“Τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου μου.... έσβησαν”. Με αυτόν τον τρυφερό αποχαιρετισμό, η ηθοποιός Μαρία Καβουκίδου αποχαιρετούσε και γνωστοποιούσε το περασμένο Σάββατο τον θάνατο της μητέρας της, Σοφίας Ρούμπου, αγαπημένης ηθοποιού του ελληνικού κινηματογράφου, που πέθανε σε ηλικία 69 ετών μετά από πολύχρονη ασθένεια και ετάφη χθες στο Α' Νεκροταφείο με πολιτική κηδεία.
Σύζυγος του διευθυντή φωτογραφίας Νίκου Καβουκίδη, η Σοφία Ρούμπου διεσώθη στη μνήμη των θεατών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου όχι μόνο για το μελαχρινό της κάλλος με το λυγερόκορμο σώμα, τα μακριά μαύρα μαλλιά, το διαπεραστικό αλλά και μελαγχολικό βλέμμα που χανόταν κατά διαστήματα θαρρείς σε ένα άλλον κόσμο και ένα χαρακτηριστικό μπάσο ψεύδισμα που την έκανε ακόμη πιο γοητευτική. Η ίδια έδινε υπόσταση και βαρύτητα στους ρόλους, κάνοντάς τους να ξεχωρίζουν, χωρίς ποτέ να είναι πρωταγωνιστικοί. Διέθετε ευγένεια έως συστολής, αλλά και πείσμα, ταλέντο, τεχνική και ευαισθησία που την έκαναν να μην περνά ποτέ απαρατήρητη.
Μαθήτευσε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Χορού Σόνιας Μοριάνοβα και ενώ ακόμη ήταν σπουδάστρια της σχολής εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60 στις "Εκκλησιάζουσες" και στην "Αντιγόνη" του Σοφοκλή με την "Ελληνική Σκηνή" της Άννας Συνοδινού.
Ο κινηματογράφος την ανακάλυψε νωρίς. Ξεχώρισε αμέσως για τις ερμηνείες της αποσπώντας το 1969 στο Φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για την ταινία “Το κορίτσι του 17” του Πέτρου Λύκα, όπου υποδύεται την ψυχασθενή Άννα η οποία σκοτώνει, στην ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλεύεται, τον νοσοκόμο που προσπάθησε να τη βιάσει και στη συνέχεια δραπετεύει και περιπλανιέται στους δρόμους.
Χαρακτηριστικές ήταν επίσης οι εμφανίσεις της στις ταινίες “Ηλεκτρικός άγγελος”, “Παραγγελιά”, “Να ντύσουμε τους γυμνούς”, “Το αγκίστρι”, “Αγάπησα μια άγνωστη”, “Ένα αστείο κορίτσι”, “Η Μεσόγειος φλέγεται”, “Γυμνοί στο δρόμο”, “Πανικός” κ.ά
