Σε όλη την Ευρώπη οι αγρότες βρίσκονται σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας. Στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Πολωνία, στην Ιταλία, στη Ρουμανία και φυσικά στην Ελλάδα.
Η κατάσταση είναι φυσικά διαφορετική σε κάθε χώρα. Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι κοινά.
Από το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία το κόστος παραγωγής έχει εκτιναχθεί. Στα καύσιμα, στο φυσικό αέριο, στα λιπάσματα, παντού.
Παράλληλα, η Ε.Ε., για να στηρίξει οικονομικά την Ουκρανία, αποφάσισε να απαλλάξει τα αγροτικά της προϊόντα από δασμούς.
Ετσι τα ουκρανικά αγροτικά προϊόντα έχουν κατακλύσει την Ευρώπη. Κι ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για τεράστια αγροτική παραγωγή και σε κάποιους τομείς μεγαλύτερη από αυτή της Ε.Ε. αθροιστικά.
Οπότε οι αγρότες πλήττονται διπλά. Και από το κόστος που επέφερε ο πόλεμος, και από τα ουκρανικά αγροτικά προϊόντα.
Οι αγρότες πλήττονται επίσης από διάφορες αποφάσεις που υποτίθεται πως προσπαθούν να στηρίξουν την πράσινη μετάβαση.
Ετσι, καταργούνται διάφορες επιδοτήσεις στα καύσιμά τους και προωθούνται μέτρα που ανεβάζουν κι άλλο το κόστος παραγωγής.
Η πράσινη μετάβαση είναι πολύ καλό πράγμα. Δεν μπορεί να γίνει όμως χωρίς να στηριχτούν κάποιες κοινωνικές ομάδες.
Ούτε μπορούμε να οργανώσουμε πράσινη μετάβαση στηριγμένοι αποκλειστικά στην αγορά που θα μας πουλάει ακριβά αυτοκίνητα και σε διάφορα συμφέροντα που εκμεταλλεύονται την πράσινη ενέργεια.
Η πράσινη μετάβαση έχει κοινωνικό κόστος. Κι αν δεν το επωμιστούμε, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Αλλά, ταυτόχρονα, οι αγρότες πλήττονται και από την κλιματική αλλαγή.
Οι φυσικές καταστροφές έχουν πυκνώσει πάρα πολύ τελευταία, όπως όλοι μας καταλαβαίνουμε.
Και το κόστος από τις καταστροφές αυτές είναι τεράστιο.
Και δεν μιλάμε για την Ελλάδα, που τους έχουν γραμμένους και δεν ασχολούνται καν να τους αποζημιώσουν. Μιλάμε και για τα κανονικά κράτη.
Κι εδώ λοιπόν οι αγρότες πλήττονται διπλά. Και από την πράσινη μετάβαση, και από την κλιματική αλλαγή.
Και φυσικά υπάρχουν και τα υπόλοιπα θέματα της αγοράς.
Οπως, για παράδειγμα, ότι κόβονται οι επιδοτήσεις για αγροτικά προϊόντα που εισάγονται σε φθηνότερη τιμή.
Ή ακόμα και το ντάμπινγκ. Που είναι ο ανταγωνισμός προς τα κάτω.
Οι Γάλλοι αγρότες έχουν τεράστιο θέμα με τις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από την Ισπανία.
Κι όσο κινούνται κατά των εισαγωγών από την Ισπανία, αποκτούν φυσικά θέμα οι Ισπανοί αγρότες.
Αυτή η εικόνα δείχνει ότι η οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τις πιο ισχυρές παγκόσμια, αδυνατεί να εξασφαλίσει την ευημερία των πολιτών της.
Δείτε και τι γίνεται μεταξύ Ελλήνων αγροτών και κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση λέει ότι σας καταλαβαίνουμε, αλλά δεν υπάρχει τίποτα παραπάνω να σας δώσουμε.
Εχουμε μόνο για F-35.
(Αυτό είναι κάτι που κανείς δεν το έχει πει δημόσια. Όλοι το σκέφτονται όμως.)
Αλλά αυτό σημαίνει αδιέξοδο. Πόσο μπορεί να προχωρήσει η κατάσταση έτσι;
Ή οι αγρότες θα καταρρεύσουν ως παραγωγική τάξη σε όλη την Ευρώπη, και θα τρώμε πλαστικά μεταλλαγμένα στην υγεία της πράσινης μετάβασης.
Ή θα γίνει της μουρλής, και τελικά θα επιστρέψουμε στα εθνικά κράτη και στους δασμούς. Και όσο αντέξει ο καθένας.
Και φυσικά το τεράστιο πρόβλημα παντού είναι η απειλή της Ακροδεξιάς.
Εκτός αν κάποιοι άλλοι αποφασίσουν να παρέμβουν αποφασιστικά. Υποδεικνύοντας έναν κοινωνικό μετασχηματισμό προς όφελος των πολλών.
Γιατί τα κέρδη υπάρχουν. Αλλά η ζωή του 99% λεηλατείται. Όπως και το περιβάλλον.
Είναι αμφίβολο όμως αν τα πράγματα είναι ώριμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο σχολαστικός
