Γιώργος Μαυροψαρίδης / «Οι ταινίες του Λάνθιμου θέτουν ερωτήματα»
Ο σπουδαίος κινηματογραφιστής Γιώργος Μαυροψαρίδης, υποψήφιος για όσκαρ μοντάζ με την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, «Poor things», μίλησε στην εκπομπή «Κλακέτα στο Κόκκινο» και την Χρυσούλα Παπαΐωάννου για την τέχνη του μοντάζ και τον «λανθιμικό κόσμο», για το πόσο σημαντικό είναι να έχει ο δημιουργός και οι συνεργάτες του τον τελικό λόγο στο final cut της ταινίας αλλά και για την νέα τους δουλειά «Kinds of kindness».
Για δεύτερη φορά διεκδικεί το βραβείο όσκαρ ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης, που είχε κερδίσει υποψηφιότητα και για την «Ευνοούμενη». Είναι επίσης, υποψήφιος για το βραβείο του Σωματείου Αμερικανών Μοντέρ αλλά και το Bafta καλύτερου μοντάζ.
Στενός και σταθερός συνεργάτης του Γιώργου Λάνθιμου από την πρώτη του ταινία, ο Γιώργος Μαυροψαρίδης μίλησε για τους κοινούς τους κώδικες και τον τρόπο συνεργασίας τους, που στηρίζεται «σε μια σχέση εμπιστοσύνης αλλά και σε μια ελεύθερη σχέση σε συνεχή εξέλιξη και ανάπτυξη» .
«Κάθε ταινία του Γιώργου Λάνθιμου», εξήγησε, « παρόλο που παραμένει μέσα στον ιδιαίτερο λανθιμικό κόσμο, έχει τις δικές της δυσκολίες και απαιτήσεις. Και είναι πάντα μια προσπάθεια να μείνουμε πιστοί στην αφηγηματική γλώσσα του Λάνθιμου αλλά να μην επαναλαμβάνουμε, όπως κι αυτός, τον εαυτό μας αλλά να προχωράμε λίγο περισσότερο σ’ αυτό που πειραματίζεται, σε αυτό που θέλει να δώσει».
Όσον αφορά στις συζητήσεις που έχει προκαλέσει η ταινία, σχολίασε: «Μια ταινία ή ένα έργο τέχνης δεν υπάρχει κάπου ανεξάρτητα στο σύμπαν. Υπάρχει σε σχέση με την κατανόηση του θεατή. Είναι όπως αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, ο καθένας αλλιώς και με τον τρόπο του. Και βέβαια είναι θεμιτό και επιθυμητό για εμάς να ακούσουμε όλες τις απόψεις, και πολλές φορές, μας ιντριγκάρει κάθε διαφορετική άποψη-κι αυτό ισχύει και για τις προηγούμενες ταινίες. Η ταινία είναι ανοιχτή συνειδητά ώστε να αφήνει περιθώριο ερμηνειών γιατί αυτό είναι και το πιο τίμιο. Να μην χειραγωγείς τον θεατή. Αντίθετα, να του δίνεις τη δυνατότητα να εισπράττει αυτό που εισπράττει και να το αποδέχεται ή να το απορρίπτει με τον δικό του τρόπο. Γιατί στην ουσία οι ταινίες του Γιώργου Λάνθιμου περισσότερο θέτουν ρωτήματα. Είναι μια ειλικρινής αντιμετώπιση. Όλη αυτή η ανταπόκριση δείχνει ότι η ταινία επικοινωνεί με το κοινό της με πολλούς τρόπους».