Live τώρα    
6°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Σποραδικές νεφώσεις
6 °C
5.0°C6.7°C
2 BF 70%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ασθενείς βροχοπτώσεις
4 °C
2.2°C5.0°C
7 BF 65%
ΠΑΤΡΑ
Ελαφρές νεφώσεις
5 °C
0.0°C8.0°C
3 BF 39%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Σποραδικές νεφώσεις
11 °C
9.4°C12.2°C
5 BF 66%
ΛΑΡΙΣΑ
Αραιές νεφώσεις
4 °C
4.0°C4.0°C
3 BF 60%
ΠΟΛΥ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ / ΓΙΟ ΧΟ ΧΟ
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

ΠΟΛΥ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ / ΓΙΟ ΧΟ ΧΟ

Πώς γίνεται αυτό; Να αποχαιρετάς έναν φίλο για το τελευταίο του ταξίδι, να στέκεσαι μπροστά σε αυτό το απαίσιο κουτί, που κανείς μας δεν θα αποφύγει, και να ακούς τη φωνή του από τα μεγάφωνα του θεάτρου που φιλοξενεί το τελευταίο αντίο να τραγουδά «σε είπα κατσίκα και μ’ είπες μοσχάρι». Ένα τραγούδι του...

Κι όμως, γίνεται. Πρόκειται για τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, που σιγά να μη μας άφηνε να μυξοκλαίμε μες στη βολική σοβαροφάνειά μας για τον χαμό του. Έτσι ήταν πάντα ο Λουκιανός. Απρόβλεπτος. Ανατρεπτικός. Απόμακρος και ταυτόχρονα θερμά φιλικός. Με ματιά καθαρή και με κουβέντες αληθινές, σταράτες, καθόλου επιτηδευμένες, ειλικρινείς. Ήταν η επιτομή του καλού γούστου. Αυτό το εισπράττει το κοινό, βέβαια, αλλά ήταν σχολείο και για όσους συνεργαστήκαμε μαζί του στα πρώτα μας βήματα. Μαθαίναμε από τις εκδοχές του για μια σκηνή, για ένα τραγούδι, για μια παράσταση. Θαυμάζαμε τις λύσεις που πρότεινε, τον τρόπο που δημιουργούσε. Μέναμε εκστατικοί εμπρός στην εργασιομανία του, την ανακατεμένη με μια παρεΐστικη διάθεση για ό,τι έκανε.

Τη μεταπολιτευτική εποχή των μεγάλων συναυλιών υπήρχε η ανάγκη από την κατατρεγμένη Αριστερά να δίνει έναν επίσημο, «θεσμικό» πια χαρακτήρα, σε αυτές τις εκδηλώσεις. Με σημαίες, με πανό ενίοτε, με προλόγους δημάρχων, βουλευτών, αγωνιστών, αντιστασιακών. Θέλαμε τότε να βροντοφωνάξουμε ότι τέλειωσαν οι ανώμαλες καταστάσεις και πως ελεύθεροι μπορούμε να τραγουδήσουμε, να γελάσουμε, να χαρούμε. Νομίζω ότι είναι απόλυτα κατανοητό και δικαιολογημένο όλο αυτό το τοπίο.

Έρχεται τότε, λοιπόν, ο Λουκιανός και, κρατώντας τη δροσιά των κινημάτων, της νεολαίας, της λοξής κριτικής στον κοχλάζοντα μικροαστισμό της εποχής, οργανώνει μια συναυλία αλλιώτικη από τις άλλες. Μας καλεί σε ένα πάρτι στην παραλία της Βουλιαγμένης. Έτσι όπως ήμασταν. Με τα μπλουτζίν, τα μαγιό, την ατμόσφαιρα της παρέας που έγινε μεγάλη και χώρεσε ένα πλήθος που γοητευόταν από τους ήχους, το ήθος και τη σκηνική και μουσική μαγεία του Λουκιανού. Ήταν και άλλα μεγάλα ονόματα της εποχής. Ο Νταλάρας, ο Σαββόπουλος και άλλοι. Όμως κανείς δεν ήξερε ότι θα εμφανιστούν εκεί. Το έμαθαν όταν τους άκουσαν. Όλοι είχαν πάει για τον Λουκιανό Κηλαηδόνη. Για την ακρίβεια, είχαν μοιραστεί μαζί του την ιδέα και ανάγκη, ταυτόχρονα, να διοργανώσουμε ένα μεγάλο πάρτι και να μπούμε σε μια νέα περίοδο, όσον αφορά την καθημερινότητά μας, τη διασκέδαση, τα όνειρα και τα οράματά μας για έναν άλλο κόσμο, μια άλλη ζωή.

Το 1984, με την Άννα του και άλλους ομότεχνους, φτιάξαμε τον θίασο «Το κακό συναπάντημα». Δεν χρειάζεται βέβαια να αποκαλύψω ποιος πρότεινε το όνομα του θιάσου. Πιο κηλαηδονικό δεν γινόταν. Γράψαμε και παίξαμε την επιθεώρηση «Δουλειά δεν είχε ο διάολος» στο θέατρο Αθηνά. Μια πραγματικά διαφορετική επιθεώρηση. Μια παράσταση με ξεχωριστό στίγμα, στο οποίο, εντάξει, πολλοί συνεισέφεραν, αλλά αληθινά είχε τη σφραγίδα της τρέλας, της σκηνικής και μουσικής σοφίας, του καλού γούστου του Λουκιανού, που ήταν ο σκηνοθέτης και ο μουσικός της παράστασης. Το εγχείρημα είχε μεγάλη επιτυχία. Ήταν το γεγονός του καλοκαιριού. Τον επόμενο χειμώνα ο αξέχαστος Γιώργος Λεμπέσης μάς παίρνει στο θέατρο Μινώα, με πολλούς ακόμα ηθοποιούς, με ζωντανή ορχήστρα, με πλούσια σκηνικά και κοστούμια και με γκεστ σταρ την Άννα Καλουτά. Ο Λουκιανός έκανε τη μουσική. Ώς εκεί, όμως. Δεν ήταν ο εμπνευστής και ο γενικός κουμανταδόρος της παράστασης, η οποία είχε τον τίτλο «Αναδομήστε μας κι αφήστε μας». Καλά πήγε εισπρακτικά η δουλειά. Δεν ήταν, όμως, η συνέχεια του πρώτου εγχειρήματος. Θύμιζε άλλους, που είχαν προηγηθεί στο είδος και το ήξεραν καλύτερα από εμάς. Έτσι το «Κακό συναπάντημα» έκλεισε την παρουσία του.

Ο Λουκιανός έγραφε. Κατέτασσε τα κείμενά του στην κατηγορία του πεζού λόγου, αλλά ήταν ποιήματα, και αυτός ήταν αρκετά σεμνός για να αναγορεύσει τον εαυτό του ως ποιητή. Τελευταία παρουσίαση των γραπτών του, των «Υδράργυρων», ήταν η ραδιοφωνική εκδοχή τους στον σταθμό «Στο Κόκκινο», με τη συνοδεία μουσικών θεμάτων από το έργο του «Media Luz», πριν από έναν περίπου χρόνο.

Και επειδή θα μας περιγελούσε αν επιχειρούσαμε κουραστικούς επικήδειους, να κλείσουμε σημειώνοντας πως τώρα πια θα είναι με όλους τους καλεσμένους στο αγαπημένο του τραγούδι «Το πάρτυ». Θα είναι με τον Μπόρχες, τον Μάρκο, τον Φελίνι, τον Ντίσνεϊ, τον Πικάσο, τον Μπρελ...

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL