Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γρανίτες και τσιγάρα

Να ανοιχτούμε λοιπόν σε όσο γίνεται περισσότερους «γνωστούς - άγνωστους», αν εννοούμε μια πραγματική επανεκκίνηση, στους υπέροχα αμετανόητους, αναχωρητές, διαφορετικούς, μεγαλύτερους και πιτσιρικάδες

Ήταν βάλσαμο το 31,6%, σχεδόν 32%. Η εκλογική βραδιά της περασμένης Κυριακής «τελείωσε» νωρίς στις 8 το βράδυ και ένα τεράστιο «ουφ» βγήκε συριχτά από τα δόντια... Ήταν η στιγμή της επανεκτίμησης του τελικού αποτελέσματος, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ «πέταξε» από το 25% - 28% στο «πάνω από 31%». Μας το χρωστούσε αυτό ο Νικολακόπουλος από το μακρινό 1993.

Δεν είναι καθόλου νωρίς να μιλήσει κανείς για την επόμενη μέρα, γι’ αυτά που πρέπει να διορθωθούν άμεσα, για κάποια που πρέπει να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων όσο πιο γρήγορα γίνεται. Και άλλα που πρέπει να σχεδιαστούν προσεκτικά, με επιμέλεια και έμπνευση, κάτι που απαιτεί χρόνο ικανό, αλλά όχι απεριόριστο. Αλλά εγώ λέω να ρίξουμε μια ματιά σε αυτό το «πέταγμα», σε όσους ανέβαιναν στο τρένο, για μια διαδρομή ακόμα.

Σε αυτό το μαζικό 8,3% που πήγε σε συνθήκες «βρασμού» στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνοντας πλέον άλλα δεδομένα. Το χρωστάμε αυτό σε αρκετούς, φίλους κοντινούς και μακρινούς. Και κυρίως στους «άγνωστους - γνωστούς» που τους ανακαλύπτουμε διαρκώς μετά την Κυριακή και μας κάνουν να χαιρόμαστε τρίδιπλα.

Κάποιοι σχετικά κοντινοί μας, κάποτε και συνοδοιπόροι, που άλλοι παρέμεναν σιωπηλοί κι άλλοι έδειχναν κατά καιρούς ενοχλημένοι, δύσπιστοι. Γκρίνιαζαν συχνά, μας καταχέριαζαν -και με το δίκιο τους κάποιες φορές. Ήρθαν με νεύρα, αλλά και ένα τεράστιο γαμώτο, κάτι σαν προσωπικό τους θέμα.

Άλλοι αρκετά μακριά, σε άλλες διαδρομές, πραγματιστικές και ταυτόχρονα ουτοπικές, ενταγμένοι σε άλλες συλλογικότητες. Με έναν εσωτερικό συναγερμό, ένα «ξυπνητήρι» που σε κάνει να σηκώνεσαι βρίζοντας, αλλά όταν συνέρχεσαι και τελειώνεις τη δουλειά νιώθεις ανακούφιση.

Ανάμεσά τους και αρκετοί πιτσιρικάδες, κάποιοι δεν έχουν βγάλει ακόμα το Λύκειο. Αρκετοί έστηναν επίμονα αυτί στις συζητήσεις των μεγαλύτερων από τις ευρωεκλογές και μετά. Ψυλλιασμένοι γι’ αυτό που έρχεται, έμαθαν και (ιστορικές) λεπτομέρειες. Και μεταμορφώθηκαν σε «στελεχάκια» στο άψε - σβήσε δίνοντας τη μάχη στο πάρκο ή το φροντιστήριο. Όλοι αυτοί, οι υπέροχα αμετανόητοι, αναχωρητές, διαφορετικοί, μεγαλύτεροι ή πιτσιρικάδες που χαζεύουν στα κινητά, αποστηθίζοντας στίχους του lex: Δεν τα βλέπω όλα μαύρα, ποιος σου το ‘πε; Θέλω φως, όχι φακούς από τα ΟΠΚΕ Βαρεμάρα, γρανίτες και τσιγάρα Ιούλιος χωρίς μπάλα, καυτός σαν τη Σαχάρα...

Να ανοιχτούμε λοιπόν σε όσο γίνεται περισσότερους «γνωστούς - άγνωστους», αν εννοούμε μια πραγματική επανεκκίνηση...

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ο κύριος Βορίδης

O κύριος Βορίδης ξεκίνησε τη λαμπρή πολιτική του σταδιοδρομία ως στέλεχος του Μιχαλολιάκου στη νεολαία της ΕΠΕΝ και αργότερα διάδοχός του στην ηγεσία αυτής της διαβόητης χουντοφασιστικής οργάνωσης.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο