Δημήτρης Παπαδημητρίου / Ο Κουν μου έβαζε σημαδούρες για τα δύσκολα που θα έρθουν

Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο κορυφαίος -κατά τον Μίκη Θεοδωράκη- συνθέτης της γενιάς του, βρέθηκε στο στούντιο του Κόκκινου για μία εφ’όλης της ύλης συνέντευξη με αφορμή τις δύο συναυλίες του Ελληνικού Σχεδίου στο Θέατρο Τέχνης στη Φρυνίχου, με έργα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνδέονται με το Θέατρο.

Στη συζήτηση με τις Μαρία Θανασούλια - Ναταλί Χατζηαντωνίου αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Κουν και τον Χατζιδάκι, αλλά και στον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο επικοινωνούσε ο καθένας τους. «Ο Χατζιδάκις μπορεί να σε έβλεπε για πρώτη φορά και να σε ρωτούσε αν έχεις φιλενάδα, αν την αγαπάς, αν έχεις και παράνομο δεσμό. Έφευγες μετά από μία ώρα συνάντησης μαζί του και εκείνος δεν είχε πει λέξη. Με τη γοητεία του, έκανε εσένα να μιλάς» διηγήθηκε. «Με τον Κουν επικοινωνούσαμε σε πολλά επίπεδα. Υπήρχε το επίπεδο μιας απορίας. Τώρα αρχίζω να την απαντώ. Ο Κουν μου έβαζε σημαδούρες για τα δύσκολα που θα έρθουν» είπε περιγράφοντας τις στιγμές στα γεύματα που μοιράστηκαν, όπου ο Κουν επέλεγε και το τί θα φάει και ο συνδαιτημόνας του!

Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου αντιμετωπίζει τη λαϊκότητα πολύ σοβαρά: «Στο έργο μου συμβάλλει κυρίως η καθημερινότητα. Η απεύθυνσή μου είναι οι άνθρωποι. Με ενδιαφέρει πολύ η επικοινωνία με τον κάθε άνθρωπο. Όταν γράφω συμφωνικά έργα, θέλω να είναι συμφωνικά έργα για όλους. Το στοίχημά μου είναι να γράφω λαϊκά συμφωνικά έργα. Γράφω όμως και πολύ σοβαρά τα λαϊκά τραγούδια».

Για την «Αναστασία», τον πλατινένιο δίσκο με τις πάνω από 100.000 πωλήσεις ο συνθέτης εξήγησε «Η Αναστασία είναι μια μελωδία σαν βυζαντινότροπο μέλος, που μου αρέσει ακόμα. Θα μπορούσε να είναι μια αναστάσιμη βυζαντινή υμνωδία. Αυτό είναι το νόημα. Πώς το λαϊκό τραγούδι θα έχει τα σπάνια αρώματα του λαϊκού; Δεν ντρέπομαι να κάνω λαϊκό τραγούδι έναν Σεφέρη. Αν μπορώ να το κάνω, θα το κάνω. Όλοι οι μεγάλοι λογοτέχνες είναι λαϊκοί. Υπάρχει μεγάλος αγώνας των διανοουμένων και της ανώτερης τάξης να τους κρατήσουν για τον εαυτό τους, αλλά δεν γίνεται. Ακριβώς επειδή είναι λαϊκοί».