Live τώρα    
12°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Αραιές νεφώσεις
12 °C
10.6°C13.3°C
3 BF 66%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Σποραδικές νεφώσεις
7 °C
5.6°C8.9°C
0 BF 64%
ΠΑΤΡΑ
Ελαφρές νεφώσεις
14 °C
14.0°C14.0°C
4 BF 54%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Αραιές νεφώσεις
15 °C
12.8°C16.0°C
4 BF 67%
ΛΑΡΙΣΑ
Αυξημένες νεφώσεις
8 °C
6.0°C9.4°C
1 BF 93%
Βιβλίο / Γιατί οι δεσμοί αίματος είναι δεσμοί βιβλίων
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Βιβλίο / Γιατί οι δεσμοί αίματος είναι δεσμοί βιβλίων

Διαβάζοντας την Ξένια Κουναλάκη, στο οπισθόφυλλο τού «Στις ταινίες κλαίω στις πιο άσχετες σκηνές», να λέει «Γράφω για τη ζωή στην εφημερίδα, την ιδιαίτερη σχέση μου με το κρεβάτι μου, το φαγητό, τα ρούχα και τα αδιάβαστα βιβλία...», δεν το κρύβω πως η πρώτη σκέψη που έκανα ήταν ότι πρόκειται για μια σειρά από αυτοαναφορικά κείμενα. Θα μπορούσα να αφήσω το βιβλίο στην άκρη, όμως η περιέργεια που προκαλούν πάντα οι αυτοβιογραφικές ιστορίες και το γρήγορο, με ωραίο ρυθμό, γράψιμο μ' έκαναν να συνεχίσω την ανάγνωση. Διαπίστωσα πως η αρχική μου επιφύλαξη επαληθεύτηκε: βρισκόμουνα πράγματι μπροστά σε ένα σχεδόν αφόρητα αυτοαναφορικό κείμενο. Μια νέα γυναίκα, όμορφη, πετυχημένη, γράφει για τον εαυτό της. Δεν το κρύβει, αντιθέτως το απολαμβάνει. «Πιστεύω πως θα μπορούσα να μιλάω και να γράφω για τον εαυτό μου, μέχρι να αποκοιμίσω και τον τελευταίο ακροατή - αναγνώστη μου» λέει αυτοσαρκαζόμενη. Ο σαρκασμός, το χιούμορ και η ειρωνεία, έτσι κι αλλιώς, είναι από τα ισχυρά χαρτιά της.

Ωστόσο, όσο προχωρά η ανάγνωση, ιστορία την ιστορία, η συγγραφέας κερδίζει τον αναγνώστη. Τα κείμενά της είναι ανάλαφρα και πικρά, με έναν τόνο εξομολογητικό, σαν να έχεις την τύχη να σε εμπιστευτεί και να αρχίσει να μιλάει αποκλειστικά σε σένα, μιλάει για όλα όσα αγαπάει και όσα την απασχολούν, για όσα μισεί επίσης, για προτιμήσεις και ανασφάλειες. Δεν φοβάται να ξεγυμνωθεί, εκθέτοντας τον εαυτό της ακριβώς όπως θα το έκανε μπροστά σε έναν αγαπημένο, χωρίς να προσποιείται κάτι που δεν είναι και χωρίς να κρύβει τη λοξή, κάποτε και βέβηλη ματιά της, πάνω στα πράγματα, με μια σπαρακτική ειλικρίνεια, που ακόμη κι αν δεν είναι αληθινή σε πείθει πως είναι. Ακόμη και αν διαφωνείς μαζί της πάνω σε θέματα ιδεολογικά ή πάνω σε εκτιμήσεις για πρόσωπα της πολιτικής κυρίως - καταφέρνει να γράψει ένα τρυφερό κείμενο για την σκληρή κυρία της πολιτικής, την Άνγκελα Μέρκελ, ή να υπονοήσει πως ο Βενιζέλος είναι γοητευτικός -είναι αδύνατον να μην υποκλιθείς μπροστά στην οξυδέρκεια των παρατηρήσεών της- εκεί όπου η γλώσσα του σώματος κάποιου ή το συνωμοτικό του χαμόγελο έχουν περισσότερη σημασία από τις πολιτικές του δηλώσεις-, μπροστά στην καλλιέργεια, τον κοσμοπολιτισμό, το λεπτό, εκλεπτυσμένο γούστο και το πάθος της. Η προσωπικότητα που σκιαγραφείται είναι αντιφατική: εξωστρεφής και σταράτη, λέει στα ίσα όσα πιστεύει δίχως να τα ωραιοποιεί, αλλά συγχρόνως ανακαλύπτουμε κι έναν άνθρωπο μοναχικό, συνεσταλμένο και μελαγχολικό.

Καταλαβαίνω πως η Κουναλάκη δεν διεκδικεί την απόλυτη αλήθεια, μιας και μιλάει μόνο για τον εαυτό της, όμως κείμενα όπως αυτό που τιτλοφορείται «Πριν την κρίση» ενοχλούν με την προκλητική ελαφρότητά τους. Αν ένας άνθρωπος, πριν από την κρίση, επειδή έβλεπε μια κατσαρίδα πάνω στα σεντόνια του, χωρίς δεύτερη σκέψη θα πήγαινε να κοιμηθεί στο Χίλτον, και τώρα, κατά τη διάρκεια δηλαδή της κρίσης, παίρνει τάπερ με φρούτα στο γραφείο γιατί στην καντίνα τα φρούτα είναι ακριβά, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς τι να γίνεται άραγε εκείνος που πριν από την κρίση κοιμόταν σε ένα νοικιασμένο υπόγειο;

Αντιθέτως, όταν μιλάει για τη Μανού και για την απώλεια της μητέρας της, σπέρνει ρίγη πραγματικής συγκίνησης και μάλιστα δίχως ίχνος μελοδραματισμού. Θαύμασα τη σκληρότητα και την ευθύτητα της φράσης «Δύο φερετράκια ανάγλυφα στο στρώμα» με την οποία αναφέρεται στο γάμο. Το «Με θυμώνουν τα γηρατειά» είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα του βιβλίου. Η ικανότητά της να αυτοσαρκάζεται απογειώνεται στο «Το βραβείο μου». Ταυτίστηκα -γιατί «Μια γροθιά, αλητεία φορέβερ»- με το «Γυναικείας φιλίας εγκώμιο». Και με άλλα πράγματα ταυτίστηκα. Άλλωστε, «οι δεσμοί αίματος είναι δεσμοί βιβλίων».

Ξένια Κουναλάκη, «Στις ταινίες κλαίω στις πιο άσχετες σκηνές»

Εκδ. Πόλις

280 σελ. Τιμή: 12 ευρώ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL