Νίκος Λιαπούρης - Ευγενία Καββαδία / Πλέουμε προς τη Γάζα με την αισιοδοξία που δίνει το όνομα της Αχέντ Ταμίμι
Ο Νίκος Λιαπούρης και η Ευγενία Καββαδία από την κινηματογραφική ομάδα «218», η οποία δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «48-Αντίσταση στον μεγάλο εποικισμό», βρίσκονται στο σκάφος «Aχεντ Ταμίμι», το ένα από τα έξι της ελληνικής αποστολής με προορισμό τη Γάζα. Μίλησαν στον 105.5 Στο Κόκκινο και την Αλέκα Ζουμή από τη Μήλο όπου «έπιασε» η ελληνική αποστολή στην πορεία για να ενωθεί με τα υπόλοιπα σκάφη του Global Sumud Flotilla.
Το σκάφος ξεκίνησε ως Ηλέκτρα από τη Σύρο, με πλήρωμα τέσσερις γυναίκες και τέσσερις άνδρες (Έλληνες και Ελληνίδα, Ιταλίδα, Γαλλογερμανίδα και Αυστριακή), οι οποίοι αποφάσισαν να το μετονομάσουν σε Αχέντ Ταμίμι, όνομα μιας γυναίκας σύμβολο για τον αγώνα των Παλαιστινίων, από το 2017, όταν συνελήφθη και φυλακίστηκε γιατί χαστούκισε Ισραηλινό στρατιώτη. «Το αρχικό του όνομα ήταν γυναικείο. Οι γυναίκες συντρόφισσες δεν θέλαμε να αλλάξει σε ανδρικό όνομα. Είχαν πέσει διάφορες ιδέες στο τραπέζι και ομόφωνα αποφασίσαμε να δοθεί το όνομα της Αχέντ Ταμίμι ... επίσης θέλαμε πάρα πολύ να δώσουμε το όνομα ενός νέου κοριτσιού, έχει μια νότα αισιοδοξίας, γιατί και η αποστολή χρειάζεται μια αισιοδοξία γι αυτό που πάει να κάνει».
«Την ώρα που γράφαμε το όνομα της Αχέnτ στο σκάφος μας στα αγγλικά και στα αραβικά, είχαμε μια απευθείας σύνδεση με την ίδια, με εικόνα, από το Νάμπι Σάλεχ, από την Παλαιστίνη, από τη Δυτική Όχθη. Δυστυχώς, δεν μπορούσαν να μας μιλήσουν γιατί και η ίδια και ο μπαμπάς της φυλακίστηκαν μετά την 7η Οκτώβρη και δυστυχώς αν ξαναβγουν σε ΜΜΕ να μιλήσουν θα ξαναφυλακιστούν από το κράτος του Ισραήλ ... δεν μπορούσαν να μας πούνε κάτι άλλο. Απλά ευχαριστούν πάρα πολύ. Ήταν συγκινημένοι. Πολύ».
«Ένας από τους λόγους που πηγαίνουμε και στην Παλαιστίνη αλλά είμαστε και κομμάτι του κινήματος στην Ελλάδα, είναι ότι είμαστε αντιφασίστες και εννοείται αντισιωνιστές. Αυτή τη στιγμή είμαστε κομμάτι της αποστολής που θα προσπαθήσει να σπάσει τον αποκλεισμό στη Γάζα ενάντια στο κατοχικό κράτος του Ισραήλ, το φασιστικό κατοχικό κράτος του Ισραήλ. Οπότε θεωρούμε ότι είναι κομμάτι του αγώνα και τα δύο. Δηλαδή και ο Παύλος Φύσσας και ο αντιφασιστικός αγώνας στην Ελλάδα και φυσικά σε όλο τον κόσμο και ο αγώνας ενάντια στο ρατσιστικό μόρφωμα που ονομάζεται Ισραήλ».
