Ευγενία Καββαδία - Νίκος Λιαπούρης / «Η Παλαιστίνη έχει ήδη κερδίσει» - Από το «Αχέντ Ταμίμι» στο Κόκκινο
Η Ευγενία Καββαδία και ο Νίκος Λιαπούρης, μέλη της κινηματογραφικής ομάδας «218» και μέλη του πληρώματος του σκάφους «Αχεντ Ταμίμι» που πριν από λίγες ώρες επέστρεψε από το Ισραήλ, μετά την απαγωγή των ακτιβιστών/στριών του Global Sumud Flotilla, φιλοξενήθηκαν στο στούντιο του 105.5 στο Κόκκινο και την Αλέκα Ζουμή και μίλησαν για την αποστολή αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, τις συνθήκες κράτησης και τον αγώνα που θα συνεχιστεί.
Ε.Κ: «Θέλουμε λίγο χρόνο ακόμη να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς έχει γίνει. Με την Ελλάδα να πρωτοπορεί από το 2028 με το «Ενα καράβι για τη Γάζα», συνεχίζουμε. Αυτή την στιγμή υπάρχουν ακόμη άτομα από τη δική μας αποστολή στη φυλακή, τουλάχιστον έξι και από σήμερα ακόμη 146 ακτιβιστές και ακτιβίστριες στις ίδιες φυλακές από το Thousand Madleens. Αυτή τη στιγμή στις φυλακές του Ισραήλ βρίσκεται ο φίλος και πολλά χρόνια σύντροφος, Κώστας Καλαρέμας , του στέλνουμε χαιρετισμούς και αλληλεγγύη.
Ν.Λ: Το March To Gaza, το καλοκαίρι έδωσε τεράστια ορατότητα και ώθηση στο ευρύτερο κίνημα υπέρ της Παλαιστίνης. Η ιστορία με την αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό δεν ξεκίνησε τώρα, υπάρχει κόσμος που ασχολείται εδώ πολλά χρόνια με τον αγώνα των Παλαιστινίων και ειδικά μετά την 7η Οκτώβρη εδώ και δύο χρόνια υπάρχουν σταθερά συλλογικότητες, οργανώσεις πολιτικές και ομάδες που ασχολούνται με την αλληλεγγύη στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Μην κοροϊδευόμαστε, πάρα πολύς κόσμος και μέσα από τα κινήματα την 7η Οκτωβρίου πάγωσε. Πολύς κόσμος, δυστυχώς, έφαγε την σιωνιστική προπαγάνδα περί καμένων μωρών και βιασμένων γυναικών και το κίνημα άργησε πάρα πολύ να βγει στο δρόμο υπέρ της αντίστασης. Και για μένα είναι θέμα ότι υπήρξε όντως κόσμος που από την πρώτη μέρα ήταν σταθερά μέχρι και σήμερα και στηρίζει τον αγώνα της Παλαιστίνης ενάντια στο φασιστικό καθεστώς του Ισραήλ. Εννοείται ότι όλο αυτό το έκανε πιο ορατό το MarchToGaza
Ε.Κ: Όταν μπαίνεις σε αυτή την αποστολή, όταν παίρνεις αυτή την απόφαση, σίγουρα κάτι μέσα σου, σού λέει ότι ενδέχεται και να φτάσεις. Για μένα αυτή ήταν μία από τις δύο τρεις πιο δύσκολες στιγμές, όταν συνειδητοποίησα ότι η τελευταία ελπίδα να φτάσουμε έχει χαθεί. Αυτό ήταν το βράδυ πριν αρχίσουν οι αναχαιτίσεις όταν άρχισαν να φαίνονται τα ισραηλινά σκάφη στο ραντάρ και να παίρνουμε τα μηνύματα ότι είναι εδώ. Και επειδή το συζητήσαμε με πολλές συντρόφισσες μέσα στη φυλακή, όλες κάπου μέσα τους ελπίζανε. Εγώ εκείνη την στιγμή βούρκωσα, ήθελα πραγματικά να κλάψω».
Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να φτάσουμε στη Γάζα, αλλά ήταν και αυτό που έχει συμβεί σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες και πόλεις και στην ψυχή του καθένα και της καθεμιάς που είναι με την Παλαιστίνη, γιατί εμείς αυτό το καταλάβαμε τώρα που επιστρέψαμε. Υπάρχει αρκετός κόσμος που ήθελε να εκφραστεί και να περάσει στο κομμάτι της δράσης και ταυτίστηκε. Με τις επιλογές του και τις πράξεις του ο καθένας μπορεί να παρέμβει σε αυτό που συμβαίνει.
