ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ
Ο κόσμος της Αριστεράς γνωρίζει την Ελένη Αυλωνίτου ως βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οι περισσότεροι και πιο πολύ οι νέοι δεν γνωρίζουν ότι είναι η πρώτη Ελληνίδα κολυμβήτρια που πήρε πρόκριση για Ολυμπιακούς Αγώνες, αυτούς του Μονάχου το 1972. Εδώ και λίγες μέρες έχει ακόμη έναν τίτλο, αυτόν της προέδρου του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, του συλλόγου με τα χρώματα του οποίου (ασπρόμαυρα) κατέρριψε 121 πανελλήνια ρεκόρ (όλων των κατηγοριών) και κατέκτησε 35 μετάλλια στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, με ειδικότητα στις μεικτές και στα ελεύθερα. Στους Βαλκανικούς ανδρών- γυναικών είχε κατακτήσει 14 μετάλλια (7 χρυσά, 4 αργυρά, 3 χάλκινα) και σημείωσε βαλκανικά ρεκόρ σε 4 ατομικά αγωνίσματα (400μ. και 800μ. ελεύθερο, 200μ. και 400μ. μικτή).
* Με τι ερέθισμα αποφάσισες να ασχοληθείς και με τα διοικητικά του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου και μάλιστα από την πλέον υπεύθυνη θέση, αυτή της προέδρου;
Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, αλλά βρισκόμουν και στο προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού από τις αρχαιρεσίες που είχαν γίνει το 2013. Στην πρόσφατη ψηφοφορία και σε κοινό ψηφοδέλτιο πήρα τη δεύτερη θέση με 73 σταυρούς, πίσω από τον Ιάσωνα Πλατσή, που πήρε 76. Μετά από αυτό το αποτέλεσμα μου ζητήθηκε να αναλάβω πρόεδρος και είπα το ναι όταν μου δόθηκαν τα εχέγγυα ότι θα υπάρξει συνολική προσπάθεια και θα στηριχθώ από τους συνεργάτες μου, καθώς αυτό που προέχει για εμένα προσωπικά αυτό το διάστημα είναι το νομοθετικό έργο στη Βουλή.
* Πίστευες ποτέ ότι θα γινόσουν πρόεδρος στον σύλλογο με τον οποίο είχες επιτυχίες ως κολυμβήτρια;
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, είναι πιο εύκολο να εκλεγείς βουλευτής, παρά πρόεδρος ενός συλλόγου όπως ο Εθνικός! Τα αποτέλεσμα των εκλογών προήλθε από τη δυσφορία προπονητών, εφόρων, αθλητών πως με τις προηγούμενες διοικήσεις υπήρχε μια αδιαφανής διαδικασία όσον αφορά τις αποφάσεις, αλλά και τα οικονομικά. Ο σύλλογος διοικείτο από ανθρώπους μιας άλλης εποχής και οι περισσότερες αποφάσεις παίρνονταν χωρίς καν να συνεδριάσει το διοικητικό συμβούλιο. Ήταν τέτοια η δυσαρέσκεια γι' αυτή την κατάσταση, που μόνο ένας από τους παλιούς διοικητικούς παράγοντες του ΕΓΣ εκλέχθηκε στο τωρινό. Από εδώ και πέρα πιστεύω ότι η δουλειά θα είναι συλλογική και το ταμείο του συλλόγου κεντρικό, ώστε να στηρίζονται ανάλογα όλα τα τμήματα.
* Δεν σε λυπεί το γεγονός ότι ο ΕΓΣ έχει πάψει να πρωταγωνιστεί σε αθλήματα όπως ο στίβος και η κολύμβηση, που στην εποχή σου ήταν μέσα στους πρώτους στην Ελλάδα;
Πρέπει να σημειώσω ότι ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος είναι ο μοναδικός από τους ιστορικούς συλλόγους που ποτέ δεν είχε τμήμα αμοιβόμενων αθλητών, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Οικονομικά στηρίζεται στις συνδρομές των μελών του, στην ενοικίαση του χώρου των εκδηλώσεων, αλλά και στις χορηγίες. Αυτό που μας ενδιαφέρει κυρίως είναι όχι το να βγούμε πάλι πρώτοι, αλλά να γυμνάζονται στις εγκαταστάσεις μας, που είναι σε σημείο... φιλέτο της Αθήνας, όσα περισσότερα παιδιά γίνεται από τις γύρω περιοχές. Να κάνουμε καθαρό αθλητισμό. Αυτό που προέχει είναι η υγεία των παιδιών...
Ειδικά η πτώση στην κολύμβηση έχει να κάνει και με την υπολειτουργία του Ολυμπιακού κολυμβητήριου του Ζαππείου που μας φιλοξενεί και άλλοτε είναι ανοιχτό, άλλοτε όχι. Απ' την άλλη, υπάρχει διάθεση παλιών κολυμβητών, όπως ο Νίκος Μόρφης, και όχι μόνο, να έρθουν και πάλι κοντά στο τμήμα και να βοηθήσουν...
