Ακριβώς έξι μήνες αφού παρέδωσε τα κλειδιά τής καγκελαρίας στον διάδοχό της Όλαφ Σολτς εδέησε να εμφανιστεί δημόσια η Άνγκελα Μέρκελ και να μιλήσει περίπου για όλα, αλλά κυρίως για τις σχέσεις της με τη Ρωσία και τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Η πρώην καγκελάριος εμφανίστηκε στη σκηνή του Μπερλίνερ Ανσάμπλ στο Βερολίνο, του θεάτρου που έκανε διάσημο ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, για μια συζήτηση με έναν δημοσιογράφο της επιλογής της, τον Αλεξάντερ Όσανγκ του Spiegel. Για μια εκδήλωση «χαλαρή», όπως παραδέχθηκε, καθώς έχει πια αυτή την πολυτέλεια.
Οι έξι μήνες της ιδιώτευσης, αν και χαλάρωσαν αισθητά την πρώην σιδηρά κυρία, δεν άλλαξαν το βασικό χαρακτηριστικό της: την ψυχραιμία της, σε βαθμό κακουργήματος. Η Μέρκελ αγνόησε επιδεικτικά την ομοβροντία των επικρίσεων που δέχεται από την πρώτη μέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία για την κατευναστική πολιτική που ακολούθησε έναντι του Πούτιν και για την επιλογή της να βαθύνει την εξάρτηση της Γερμανίας από το φθηνό ρωσικό αέριο. Αγνόησε και την επίθεση του Ουκρανού πρέσβη στο Βερολίνο, ο οποίος της είπε να πάει στην Μπούτσα και να δει από κοντά τα εγκλήματα πολέμου του Πούτιν αντί να κάνει βόλτες στη Φλωρεντία. Και υπερασπίστηκε όλες τις επιλογές της -που έκανε σε συνεργασία με τρεις Γάλλους Προέδρους-, από την απόφαση να μην μπει στο ΝΑΤΟ η Ουκρανία στη σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008 μέχρι τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Μινσκ μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τον Πούτιν.
Η Μέρκελ τόνισε ότι η Ουκρανία το 2008 ήταν μια χώρα που απείχε πολύ από το να είναι δημοκρατική, ενώ υποστήριξε ότι χάρη στη συμφωνία του Μινσκ η Ρωσία σταμάτησε την επέλασή της το 2015 και η Ουκρανία είχε επτά χρόνια καιρό να γίνει αυτό που έγινε σήμερα: μια χώρα που υπερασπίζεται με πάθος τα εδάφη και τη δημοκρατία της. «Δεν θα ζητήσω συγγνώμη γι’ αυτό» είπε η Μέρκελ.
Για την πρώην καγκελάριο ήταν απαραίτητο να υπάρχει συνεχής δίαυλος επικοινωνίας με τη Ρωσία: «Επειδή η διπλωματία τελικά δεν κατάφερε να αποτρέψει αυτόν τον πόλεμο, δεν σημαίνει ότι είναι λάθος να επιμένουμε στη διπλωματία» είπε και επέμεινε ότι δεν μπορεί να υπάρξει αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη χωρίς τη Ρωσία.
Πάντως στο ερώτημα του δημοσιογράφου αν ο Πούτιν δεν θα τολμούσε την εισβολή στην περίπτωση που η Μέρκελ ήταν ακόμη καγκελάριος δεν απάντησε. Αντ’ αυτού, η Μέρκελ απαρίθμησε μια σειρά από γεγονότα τα οποία μπορεί να συνετέλεσαν στη «βάρβαρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου», όπως είπε, από τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Πιθανόν να έπαιξαν ρόλο η πανδημία και η έλλειψη άμεσων επαφών με τον Πούτιν επί δύο χρόνια. Πιθανόν να έπαιξε ρόλο ο τρόπος που αποχώρησαν οι ΗΠΑ και η Δύση από το Αφγανιστάν. Πιθανόν να έπαιξαν τον ρόλο τους οι εκλογές στη Γερμανία και τη Γαλλία και το κενό που προκάλεσαν στις διπλωματικές προσπάθειες. Ίσως ο Πούτιν να προχωρούσε ούτως ή άλλως στην εισβολή.
Όσο για τον Nord Stream 2, τον αγωγό-μήλο της έριδος στην Ευρώπη και γενικότερα στη Δύση, αυτό που είχε να πει η Μέρκελ ήταν μόνο ότι θύμωσε πολύ με τους Αμερικανούς που επέβαλαν κυρώσεις στις γερμανικές εταιρείες οι οποίες συμμετείχαν στην κατασκευή του αγωγού. «Δεν είμαστε το Ιράν ούτε η Ρωσία. Σταθήκαμε στο πλάι των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν κι αυτές μας επέβαλαν κυρώσεις επειδή είχαμε διαφορετική άποψη» είπε και διηγήθηκε πώς τα βρήκε στη συνέχεια με τον Πρόεδρο Μπάιντεν.
Η Μέρκελ μίλησε επί μιάμιση ώρα, χωρίς επί της ουσίας να παραδεχτεί ούτε ένα λάθος για τα πεπραγμένα της διάρκειας δεκαέξι ετών θητείας της. Με περισσή άνεση και μια μικρή δόση χιούμορ μίλησε για τη ζωή της μετά την εξουσία, δήλωσε πανευτυχής που έχει χρόνο να διαβάζει, να κάνει βόλτες στις ακτές της Βαλτικής και να επισκέπτεται τα μουσεία της Ιταλίας. Κατά τη γνώμη της, οι δημόσιες δηλώσεις μιας πρώην καγκελαρίου θα έβαζαν τρικλοποδιές στη νυν κυβέρνηση - και δεν είναι διατεθειμένη να τις κάνει.
Έπειτα από μιάμιση ώρα δύο πράγματα έμειναν στη μνήμη των ακροατριών και των ακροατών: η εξοργιστική έλλειψη κάθε αυτοκριτικής και η εντυπωσιακή ευκολία με την οποία ξεγαντζώθηκε από την εξουσία.
