Live τώρα    
Γερμανία / Εθνικιστικές κορώνες και στο Βερολίνο - «Σχέδιο Πούτιν για διάλυση της χώρας»
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Γερμανία / Εθνικιστικές κορώνες και στο Βερολίνο - «Σχέδιο Πούτιν για διάλυση της χώρας»

ΜΕΡΚΕΛ ΧΑΜΠΕΚ
Η πρώην καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο νυν αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ το 2019 EPA/FILIP SINGER

Η εξάρτηση της Γερμανίας από το ρωσικό φυσικό αέριο εξελίσσεται σε αχίλλειο πτέρνα της τόσο σε οικονομικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο, μετά την «υποχρεωτική» συστράτευσή της με τις ΗΠΑ και τις χώρες της Δύσης που επέβαλαν άμεσα οικονομικές κυρώσεις στη Μόσχα ως αντίδραση στην εισβολή στην Ουκρανία. Η Ρωσία ετοιμάζεται να κόψει πλήρως την παροχή φυσικού αερίου προς την μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ και της Ευρωζώνης και ο υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ προσπαθεί «να προλάβει τα χειρότερα», στοχοποιώντας τον Πούτιν για όσα δεινά μπορεί να ακολουθήσουν, όπως δείχνει η συνέντευξη που παραχώρησε στο Spiegel. 

Σημειώνεται ότι το 2014, όταν ανατράπηκε η φιλορωσική κυβέρνηση στην Ουκρανία και ξεκίνησε η περίοδος σύγκρουσης με τους ρωσόφωνους αυτονομιστές στα ανατολικά, η Γερμανία εισήγαγε από την Ρωσία περίπου 35% του φυσικού αερίου που κατανάλωνε. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε ραγδαία μέσα σε τρία χρόνια φτάνοντας ως το 55%, με την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ να αποτελεί τον προνομιακό συνομιλητή του Πούτιν, αλλά και τον πρώην καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ να είναι ο κορυφαίος «πρεσβευτής» της ρωσικής ενέργειας στην Γερμανία.

Τώρα, ο Χάμπεκ παρουσιάζει τον Πούτιν ως τον υπεύθυνο για τα δεινά που προβλέπει αν δεν αλλάξει κάτι στις δραματικά μειωμένες εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου. Βιομηχανίες που θα «παγώσουν» απολύοντας εργαζόμενους, απώλεια δραστηριότητας σε ολόκληρες βιομηχανικές ζώνες, κατάρρευση αλυσίδων εφοδιασμού, αδυναμία των πολιτών να καλύψουν το κόστος της θέρμανσης λόγω των ανατιμήσεων, επιστροφή στο λιγνίτη. Όλα αυτά, περιγράφονται ως «σχέδιο του Πούτιν, με στόχο να διαλύσει τη χώρα μας», ενώ οι επιπτώσεις της κρίσης δεν θα κρατήσουν «ημέρες ή εβδομάδες, αλλά για πολύ καιρό».

Η ανησυχία για τις κοινωνικές αντιδράσεις είναι εμφανής στην προσπάθεια «εμψύχωσης» των πολιτών και την προβολή των αξιών της «ενότητας» και της «συνείδησης» των πολιτών. «Ξέρω πολλούς πολίτες που τα χρήματά τους δεν φθάνουν έως το τέλος του μήνα ή δεν ζέσταναν όλα τα δωμάτια του σπιτιού τους τον περασμένο χειμώνα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τελειώνει ακόμη αυτό. Θα πληγούν ακόμη περισσότεροι. Και γι' αυτό είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι η κοινωνία παραμένει τόσο ενωμένη. Ο κόσμος έχει συναίσθηση του τι διακυβεύεται. Το να ζεις με ασφάλεια και ελευθερία δεν είναι πλέον αυτονόητο και βλέπω μεγάλη αποφασιστικότητα να μην αφήσουμε τον Πούτιν να ξεφύγει από αυτόν τον πόλεμο, ακόμη και αν μας κοστίσει».

Παραδέχθηκε μάλιστα ότι «τώρα αυξάνουμε και πάλι θλιβερά τη χρήση άνθρακα» και ζητά από τους καταναλωτές να μειώσουν τον χειμώνα τη θερμοκρασία (σ.τ.σ. στους χώρους που έχουν αυτόνομη θέρμανση) κατά έναν βαθμό, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε συνολική εξοικονόμηση περίπου 6%».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το πώς θα πειστούν οι πολίτες να συνεισφέρουν στην προσπάθεια εξοικονόμησης ενέργειας, ο Ρόμπερτ Χάμπεκ δηλώνει: «Ποντάρω σε κάτι τόσο παλιομοδίτικο, όπως το αίσθημα ευθύνης. Μπορεί να το βρίσκετε ανόητο, αλλά έχω πίστη στους ανθρώπους», είπε ο Χάμπεκ.

Σε πολιτικό επίπεδο, η σύγκρουση της Δύσης με την Ρωσία αναγκάζει δυτικές χώρες όπως η Γερμανία να αποκτήσουν πιο «ελαστικό» ηθικό πλαίσιο και ο Χάμπεκ το παραδέχεται σχολιάζοντας τις επικρίσεις για στροφή σε συνεργασία με «δικτατορίες» όπως για την αγορά φυσικού αερίου από το Κατάρ. «Δεδομένης της εξάρτησης που έχουμε από τη Ρωσία, δεν βρήκα το ταξίδι στο Κατάρ πολύ δύσκολο. Πάντα αγοράζαμε πετρέλαιο και αέριο από χώρες με διαφορετικές αξίες. Και τώρα υπάρχει μια τόσο επιλεκτική ηθική που μου φαίνεται περίεργη. Να μην κάνουμε δουλειές με το Κατάρ, αλλά δεν έχουμε πρόβλημα με τη Σαουδική Αραβία;», δηλώνει και προσθέτει ότι το Κατάρ βοήθησε ιδιαίτερα στην απομάκρυνση ανθρώπων από το Αφγανιστάν. Ερωτώμενος ακόμη αν θα πρέπει υπό το βάρος της ανάγκης να αγνοηθούν τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει π.χ. το γεγονός ότι το Κατάρ είναι η μοναδική αραβική χώρα που έχει θεσπίσει κατώτατο μισθό. «Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, μόνο γκρι. Και πάντα πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε είναι καλύτερο από το να παραμένουμε στα νύχια του Πούτιν», τονίζει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0