Η Αγγελική Αδαμοπούλου, που εντάχθηκε πρόσφατα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, δηλώνει στην Αυγή «παρών» στο μεγάλο προσκλητήριο για την πολιτική αλλαγή και τη Δικαιοσύνη παντού. Κατακεραυνώνει τις κυβερνητικές επιλογές για την ακρίβεια, τα γαλάζια σκάνδαλα και την υπόθεση των υποκλοπών, ενώ απαντά σε όσους την επέκριναν για την επιλογή της να δώσει τη μάχη των επερχόμενων εκλογών με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Παράλληλα, επισημαίνει ότι υπάρχουν οι κοινωνικοί αλλά και οι προγραμματικοί όροι προκειμένου να σχηματιστεί μετά τις εκλογές μία προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας. Τέλος, μιλά για την παρουσία της νέας γενιάς στην πολιτική σκηνή, ενώ παράλληλα στηλιτεύει τις στρεβλώσεις που χαρακτηρίζουν το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Πλέον ανήκετε στην πολιτική οικογένεια του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Τι είναι αυτό που σας οδήγησε σε αυτή την επιλογή;
Μετά το κάλεσμα που απηύθυνε ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και ο Αλέξης Τσίπρας σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις και τα πρόσωπα που κινούνται στον χώρο της Αριστεράς και της δημοκρατικής παράταξης με στόχο τη συγκρότηση ενός μεγάλου προοδευτικού ρεύματος, θεώρησα υποχρέωσή μου να ανταποκριθώ. Δηλώνω το “παρών” στο μεγάλο προσκλητήριο για την πολιτική αλλαγή και τη Δικαιοσύνη παντού. Για να μπει ένα τέλος στη σημερινή κοινωνική, οικονομική και θεσμική παρακμή. Συμμετέχω στον διάλογο προκειμένου να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία έχει αναδειχθεί στην πιο επικίνδυνη κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που έχει καταλύσει εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών, έχει αναδειχθεί σε προστάτιδα συγκριμένων επιχειρηματικών ελίτ και έχει βάλει στο στόχαστρο έννοιες όπως η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη. Σε αυτή τη λαίλαπα που ζούμε τα τελευταία τριάμισι χρόνια ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.
Τι απαντάτε σε όσους σάς επέκριναν για την επιλογή σας να προσχωρήσετε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.;
Η ηγετική ομάδα του ΜέΡΑ25 είναι προφανώς εκείνη που κυρίως σήκωσε το βάρος αυτής της κριτικής εις βάρος μου, και σε αυτή θα υπενθύμιζα ότι τρεις αποχωρήσεις νέων γυναικών βουλευτών και αρκετές ακόμη άξιων στελεχών σε μικρό χρονικό διάστημα θα έπρεπε να τους είχαν θορυβήσει. Είναι, λοιπόν, ανησυχητικό το ότι φαίνεται να μην τους απασχολεί. Τις αριστερές μου θέσεις και τα συμφέροντα των πολιτών δεν πρόκειται να πάψω να τα υπηρετώ, όπως επί τόσο καιρό τα υπηρετούσα αποδεδειγμένα ως ανεξάρτητη βουλευτής, ας μην ανησυχούν γι’ αυτό. Επίσης, θα ζητούσα μια διευκρίνιση στο εξής ζήτημα: η ευρεία μετεκλογική συμμαχία που επιθυμεί το ΜέΡΑ25 επίσημα πλέον περιλαμβάνει ή όχι τον ΣΥΡΙΖΑ ως εταίρο; Με λίγα λόγια, το ΜέΡΑ25 έχει διάθεση και υπευθυνότητα συμμετοχής σε πιθανή συγκυβέρνηση με προοδευτικό αριστερό προσανατολισμό αλλά με το αναγκαίο μέτρο συμβιβασμών μεταξύ των “συμμάχων” ή επιδιώκει απλώς να θέσει τους όρους του στη συζήτηση ως τελεσίγραφα;
Εκτιμάτε ότι υπάρχουν οι προγραμματικές προϋποθέσεις σύγκλισης των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης προκειμένου να σχηματιστεί μία κυβέρνηση συνεργασίας από τις κάλπες της απλής αναλογικής;