Ν.Λ: Ολο το βράδυ γινόταν μια ναυμαχία, η οποία ήταν κάτι που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη, δηλαδή το να σου ζητάει ο IDF και οι ειδικές δυνάμεις να σβήσεις τη μηχανή και να παραδοθείς και εσύ απλά να πατάς γκάζι και να φεύγεις, έχεις κερδίσει, εγώ εκεί κατάλαβα ότι έχουμε κερδίσει. Ηταν νύχτα, άπειρα σκάφη των ισραηλινών αλλά ήμασταν όλα τα ελληνικά σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο και φωνάζαμε συνθήματα. Εκεί είχαμε κερδίσει, δεν κάναμε πίσω, πατάγαμε γκάζι, συνεχίζαμε. Όταν ξημέρωσε ήμασταν μόνοι μας στη μέση του πουθενά. Εκεί είπαμε ότι τελείωσε και εκεί όντως απογοητευτήκαμε. Αλλά όλη η νύχτα για μένα ήταν πολύ μεγάλη πολιτική και κινηματική νίκη.
Ε.Κ Σε κάθε σπίτι και σε κάθε γωνιά και σε κάθε παρέα έγινε γνωστό τι ήταν ικανό να κάνει το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Και τις ημέρες που δεν είχατε το tracker άρχισαν τα χειρότερα σενάρια για το τι μπορεί να έχει συμβεί.
Μας απήγαγαν με το σκάφος μας, μέχρι να φτάσουμε στο Ασντόντ πέρασαν 8-10 ώρες, μας οδήγησαν στον εξωτερικό χώρο μιας αποθήκης όπου μας έβαλαν να καθίσουμε με το κεφάλι κάτω, εμφανίζεται ο «υπουργός Εθνικής Ασφάλειας», ο ακραίος φασίστας Μπεν Γκβιρ, οποίος δίνει και γραμμή με τις δηλώσεις του να μας φερθούν σαν τρομοκράτες/τισσες. Μας δένουν πισθάγκωνα, όταν φωνάξαμε FreePalestine κάποιοι και κάποιες απομονώθηκαν, ήταν στοχοποιημένα κάποια άτομα από το Global Sumud Flotilla- και αρχίζει μια μακρά και αρκετά βασανιστική με την έννοια της ταλαιπωρίας διαδικασία που μας περνούν από την υπηρεσία μετανάστευσης που κράτησε όλη νύχτα. Μας απαγγέλλονται κάπως κατηγορίες κάποιοι/ες δεν είχαν δικηγόρο ουτε καν διερμηνέας. Εγώ επέλεξα να μιλήσω στα αγγλικά και είπα συγκεκριμένα ότι δεν μπήκα παράνομα στη χώρα σας, με απαγάγατε σε διεθνή ύδατα πλέοντας προς τα παλαιστινιακά εδάφη. Και μου απάντησε πως ‘δεν υπάρχουν παλαιστινιακά εδάφη’.
Επειτα έγινε η μεταγωγή, επίσης αργή και βασανιστική διαδικασία, παραμέναμε πισθάγκωνα δεμένες και εκεί χωρίς προφανή λόγο μας έδεσαν και τα μάτια με μια ριγέ κορδέλα. Εκφοβιστική τακτική, να μας εξευτελίσουν, να μας γελοιοποιήσουν και μας έβαλαν σε κλούβες με πάρα πολύ κρύο ενώ δεν μας άφηναν να φορέσουμε τις ζακέτες μας και τη μέρα ήταν πάρα πολύ ζεστά, μια διαδρομή μίας ώρας διήρκεσε έξι εφτά ώρες μέχρι να μας μεταφέρουν στη φυλακή.
Ν.Λ Από την σύλληψη και μετά μέχρι και το αεροπλάνο έχω τρία σημεία που θα θυμάμαι για πάντα, είναι η στιγμή με τον Μπεν Γκβιρ και τις χειροπέδες πισθάγκωνα κ.λπ. στα οποία δυστυχώς δεν μπορείς να αντιδράσεις, αλλά ο κόσμος ήταν φοβερό που έλεγε συνθήματα μπροστά του. Το άλλο ήταν το δέσιμο των ματιών όπου εγώ δυσκολεύτηκα πάρα πολύ. Οι κορδέλας παραπέμπουν αλλού, είναι τρομερό αυτό που κάνει το Ισραήλ, να σου βάζει ριγέ κορδέλες ενώ στα χέρια σου έχεις βραχιολάκια με νούμερα. Και το τρίτο οι συνθήκες στο αεροδρόμιο σε συνθήκες αδιανόητες, μέχρι το τέλος ήθελαν να μας ταλαιπωρήσουν, να μας σπάσουν το ηθικό, να μας βασανίσουν… Εντάξει, πολλά από αυτά γίνονται και στην Ελλάδα, τις φυλακές.
