Η φετινή αρχαιολογική έρευνα στην υπαίθρια θέση Ροδαφνίδια, κοντά στις θερμές πηγές του Λισβορίου στη Λέσβο, αποκάλυψε ένα σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα: το κατώτερο και αρχαιότερο στρώμα της περιοχής.
Η έρευνα διήρκησε έξι εβδομάδες και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2024, με την ομάδα να ανακαλύπτει ένα στρώμα που σχετίζεται με καταρρακτώδεις βροχές, το οποίο υπολογίζαμε να βρίσκεται σε μεγαλύτερο βάθος.
«Η φετινή ανασκαφή ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική, καθώς εντοπίσαμε το κατώτερο στρώμα πιο ψηλά από ό,τι περιμέναμε», δήλωσε η Νένα Γαλανίδου, καθηγήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και υπεύθυνη του ερευνητικού προγράμματος. Αυτό το στρώμα περιλαμβάνει τα παλαιότερα ευρήματα της περιοχής και είναι μοναδικό για τη στρωματογραφική του ακολουθία.
Από το 2012, η ανασκαφή στα Ροδαφνίδια έχει αποκαλύψει εκατοντάδες ευρήματα που ανήκουν στην Αχελαία τεχνολογική παράδοση, μια παράδοση που εκτείνεται από 1,7 εκατομμύρια χρόνια έως 200.000 χρόνια πριν. Αυτά τα ευρήματα ενισχύουν την ιστορική γνώση για τους νομαδικούς πληθυσμούς της περιοχής και τονίζουν την ανάγκη προστασίας της τοποθεσίας μέσω της κήρυξής της ως αρχαιολογικού χώρου.
Η Λέσβος, ως σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, έχει αποδείξει τη σημασία της στην προϊστορία, με τα Ροδαφνίδια να παρέχουν μοναδικές πληροφορίες για τη ζωή των πρώτων ανθρώπων. Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της εποχής εκμεταλλεύτηκαν την πλούσια βιοποικιλότητα της περιοχής, η οποία περιλάμβανε πηγές νερού και θερμές πηγές που προσέφεραν ζωτικής σημασίας πόρους.
Η ερευνητική ομάδα, που απαρτίζεται από φοιτητές και ερευνητές από διάφορες χώρες, χρησιμοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες για την καταγραφή και ανάλυση των ευρημάτων, συμπεριλαμβανομένων τρισδιάστατων σαρώσεων και χρονολογικών αναλύσεων. Το αποτέλεσμα είναι μια σύγχρονη προσέγγιση στην αρχαιολογία που συνδυάζει την επιστήμη με την εκπαίδευση.
«Η αρχαιολογική έρευνα στα Ροδαφνίδια είναι ένα εγχείρημα που ενσωματώνει την τοπική κληρονομιά στην παγκόσμια ιστορία», σημείωσε η Γαλανίδου. Κατά τη διάρκεια των ερευνών, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν και άλλα αρχαιολογικά κατάλοιπα σε διάφορα μέρη της Λέσβου, υποδεικνύοντας ότι οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ζούσαν σε θερμές περιοχές και χρησιμοποιούσαν τους φυσικούς πόρους της γης.
Στο τέλος κάθε ανασκαφικής περιόδου, οι αρχαιολόγοι καταχωρούν τα σκάμματα και επιστρέφουν τα αγροτεμάχια στους ιδιοκτήτες τους, επιτρέποντας έτσι την επαναφορά των καλλιεργειών. Παρά τις εντατικές εργασίες, η περιοχή παραμένει σιωπηλή, περιμένοντας την επόμενη ανασκαφική περίοδο για να αποκαλύψει ξανά τα μυστικά της.
Η έρευνα αυτή όχι μόνο φωτίζει το παρελθόν της Λέσβου, αλλά και ανοίγει νέες προοπτικές για την κατανόηση της ανθρώπινης ιστορίας στην περιοχή, προβάλλοντας τη σημασία της διατήρησης και ανάδειξης της προϊστορικής κληρονομιάς.
