«Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που κάνει η κυβέρνηση, με την οποία φυσικά εγώ είμαι εχθρικός σε όλα τα άλλα. Αλλά δεν μπορώ, όταν παίζει η Ελλάδα και όταν κάποιος ιδρώνει τη φανέλα με το εθνόσημο, δεν μπορώ παρά να στέκομαι προσοχή. Ο κ. Τσίπρας ιδρώνει τη φανέλα». Τάδε έφη, στον Βήμα FM o Tάκης Μπαλτάκος.
Ακούγοντας τα παραπάνω, καμιά χαρά δεν ένιωσα (για την… ευρύτερη αποδοχή), αλλά μόνο οργή. Δεν είναι μόνο ο Μέγας Αντιδραστικός, ο άνθρωπος που προσπαθούσε να μπλοκάρει οτιδήποτε προοδευτικό τα τελευταία χρόνια. Είναι ο άνθρωπος που συνωμοτούσε μαζί με τον Κασιδιάρη --και το βίντεο είναι η κορυφή του παγόβουνου-- εναντίον της δικαιοσύνης και υπέρ των νεοναζί. Κανονικά θα έπρεπε να είναι απολύτως απαξιωμένος, ως συνωμότης κατά της δημοκρατίας, και όχι να βρίσκει βήμα για τα απονέμει επαίνους.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν περιορίζεται στο πρόσωπο του Μπαλτάκου. Κατά τη διάρκεια των προγραμματικών, ήταν εμφανής η προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να «προσεταιριστεί» την κυβέρνηση. Από την «εκτίμηση» του Γ. Γαλέου στον «καθηγητή» Βαρουφάκη μέχρι τη διακήρυξη Κασιδιάρη ότι η ΧΑ «δεν θα κάνει στείρα αντιπολίτευση» και τον Γ. Λαγό που συστρατεύθηκε κατά της διαφθοράς τα παραδείγματα είναι πολλά. Όπως επισήμανε ο Δημήτρης Ψαρράς, η τακτική αυτή δεν σχετίζεται μόνο με την επικείμενη δίκη, αλλά κυρίως με την προσπάθεια της ΧΑ, διά της αναβάπτισής της στο «λεγόμενο "αντιμνημονιακό μπλοκ", έστω και υπό την ηγεμονία του "αντεθνικού" ΣΥΡΙΖΑ, να επανανομιμοποιήσει την πολιτική παρουσία της», εγγράφοντας υποθήκες για το μέλλον («Η "αριστερή" στροφή της Χρυσής Αυγής», Εφημερίδα των Συντακτών, 13.2.2015).
Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν σαφής στην ομιλία του, μιλώντας για τους εχθρούς της δημοκρατίας. Σε αυτό τον δρόμο πρέπει να συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα. Δεν χρειάζεται ασφαλώς να δώσουμε διαπιστευτήρια αντιφασισμού ή να ασχοληθούμε με τα κροκοδείλια δάκρυα διαφόρων που θρηνούν (ή επιχαίρουν) για την επίθεση φιλίας αυτή. Ωστόσο, πρέπει να αξιολογήσουμε τις κινήσεις αυτές, καθώς τα πράγματα έχουν τη δυναμική τους και στο εύφορο αντιμνημονιακό έδαφος μπορούν να αναπτυχθούν πάσης φύσεως άνθη και τάσεις. Την επίθεση φιλίας Μπαλτάκου και Χρυσαυγιτών, λοιπόν, ας την αντιμετωπίσουμε όπως της αξίζει: σαν μια ευκαιρία για να δείξουμε πόσο καιροσκόποι και γλοιώδεις είναι οι ακροδεξιοί, που ενώ μέχρι πρότινος διεκδικούσαν την ηγεμονία στο δεξιό στρατόπεδο (βλ. Μελιγαλάς) τώρα θέλουν να το κάνουν στο αντιμνημονιακό. Και να συνεχίζουμε να οργανώνουμε, από νέες, ισχυρότερες τώρα, θέσεις, τον αγώνα κατά του ρατσισμού και του νεοναζισμού της Χρυσής Αυγής.
Στρατής Μπουρνάζος