Οχι απλώς το εκτιμώ, το θεωρώ βέβαιο. Κατ’ αρχάς, οι προϋποθέσεις σύγκλισης σε προγραμματική βάση είναι εμφανείς από την πλήρη αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μας ενώνει, λοιπόν, ο τεράστιος κίνδυνος να βρεθεί πάλι με τα ηνία της χώρας ο χειρότερος πρωθυπουργός και η χειρότερη κυβέρνηση μεταπολιτευτικά. Από την άλλη, μας ενώνει και η κοινή μας αναφορά στον ανθρωπισμό, στην ευαισθησία, στη δικαιοσύνη, στην ισονομία και στην ισότητα σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής δράσης. Στην Αριστερά και στη σύγχρονη Κεντροαριστερά υπάρχει, λοιπόν, μία συνισταμένη που μας ενώνει και σίγουρα δεν έχει αλλοιωθεί, γιατί είναι ζωτικό συστατικό. Επίσης, επειδή θα ακουστεί πάλι στο repeat το γνωστό ψευτοεπιχείρημα περί κυβερνησιμότητας, θεωρώ ότι μια χαρά κυβερνησιμότητα κατάφεραν να πετύχουν επανειλημμένα κυβερνήσεις συνεργασίας στην πατρίδα μας. Προσοχή, δεν εννοώ ότι το έργο τους ήταν πάντα -ή ακόμη και επί το πλείστον- ικανοποιητικό. Πάντως, αφενός ούτε κατά διάνοια βιώσαμε πρόβλημα κυβερνησιμότητας, αφετέρου οι επιδόσεις τους σίγουρα δεν πλησίασαν το ρεκόρ ανικανότητας και διαπλοκής της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Κατά γενική ομολογία, οι νέοι άνθρωποι δεν έχουν και την καλύτερη γνώμη για την πολιτική και το πολιτικό σύστημα εν γένει. Εσείς, ως μία νέα πολιτικός, τι θα απαντούσατε σε έναν νέο ή μία νέα. Για ποιο λόγο να έρθει να ψηφίσει στις επερχόμενες εκλογές;
Κατ’ αρχάς θα συμφωνούσα μαζί τους. Ποιος έχει καλή γνώμη για την πολιτική; Είναι ποτέ δυνατόν ένα στρεβλό πολιτικό σύστημα να παράγει λύσεις και όχι προβλήματα; Κατά τη γνώμη μου πρέπει να το αλλάξουμε και αφού το βελτιώσουμε, πρέπει και να το συντηρούμε τακτικά. Η προσωπική μου γνώμη, όμως, ελάχιστη ισχύ έχει στις αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες. Η ισχύς βρίσκεται στις μαζικές και μεγάλες ετυμηγορίες των πολιτών που ψηφίζουν. Αν οι νέοι θέλουν την πολιτική πιο κοντά στις ανάγκες τους, στην ηθική τους και στην αισθητική τους, πρέπει να υποδείξουν τα κατάλληλα πρόσωπα. Αν απέχουν, θα τους “φορτωθούν” οι επιλογές των άλλων.
Αν τους αρέσει ο κύριος Μητσοτάκης με τις απευθείας αναθέσεις, με το απόλυτο φιάσκο στη διαχείριση της πανδημίας, με τις παράνομες παρακολουθήσεις, με τα δελτία επιβίωσης, με τη λίστα Πέτσα και την 108η θέση στην ελευθεροτυπία, με την καταστροφή της Παιδείας και του Εθνικού Συστήματος Υγείας, με την ακρίβεια στα ύψη και με τα καθημερινά σκάνδαλα, να τον επιλέξουν. Αν τους αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ που αποχωρώντας παρέδωσε 37 δισεκατομμύρια ευρώ στον κουμπαρά της πατρίδας, ενίσχυσε ατομικές ελευθερίες και καταπολέμησε διακρίσεις, βρήκε στρατηγικές συμμαχίες για τα εθνικά ζητήματα χωρίς να χρεώσει την Ελλάδα οικονομικά και διπλωματικά, ξαναέστησε τα ρημαγμένα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια, έστρωσε το ασφαλιστικό, έδωσε μεγάλα έργα στην ηλεκτρονική Δικαιοσύνη, να επιλέξουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τους νέους τούς φοβούνται οι βολεμένοι και οι πονηροί. Εμείς τους θέλουμε διαρκώς στη ζωή μας. Μπροστά μας, πλάι μας, ακόμη κι απέναντί μας. Αλλά να είναι εκεί, να μας δίνουν κατεύθυνση.
