Το 2019 η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις εκλογές. Μία από τις πρώτες της δουλειές ήταν να αλλάξει τους Ποινικούς Κώδικες.
Με το επιχείρημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τους είχε φτιάξει πάρα πολύ ελαστικούς και οι εγκληματίες έβγαιναν έξω.
Στην πραγματικότητα, τους προηγούμενους Ποινικούς Κώδικες δεν τους είχε φτιάξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τους είχε φτιάξει μια επιτροπή από καθηγητές της Νομικής, που ήταν όλοι τους πρόσωπα αναγνωρισμένου επιστημονικού κύρους.
Και φυσικά κανείς τους δεν είχε πολιτική σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά ο λόγος που η Νέα Δημοκρατία άλλαξε τους Ποινικούς Κώδικες δεν ήταν η ανάγκη να αυστηροποιηθούν οι ποινές. Ήταν να δοθεί ασυλία στους τραπεζίτες για τα θαλασσοδάνεια.
Κανένας τραπεζίτης δεν θα μπορούσε πλέον να διωχθεί για θαλασσοδάνεια, εκτός αν ζητούσε τη δίωξή του η ίδια η τράπεζα.
Δηλαδή εκτός αν είχε δώσει θαλασσοδάνεια έξω από το κανονικό κανάλι διαπλοκής.
Αυτό ήταν ο ένας λόγος που άλλαξαν οι Ποινικοί Κώδικες. Ο άλλος ήταν για να αποδεσμευτούν χρήματα που ήταν δεσμευμένα ως προϊόν εγκληματικής δραστηριότητας.
Επί της ουσίας για να πάρει ο Φρουζής τα λεφτά του, που του τα είχαν δεσμεύσει όταν βρισκόταν σε εξέλιξη η έρευνα για το σκάνδαλο Novartis.
Και οι δύο ρυθμίσεις ήταν σκανδαλώδεις, τρομακτικές και απροκάλυπτες. Γιατί δεν είχαν καμιά δικαιολογία απολύτως, παρά μόνο τακτοποιούσαν βρομιές στις οποίες το παλιό πολιτικό σύστημα είχε συμμετάσχει, μαζί με τράπεζες και εταιρείες.
Με θύμα πάντοτε το δημόσιο συμφέρον.
Υπό άλλες συνθήκες, με τέτοιες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, από την πρώτη μέρα μάλιστα, θα είχε βουίξει ο τόπος. Εν προκειμένω λίγοι το αξιολόγησαν σωστά.
Και αυτό για τρεις λόγους. Πρώτον, επειδή η κυβέρνηση είχε στη διάθεσή της έναν στρατό από ΜΜΕ ικανά να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο και να υποβαθμίζουν θέματα εξαιρετικής σοβαρότητας.
Δεύτερον, επειδή το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο ήταν τόσο φορτσάτο που ό,τι και να έλεγες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ έπιανε. Και υπογείως γινόταν η δουλίτσα.
Και, τρίτον, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν παλτό στα επικοινωνιακά. Και το θεωρούσε και πλεονέκτημά του.
Αυτή ήταν η πρώτη φάση αλλαγής των Ποινικών Κωδίκων. Τώρα με τον Φλωρίδη έρχεται η δεύτερη.
Στη δεύτερη έχουμε τα εξής: Πρώτον καταργείται η ντροπιαστική διάταξη που αθωώνει τους τραπεζίτες.
Προφανώς τα θέματα τακτοποιήθηκαν και η κυβέρνηση δεν θέλει να τη στραβοκοιτάνε οι Ευρώπες, οι Διεθνείς Διαφάνειες και τέτοια.
Βοήθησε και το γεγονός ότι ο Φλωρίδης νόμιζε πως τη διάταξη αυτή την είχε θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, ανεβαίνουν πολύ όλα τα παράβολα και τα χρήματα που πρέπει να πληρώσει κανείς για να ασκήσει ένδικα μέσα.
Για να περιοριστούν οι δικομανείς, λέει ο Φλωρίδης. Στην πραγματικότητα, να μπορεί να προσφύγει δικαστικά μόνο ο πλούσιος.
Σημειωτέον ότι στο τεράστιο θέμα με τις εκδικητικές αγωγές που κάνουν εταιρείες εναντίον δημοσιογράφων και ομάδων πολιτών για να εμποδίσουν έρευνες η κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα.
Και αυτό παρά τις διαβεβαιώσεις στους Ευρωπαίους.
Τρίτον, θεσπίζεται η εξαγορά ποινής, πάλι σε ψηλές τιμές.
Ετσι ώστε ένας εύπορος εγκληματίας να μην είναι αναγκασμένος να κάτσει στη φυλακή μαζί με διάφορους φτωχοδιάβολους που δεν έχουν να πληρώσουν.
Τέταρτον, αυστηροποιούνται οι ποινές για κάποια εγκλήματα.
Ο Φλωρίδης ωρύεται ότι οι ποινές ήταν χαλαρές επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι εγκληματίες.
Κάνοντας ότι δεν έχει προσέξει ότι οι κώδικες που τροποποιεί είναι της Ν.Δ. Λεπτομέρειες.
