωπικό που την υπηρέτησε. Το μεγάλο μήνυμα των πολιτών είναι ένα: Πάμε μπροστά, αλλά όπως ποτέ ξανά.
2. Οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αποτυπωμένες σαφώς στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί και τη βάση της πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, όπου αυτές τις μέρες διευρύνεται. Το πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν μπορεί να στεριώσει χωρίς την ενεργό συμμετοχή και τη δημιουργικότητα της νέας γενιάς. Η ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και η εκπόνηση ενός συγκεκριμένου σχεδίου για την επιστροφή όλων αυτών που τα Μνημόνια έσπρωξαν στο εξωτερικό, αποτελεί κρίσιμο δείκτη και όρο για την επικράτηση του πολιτικού μας σχεδίου και την ανύψωση της κοινωνικής πλειοψηφίας από τα συντρίμμια που μας κληροδοτεί η πολιτικής τού χθες. Οι νέοι και οι νέες είναι το μέλλον.
3. Ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Πρέβεζας κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία, κλήθηκα να αντιμετωπίσω, από τη θέση που με τοποθέτησαν οι πολίτες, τις συνέπειες μιας σκληρής και μεθοδικής ταξικής πολιτικής. Ο νομός της Πρέβεζας, όπως και η Ήπειρος γενικότερα, βίωσαν τη μνημονιακή επίθεση, όντας στην τελευταία θέση όλων των κοινωνικών δεικτών ανάπτυξης ήδη πριν τα Μνημόνια. Τα τελευταία 2,5 χρόνια για την Πρέβεζα όμως αποτέλεσαν μια πραγματική κοινωνική δοκιμασία, έναν εφιάλτη. Η ανεργία υπερδιπλασιάστηκε, το παραγόμενο προϊόν του νομού καταβαραθρώθηκε, ο πρωτογενής τομέας χτυπήθηκε και εκποιήθηκε, η αποβιομηχάνιση γιγαντώθηκε, οι νέοι περιθωριοποιήθηκαν.
Το χάρισμα της "Δωδώνης" στα ιδιωτικά συμφέροντα, η μεθοδευμένη εγκατάλειψη και μετέπειτα εκκαθάριση του αγροτικού και κτηνοτροφικού κόσμου, το ξεπούλημα του λιμανιού, η κατάρρευση των δομών Υγείας και εκπαίδευσης, η απαξίωση της νέας γενιάς αποτέλεσαν το πλαίσιο στο οποίο κληθήκαμε να παρέμβουμε. Η στρατηγική μας επικεντρώθηκε στην απόκρουση της κυβερνητικής πολιτικής και στη δημιουργία μιας μεγάλης συμμαχίας με τους πολίτες.
Σε πολλές περιπτώσεις το καταφέραμε, όπως με τους πρώην εργαζομένους των Κλωστηρίων Πρέβεζας, με τη διάσωση του Νοσοκομείου Πρέβεζας και των υπηρεσιών του, με την απονομιμοποίηση του ξεπουλήματος της "Δωδώνης", με τη στήριξη των ανθρώπων της γης και της κτηνοτροφίας απέναντι στα κόλπα και στην κοροϊδία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, με την απόκρουση των απολύσεων και του πλήθους των αντεργατικών πρακτικών που επέφερε το Μνημόνιο.
Σήμερα μπορώ να πω, ειλικρινά, ότι έδωσα όλες τις δυνάμεις μου στη συλλογική μας υπόθεση, για το καλό των συμπολιτών του Νομού Πρέβεζας και της χώρας. Μπορώ να το πω αυτό χωρίς να αποτελεί ευχολόγιο ή επικοινωνιακό τέχνασμα. Από ‘δω και πέρα όμως, πρέπει όλοι και όλες να γίνουμε συμμέτοχοι της προσπάθειας ανοικοδόμησης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Πρέπει να περάσουμε από την άμυνα στη δημιουργία. Αυτό θα είναι και το ιστορικό μας στοίχημα.