Πριν ξεκινήσει η αποστολή, στο Λίβανο «ολοκληρώσαμε τα γυρίσματα του δεύτερου ντοκιμαντέρ της ομάδας 218 με ευρύτερο θέμα τους Παλαιστίνιους της εξορίας. Στον Λίβανο μένουν δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιες που γεννιούνται και πεθαίνουν με το όνειρο και το δικαίωμα της επιστροφής. Για εμάς το Παλαιστινιακό, πέρα από όλες τις άλλες διαστάσεις του, είναι και ένα θέμα που πρέπει να λυθεί, να υπάρχει μια απόφαση με το τι θα γίνει καθαρά με τον πληθυσμό. Τι θα γίνει με τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, αν θα γυρίσουν ή όχι και τι θα γίνει με τους έποικους που βρίσκονται στην Παλαιστινιακή γη. Και θέλαμε πάρα πολύ να αγγίξουμε και αυτή την διάσταση. Γι αυτό πήγαμε στο Λίβανο».
«Για μας αυτό το πολύ μικρό κομμάτι γης που λέγεται Γάζα και το υπόλοιπο Δυτική Όχθη, η Παλαιστίνη, είναι παράδειγμα αγώνα, ταπεινότητας, αξιοπρέπειας, ελευθερίας, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και οργάνωσης. Πείσμα, αγάπη για τη γη τους, για τα δέντρα, τις λεμονιές, τις ελιές τους. Και επειδή έχουμε κάνει τέσσερα ταξίδια σε αυτή τη γη της Παλαιστίνης και έτσι έχουμε γνωρίσει από κοντά τους Παλαιστίνιους, τις Παλαιστίνιες, όταν μάθαμε για αυτή την αποστολή δεν γινόταν να μην θέσουμε τους εαυτούς μας ως υποψήφιους για να μπούμε. Δεν γινόταν να μη είμαστε πάνω σε αυτά τα καράβια. Τα καταφέραμε. Τώρα το τι πάμε να καταφέρουμε; ... είναι μια ιστορική στιγμή. Μιλάμε για πενήντα καράβια περίπου. Μιλάμε για εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνιστές από όλο τον κόσμο. Γι' αυτό ήρθαμε. Θα κάνουμε μια απόπειρα να σπάσουμε αυτόν τον αποκλεισμό. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Το ξέρουμε όλοι και όλες. Υπάρχει ανησυχία εννοείται στα πληρώματα για το αν θα μας βομβαρδίσουν με drone, πώς θα μας σταματήσουν, αν θα μας σταματήσουν, αν θα συλληφθούμε ή όχι, αν θα περάσουμε. Από την άλλη, αυτό που περνάμε δεν είναι τίποτα. Δεν είναι τίποτα αυτό που κάνουμε και αυτό που θα περάσουμε μπροστά σε αυτό που ζουν οι Παλαιστίνιοι και οι Παλαιστίνιες, η γενοκτονία, η εθνοκάθαρση. Πάμε να βάλουμε και εμείς ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια για μια ελεύθερη Παλαιστίνη».
«Τα τελευταία δύο χρόνια η Γάζα εξαφανίζεται και ο παλαιστινιακός πληθυσμός που ζει εκεί ,αλλά τις τελευταίες μέρες καίγονται ζωντανοί, ισοπεδώνονται ολόκληρα οικοδομικά μπλοκ, χρησιμοποιούνται βόμβες αντίστοιχες με πυρηνικά. Δεν έχουν ίντερνετ, δεν έχουν ηλεκτρικό. Αυτό το σχέδιο της ισοπέδωσης έχει μπει στην τελική του ευθεία. Εμείς θέλαμε να συνδυαστούμε. Νιώθαμε ότι μια σειρά από γεγονότα κορυφώνονται μέσα στον Σεπτέμβρη, όπως η Σύνοδος του ΟΗΕ όπου αρκετά δυτικά κράτη και όχι μόνο έχουν πει ότι θα αναγνωρίσουν το Παλαιστινιακό Κράτος. Νομίζουμε ότι και το Global Sumud Flotilla πάει προς αυτή την κατεύθυνση και δε θέλουμε κυριολεκτικά αυτή η συγκυρία να χαθεί ... Άρα υπάρχει μια ανυπομονησία, ωστόσο, είναι πάρα πολύ σημαντικό να ενωθεί ο στόλος που αλλιώς θα χάσει τη δυναμική του».
Ακούστε την συνέντευξη:
