Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

To Ισραήλ, ο αντισημιτισμός και ο πρώην Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ

Ο Κάρτερ στο βιβλίο του παρατηρεί: «Δεν είναι υποχρεωτικό να αντιτίθεται κανείς στο Ισραήλ για να προστατεύσει το δικαίωμα των Παλαιστινίων να ζουν στη γη τους ειρηνικά, χωρίς να είναι υποδουλωμένοι σε μια κατοχική δύναμη». Δηλώσεις τέτοιου τύπου είναι συνηθισμένες στην Ευρώπη και στον αραβικό κόσμο, κάπως σπάνιες όμως στις Ηνωμένες Πολιτείες

Επιμέλεια: Θανάσης Κούτσης

Η προσπάθεια σπίλωσης ενός πολιτικού με την κατηγορία του αντισημιτισμού, όπως αυτή που επιχειρείται ενάντια στον Τζέρεμι Κόρμπιν, δεν είναι καινούργια. Το 2007 έγινε μια αντίστοιχη ενάντια στον πρώην Πρόεδρο των Δημοκρατικών Τζίμι Κάρτερ.

 

Του Mariano Aguire*

«Πώς είναι δυνατόν να κατόρθωσε να γίνει Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αυτός ο άνθρωπος;» αναρωτιέται στο κύριο άρθρο της η «New York Post», στις 15 Ιανουαρίου του 2007. «Από αποτυχημένος Πρόεδρος, μετατράπηκε σε φίλο των αριστερών τυράννων και σε μανιώδη διώκτη οποιουδήποτε μπορεί να αντιπροσωπεύει τα θεμιτά συμφέροντα της Αμερικής». Μα ποιος είναι αυτός ο Πρόεδρος; Ο Τζίμι Κάρτερ.

Μα τι έκανε λοιπόν ο πρώην Πρόεδρος (1977-1981) για να του αξίζει τέτοια αντιμετώπιση; Έγραψε ένα βιβλίο, το «Palestine: Peace not Apartheid». Στις σελίδες του δηλώνει ότι αν συνεχιστεί η καταστολή στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, αν το Ισραήλ δεν δεχτεί να διαπραγματευτεί την ύπαρξη ενός παλαιστινιακού κράτους, θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε κατάσταση παρόμοια με εκείνη του νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ, «όπου δύο λαοί θα ζουν στην ίδια χώρα, αλλά τελείως αποκομμένοι μεταξύ τους, με τους Ισραηλινούς να βρίσκονται σε κυρίαρχη θέση και να στερούν, με κατασταλτικό και βίαιο τρόπο, τους Παλαιστινίους από τα πλέον θεμελιώδη δικαιώματά τους». Η Anti-Defamation League (Λίγκα Ενάντια στη Συκοφαντία - εβραϊκή οργάνωση) απάντησε με πληρωμένες καταχωρίσεις σε διάφορες εφημερίδες, κατηγορώντας τον συγγραφέα του βιβλίου για αντισημιτισμό.

Ο Κάρτερ απάντησε ότι αναφερόταν στις επιπτώσεις της κατάστασης στην Παλαιστίνη και όχι στην Ισραηλινή Δημοκρατία. Παρ' όλα αυτά, η σύγκριση προκάλεσε την οξύτατη κριτική ενός τμήματος της εβραϊκής κοινότητας της Αμερικής, η οποία, όπως και η Anti-Defamation League, εξομοιώνει οποιαδήποτε κριτική της πολιτικής του Ισραήλ με τον αντισημιτισμό. Οι συνέπειες ήταν άμεσες: το Δημοκρατικό Κόμμα συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις της «New York Post». Ο Χάουαρντ Ντιν, πρόεδρος του κόμματος, και η Νάνσι Πελόζι, Δημοκρατική πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, αποστασιοποιήθηκαν από τον Κάρτερ.

Το αναγνωστικό κοινό, όμως, δεν έχει την ίδια γνώμη. Αρκετούς μήνες μετά την έκδοσή του, το βιβλίο συνέχισε να κάνει καλές πωλήσεις. Ο Χένρι Ζίγκμαν, Αμερικανός πολιτικός αναλυτής και διευθυντής του Middle East Project, εκτιμά ότι πρόκειται για ένα έντιμο έργο, χωρίς ιδιαίτερες καινοτομίες. Όσο για τον πανικό που προκάλεσε, «αποκαλύπτει την άγνοια του πολιτικού κόσμου, τόσο των Δημοκρατικών όσο και των Ρεπουμπλικάνων, σχετικά με τη σύρραξη ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους».

Ο Κάρτερ, ο οποίος είχε επιτύχει την προσέγγιση των θέσεων Ισραήλ και Αιγύπτου ενόψει της υπογραφής της συμφωνίας του Καμπ Ντέιβιντ (1978) για την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη χερσόνησο του Σινά, περιγράφει στο βιβλίο του τις αναμνήσεις του από το ταξίδι και από τις επαφές του με τους ηγέτες της περιοχής πριν από τριάντα χρόνια. Παρουσιάζοντας μια διδακτική εξήγηση της σύγκρουσης, πραγματοποιεί μια ισορροπημένη ανακεφαλαίωση των ειρηνευτικών προτάσεων που έχουν διατυπωθεί, λαμβάνοντας υπόψιν την ύπαρξη ενός κράτους για καθεμιά από τις δύο κοινότητες και την παροχή ικανοποιητικών εγγυήσεων για την ασφάλεια του Ισραήλ. Όποιος διαβάσει το βιβλίο χωρίς προκαταλήψεις διαπιστώνει ότι ναι μεν ασκεί κριτική στην πολιτική των κυβερνήσεων του Τελ Αβίβ, αλλά δεν είναι εχθρικό προς αυτή τη χώρα, αντίθετα απ' ό,τι ισχυρίζονται οι διώκτες του.

Ο Κάρτερ παρατηρεί: «Υπάρχει ένα γενικευμένο συναίσθημα στον αραβικό κόσμο και στην Ευρώπη, το οποίο όμως δεν γίνεται αισθητό στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχετικά με το γεγονός ότι η κυβέρνησή μας δεν λαμβάνει υπόψιν την οδύνη των Παλαιστινίων. Και δεν είναι υποχρεωτικό να αντιτίθεται κανείς στο Ισραήλ για να προστατεύσει το δικαίωμα των Παλαιστινίων να ζουν στη γη τους ειρηνικά, χωρίς να είναι υποδουλωμένοι σε μια κατοχική δύναμη». Δηλώσεις τέτοιου τύπου είναι συνηθισμένες στην Ευρώπη και στον αραβικό κόσμο, κάπως σπάνιες όμως στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η κριτική που διατύπωσε ο Κάρτερ στο Ισραήλ και στις Ηνωμένες Πολιτείες επαναλαμβάνεται, με περισσότερες λεπτομέρειες, στο πρόσφατο έργο του Αμερικανού, παλαιστινιακής καταγωγής, Ρασίντ Χαλίντι, ο οποίος υπήρξε κι αυτός θύμα συστηματικών επιθέσεων από τη στιγμή που κατέλαβε την έδρα Έντουαρντ Σαΐντ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και τη διεύθυνση του Ινστιτούτου Μεσανατολικών Σπουδών του πανεπιστημίου. Στα τελευταία έργα του περιγράφει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην ιμπεριαλιστική αντίληψη για τις αμερικανικές σχέσεις με τα κράτη της Μέσης Ανατολής και στον τρόπο με τον οποίο το Τελ Αβίβ και η Ουάσιγκτον εμποδίζουν τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Η «New York Post», η οποία τον κατηγόρησε για αντισημιτισμό το 2004, ισχυρίστηκε επίσης ότι η έδρα Έντουαρντ Σαΐντ χρηματοδοτούνταν από ορισμένες αραβικές κυβερνήσεις.

Η παρενόχληση της οποίας έπεσε θύμα ο Χαλίντι έχει μετατραπεί σε μια ολοένα συχνότερη πρακτική στις πανεπιστημιουπόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Διάφορες οργανώσεις, από τις οποίες πολλές είναι φοιτητικές, έχουν αναλάβει να ερευνούν τα λόγια και τα έργα των καθηγητών που χαρακτηρίστηκαν «αντισημίτες», όπως ο Χαλίντι, καθώς και να γυρίζουν ταινίες στις οποίες τους κατηγορούν και τους καταγγέλλουν. Το 2004, η οργάνωση της Βοστώνης The David Project, Center for Jewish Leadership γύρισε μια ταινία για τις δήθεν παρενοχλήσεις που υφίσταντο οι Εβραίοι φοιτητές από τους καθηγητές Ζόζεφ Μάσαντ και Τζορτζ Σαλίμπα του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Στην ιστοσελίδα του David Project υπάρχει μια επιλογή περισσότερων από τριάντα άρθρων που επικρίνουν το βιβλίο του Κάρτερ. Άλλες ομάδες και ιστοσελίδες έχουν αναλάβει την ανάλυση του έργου των οργανώσεων για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να καταγγείλουν αυτό που θεωρούν αντισημιτικές πολιτικές ή οικονομική υποστήριξη στις παλαιστινιακές οργανώσεις.

Η Campus Watch, η οποία οργανώνει τη συστηματική καταγγελία των δηλώσεων που γίνονται στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και υποτίθεται ότι στρέφονται κατά του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, κατηγορεί τον Χαλίντι ότι δεν είναι αντικειμενικός. Σε ιστοσελίδα που δημιουργήθηκε από τον ακροδεξιό αντιισλαμιστή Ντάνιελ Πάιπς οι φοιτητές ενθαρρύνονται να παρέχουν πληροφορίες για τους καθηγητές τους. Όσον αφορά το ζήτημα της πανεπιστημιακής διδασκαλίας που στέκεται επικριτικά απέναντι στο Τελ Αβίβ, η ένταση οξύνθηκε πέρυσι, όταν δύο πανεπιστημιακοί με μεγάλο κύρος, ειδικοί στις διεθνείς σχέσεις, εξέδωσαν ένα δοκίμιο στο οποίο υπογραμμιζόταν ότι οι «εβραϊκές ομάδες πίεσης» στις Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχούσαν στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και ότι ο πόλεμος στο Ιράκ δεν θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς το κλίμα που είχαν δημιουργήσει. Η αντίδραση υπήρξε σφοδρή.

Μερικούς μήνες αργότερα, ο Βρετανός πανεπιστημιακός Τόνι Τζουντ, διευθυντής του Remarque Institute (Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης), ειδικός στη μελέτη της σύγχρονης Ευρώπης, έπεσε επίσης θύμα μιας εκστρατείας που του απέδιδε αντισημιτικές θέσεις. Είχε υποστηρίξει ότι η μοναδική λύση στη σύρραξη της Μέσης Ανατολής ήταν η δημιουργία ενός ισραηλοπαλαιστινιακού κράτους στο οποίο θα ενσωματώνονταν τα δύο έθνη. Ο Τζουντ, ο οποίος όταν ήταν νέος είχε φιλοϊσραηλινές απόψεις, θεωρείται σήμερα προδότης. Τον Οκτώβριο του 2006, η Anti-Defamation League άσκησε πιέσεις στο πολωνικό προξενείο της Νέας Υόρκης για να ακυρωθεί η διάλεξη που έμελλε να δώσει στην Πολωνία. Η ακύρωση πυροδότησε εντονότατη κριτική. Ωστόσο, ο Τζουντ επανέλαβε... σε μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα ότι το Ισραήλ διακινδύνευε το μέλλον του εάν συνέχιζε την καταστολή και την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών.

 

* O Mariano Aguire είναι σύμβουλος ειρήνευσης του συντονιστή των Ηνωμένων Εθνών στην Κολομβία. Έχει διατελέσει διευθυντής του Νορβηγικού Κέντρου για την Επίλυση Συγκρούσεων

Ολόκληρο το κείμενο στη διεύθυνση: https://monde-diplomatique.gr/?p=3547

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

ΑΜΚΑ μόνο για Έλληνες

Δεν είχαν πει φυσικά πριν τις εκλογές ότι θα καταργήσουν τον ΑΜΚΑ για τους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο. Πρώτον, για να μην αποξενωθούν από μια ομάδα φιλελεύθερων ψηφοφόρων.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο