Σε μια γνωστή καλλιτέχνιδα, άγνωστη όμως Ελληνίδα, αφού έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργικής της ζωής στο εξωτερικό, τη γλύπτρια Σοφία Βάρη, είναι αφιερωμένο το φετινό εικαστικό καλοκαίρι στην Άνδρο.
Εκεί, στο φιλόξενο νησί των Κυκλάδων, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή παρουσιάζει από τις 29 Ιουνίου έως και τις 28 Σεπτεμβρίου μια έκθεση με στόχο τη σφαιρική προσέγγιση του συνόλου του έργου της. Ξεκινώντας από σχέδια, ακουαρέλες και ελαιογραφίες παραστατικής ζωγραφικής, την οποία ακολούθησε στα πρώτα της βήματα, το αφιέρωμα συνεχίζεται με τις αναζητήσεις της στον χώρο της γλυπτικής, όπου και διακρίθηκε, ξεκινώντας από τα μέσα της δεκαετίας του '80.
Ακολουθώντας μια ημιαφαιρετική διαδικασία, που στα πρώτα χρόνια χαρακτηρίζεται από δισδιάστατες και διογκωμένες ανθρωπομορφικές φιγούρες, θα εξελιχθεί σταδιακά σε δημιουργίες εντελώς αντιρεαλιστικές, που προσεγγίζουν τον σουρεαλισμό.
Όμως, ακολουθώντας αυτόνομη πορεία, η καλλιτέχνις απέφυγε να ακολουθήσει παγιωμένες αντιλήψεις για την τέχνη. Χωρίς να ενταχθεί σε καλλιτεχνικά κινήματα, αναζήτησε τις δικές της αναφορές, που την οδήγησαν σε έναν ευρηματικά επινοημένο μορφικό και εικονογραφικό κόσμο.
Εκτός από γλυπτά όλων των κατηγοριών και μεγεθών, τα οποία αποτελούν και τον κύριο άξονα της έκθεσης, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα παρουσιαστούν επίσης ανάγλυφα, κολάζ και αντικείμενα μικρογλυπτικής.
Η Σοφία Βάρη "βιώνει την ελληνικότητά της χωρίς επιμερισμούς", τόνισε κατά τη χθεσινή παρουσίαση της έκθεσης ο επιμελητής της έκθεσης και διευθυντής του Μουσείου Κυριάκος Κουτσομάλλης. "Με μια ακόρεστη περιέργεια αναζητά τον εαυτό της σε ανοιχτούς ορίζοντες... γιατί γνωρίζει ότι το αμιγές, το μονοσήμαντο και το μονοδιάστατο είναι έννοιες ασυμβίβαστες με την εξέλιξη στην τέχνη. Ό,τι το νέο προκύπτει από τη μείξη πολιτισμών".
Η Σοφία Βάρη γεννήθηκε στη Βάρη Αττικής το 1940. Πέρασε τα μαθητικά της χρόνια ανάμεσα στην Ελβετία, την Αθήνα και στο Λονδίνο, ενώ σπούδασε Καλές Τέχνες στο Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα από το 1962. Εκεί θα οργανώσει το εργαστήριό της και θα αρχίσει, το 1978, να ασχολείται με τη γλυπτική. Τον ίδιο χρόνο γνωρίζεται με τον ζωγράφο Fernando Botero, με τον οποίο έκτοτε μοιράζεται τη ζωή της. Με τη γλυπτική μεγάλων διαστάσεων ασχολείται συστηματικά από την αρχή της δεκαετίας '90 και έργα της έχουν τοποθετηθεί σε πολλές πόλεις του κόσμου. Στην Αθήνα ένα δικό της γλυπτό κοσμεί την πλατεία Κοτζιά. Μεγάλες εκθέσεις της έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο, με τελευταία αυτή στο Μουσείο του Πέραν, στην Κωνσταντινούπολη.
