Οι εκλογές στη Γερμανία απέχουν βεβαίως ακόμα, αλλά αν η τάση που καταγράφεται τους τελευταίους μήνες δεν αναστραφεί, τότε σε δυόμισι χρόνια από σήμερα η Ευρώπη θα βρεθεί απέναντι σε μια νέα μαύρη πραγματικότητα. Το ακροδεξιό κόμμα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) έχει πλέον σταθεροποιηθεί στην τρίτη θέση σε όλες τις δημοσκοπήσεις, παρουσιάζοντας άνοδο από μήνα σε μήνα και απειλώντας πλέον ακόμα και τους Σοσιαλδημοκράτες, που παραμένουν πάντα δεύτεροι.
Συγκεκριμένα, το AfD «τσίμπησε» ακόμα μισή μονάδα και συγκεντρώνει 19,5% στη δημοσκόπηση του Ινστιτούτου INSA για λογαριασμό της εφημερίδας Bild, ποσοστό που είναι το μεγαλύτερό του ιστορικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περασμένη Κυριακή, σε μια συμπληρωματική εκλογή στην κωμόπολη Ζόνεμπεργκ της Θουριγγίας, ο υποψήφιος του AfD συγκέντρωσε το 47%, έναντι 35% του Χριστιανοδημοκράτη βασικού του αντιπάλου.
Τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο παραμένουν σε «χαμηλή πτήση», συγκεντρώνοντας όλα μαζί μόλις 41%. Συγκεκριμένα, οι Σοσιαλδημοκράτες μένουν στο 20%, οι Πράσινοι υποχωρούν κι άλλο, στο 13%, και οι Φιλελεύθεροι πέφτουν στο 8%. Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση του Φρίντριχ Μερτς συνεχίζει να προηγείται, αλλά με ποσοστό μόλις 27%, πολύ μακριά από τον δεδηλωμένο στόχο του προέδρου της, που βρίσκεται στην περιοχή του 35% έως 40%, προκειμένου να ξανακερδίσει την εξουσία. Το ζήτημα στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι αυτή η τάση δείχνει να σταθεροποιείται και να μην αποτελεί ένα παροδικό φαινόμενο, προκαλώντας συζητήσεις μεταξύ των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων για το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της Ακροδεξιάς. Στους κόλπους της Χριστιανοδημοκρατίας δυναμώνουν οι φωνές που επισημαίνουν ότι η αγνόησή της ως κεντρική πολιτική επιλογή αποδεικνύεται ότι αποτυγχάνει. Μένει να φανεί αν αυτό συνεπάγεται την προσπάθεια προσέγγισης και «εξημέρωσης», όπως έχει συμβεί σε χώρες του Νότου, ή μια πιο σκληρή αντιπαράθεση μαζί της.
Νέες διαφωνίες στην Αριστερά
Την ίδια στιγμή, στην Αριστερά (Die Linke) έχει ξεκινήσει νέος κύκλος αντιπαράθεσης γύρω από τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει το κόμμα απέναντι στη μονίμως διαφωνούσα και δυσανάλογα προβεβλημένη από τα ΜΜΕ βουλεύτρια Ζάρα Βάγκενκνεχτ. Η τελευταία μετέθεσε για το τέλος του χρόνου, όπως λέει η ίδια, την απόφαση για το αν θα προχωρήσει στην ίδρυση ενός νέου αριστερού κόμματος, αλλά το προεδρείο της Die Linke της ζήτησε να παραδώσει την έδρα της στη Βουλή και να αποχωρήσει από το κόμμα, απαιτώντας να ξεκαθαρίσει από τώρα η κατάσταση ενόψει και των ευρωεκλογών του επόμενου έτους. Η ανακοίνωση αυτή δίχασε και την κομματική βάση, καθώς οι υποστηρικτές της Βάγκενκνεχτ κατηγορούν το προεδρείο του κόμματος ότι πολώνει την κατάσταση.
Το πρόβλημα είναι επίσης ότι οι επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας προτίμησαν να μην συζητηθεί το θέμα στο δικό τους πλαίσιο και άφησαν τη διαφωνία να εξαπλωθεί. Σίγουρο είναι πάντως ότι η Βάγκενκνεχτ, σύντροφος του άλλοτε σοσιαλδημοκράτη Προέδρου Όσκαρ Λαφοντλέν, έχει αναλάβει εδώ και χρόνια πλέον τον ρόλο της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και κάθε τόσο απειλεί με την αποχώρηση και τη δημιουργία ενός άλλου κόμματος-πλατφόρμας, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και προσανατολισμό.
«Όποιος διαφωνεί μαζί μας δεν μπορεί να παραμένει στο κόμμα μας» ξεκαθάρισε η Ζανίν Βίσλερ, συμπρόεδρος του κόμματος, προσθέτοντας ότι δεν γίνεται με τη χρηματοδότηση και τα προνόμια που εξασφάλισε η εκλογή τους με την Die Linke να επιχειρούν κάποιοι να στήσουν ένα δήθεν καινούργιο «πρότζεκτ».
Παρεμπιπτόντως, η προαναφερθείσα δημοσκόπηση δίνει στην Die Linke μόλις 4,5%, κάτω δηλαδή από το εκλογικό όριο, και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι μια αποχώρηση ενός κομματιού υπό τη Βάγκενκνεχτ απλώς θα επιτάχυνε την πορεία περιθωριοποίησης της γερμανικής Αριστεράς συνολικά.