Στην φυλακή θυμήθηκα τον Μπασεντ Ταμίμι, πατέρα της Αχέντ, τον είχα επισκεφτεί μετά την 7η Οκτωβρίου, ήταν στην ίδια φυλακή, μας περιέγραφε τα βασανιστήρια και έλεγα ότι είναι αυτό που δυστυχώς σου δίνει δύναμη, αυτά που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι και οι Παλαιστίνιες μέσα στις ίδιες φυλακές, εκεί βιάζουν παλαιστίνιους καθημερινά με αντικείμενα, γυναίκες ξυλοκοπούνται και βασανίζονται, δολοφονούν ανθρώπους στα κελιά με βασανισμό και τους αφήνουν μέσα στα κελιά. Με όλο αυτό σκεφτόσουν ‘εμείς αντέχουμε’. Χαρακτηριστικό ότι έξω από την πτέρυγα υπήρχαν στάβλοι με γουρούνια οπότε όλη η φυλακή μύριζε γουρούνια – γιατί οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό.
Ε.Κ: Ολοι οι τοίχοι στους οποίους ακουμπάει τώρα ο Κώστας Καλαρέμας ήταν γραμμένοι με αραβικά οπότε αφήσαμε και εμείς τα δικά μας μηνύματα, ότι αυτά τα σκάφη του Global Sumud Flotilla ήταν εδώ’ .
Ν.Λ: Θέλω να πω και την άλλη οπτική της κράτησης που δεν ξέρω γιατί δεν έχει ακουστεί. Επειδή πάλι κάπως βγαίνουμε ως θύματα, εγώ έζησα και τρεις μέρες εξέγερσης στις φυλακές, υπήρχαν πολλοί απεργοί πείνας, τα συνθήματα δεν σταμάτησαν ποτέ, τα τραγούδια δεν σταμάτησαν ποτέ, η διεκδίκηση των αιτημάτων για φάρμακα, καθαρό νερό δεν σταμάτησαν ποτέ, υπήρχε μια διαρκής εξέγερση των αγωνιστών που από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη, εννοείται και εκμεταλλευόμενοι την ιδιότητά μας ως λευκοί ευρωπαίοι.
Ν.Λ.: Φοβήθηκα πολύ όταν μας έδεσαν τα μάτια. Το έζησα πολύ δύσκολα.
Ε.Λ: Προτάσεις τις άμυνές σου, κι εγώ φοβόμουν αλλά προσπαθούσα να προτάξω τη λογική. Υπήρχε φόβος και κάθε φορά που ντρόουνς πετούσαν από πάνω μας. Αυτό ήταν το σχέδιο του Ισραήλ, στο ταξίδι να σε κάνουν να φοβηθείς και στη φυλακή να σε κάνουν να ξεχάσεις ότι έχεις αξιοπρέπεια, ότι είσαι άνθρωπος και έχεις δικαιώματα. Να σε λιώσουν. Να σε κάνουν να είσαι αυτό που δεν είσαι.
Ν.Λ: Το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του ζορίζονται να αντιμετωπίσουν την αντίσταση και το φρόνημα του παλαιστινιακού λαού που δεν λυγίζει ποτέ.
Ε.Κ: Οι φύλακες μας έλεγαν ότι η Χαμάς έχει υπογράψει, ότι έχει σταματήσει ο πόλεμος, υπήρχε απογοήτευση και δυσπιστία, μας έλεγαν ψέματα κάθε μέρα για τα πάντα. Είναι η αντίσταση που έχει κρατήσει ζωντανή την Γάζα και την Παλαιστίνη γενικότερα.
Ν.Λ: Για μένα ότι και να γίνει η Παλαιστίνη έχει κερδίσει. Πολιτικά. Η Παλαιστίνη έχει κερδίσει ήδη. Εγώ μέσα μου μπορώ να πω αν απογοητεύτηκα ή όχι από το σχέδιο αλλά δεν είμαι σε θέση από την πλατεία Καραϊσκάκη να πω στην αντίσταση τι να κάνει. Να τους πω εγώ αν θα υπογράψουν και τι θα υπογράψουν. Η αντίσταση θα ορίσει και η αντίσταση εάν είναι καλό ή όχι το σχέδιο.
Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη:
