Σοφία Εξάρχου / Το Animal είναι για όλους τους εργαζόμενους που φοράνε ένα κουστουμάκι και χαμογελούν

Τριάντα χρόνια μετά το «Απ’ το χιόνι» σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα, μία ελληνική ταινία κατέκτησε τον Χρυσό Αλέξανδρο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» – Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους του 64ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η ταινία Animal της Σοφίας Εξάρχου μας μεταφέρει στον κόσμο της τουριστικής σεζόν στην Ελλάδα, μέσα από την ιστορία μίας ομάδας ανιματέρ, σε ένα all inclusive ξενοδοχείο της Κρήτης. Η πρωταγωνίστρια της ταινίας Animal Δήμητρα Βλαγκοπούλου, έλαβε το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας.

Η Σοφία Εξάρχου μίλησε στο Πολιτιστικό Μαγκαζίνο Στο Κόκκινο με τη Ναταλί Χατζηαντωνίου και τη Μαρία Θανασούλια.

«Ξεκίνησα με την ιδέα να μιλήσω για την εργασία στο σήμερα. Πολύ γρήγορα αποφάσισα ότι το εργασιακό σύστημα της ταινίας μου θα είναι ο τουρισμός, γιατί είμαστε στην Ελλάδα και γιατί είναι κομμάτι της βιομηχανίας και της ταυτότητάς μας στο σήμερα. Μετά προέκυψαν οι ανιματέρ, δηλαδή η διασκέδαση σε αυτό το σύμπαν, τί σημαίνει διασκέδαση σήμερα και ποιοι είναι αυτοί που την προσφέρουν. Η ταινία προσπαθεί να ανοίξει την κουρτίνα και να φανερώσει το backstage της τουριστικής βιομηχανίας. Τί γίνεται δηλαδή κάτω από την επιφάνεια σε ένα all inclusive ξενοδοχείο σε ένα ελληνικό νησί» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το θέμα της ταινίας μας θύμισε την πολυβραβευμένη σειρά του HBO «White Lotus». Ρωτήσαμε την Σοφία Εξάρχου για αυτό και μας αποκάλυψε πως γνωρίστηκε με τον Mike White, δημιουργό του White Lotus πριν ασχοληθούν και οι δύο με τη βιομηχανία του τουρισμού στα έργα τους! «Κατά σύμπτωση, όταν έκανα το Park, γνώρισα τον Mike White. Ήταν tutor μου στο Sundance Lab όταν ανάρτησα την ταινία μου. Με βοήθησε πολύ και δουλέψαμε μαζί. Τότε δεν ήταν στα σκαριά ούτε το Animal, ούτε το White Lotus. Όταν είδα τη σειρά ενθουσιάστηκα και σκέφτηκα ότι δημιουργήσαμε παράλληλα έργα με παρόμοια θεματολογία, χωρίς να γνωρίζει ο ένας τί σκόπευε να κάνει ο άλλος».

«Με ενδιαφέρει να ρίξω φως εκεί που κανείς δεν κοιτάει. Στο Παρκ ήθελα να μιλήσω για τα απομεινάρια των Ολυμπιακών Αγώνων και στο Animal για το τί συμβαίνει πίσω από τον τουρισμό. Για εμένα η αλληγορία είναι για όλες τις εργασίες. Για όλους τους εργαζόμενους στον καπιταλισμό που φοράνε ένα κουστουμάκι και χαμογελούν είτε στο αφεντικό, είτε στους πελάτες. Απλώς οι δικοί μου χαρακτήρες κυριολεκτικά φορούν κοστούμια, όντως είναι κλόουν, όντως διασκεδάζουν τους άλλους ως ανιματέρ.

Η ιδέα του τίτλου ξεκίνησε από το “anima” που στα λατινικά σημαίνει «ψυχή». Η λέξη ανιματέρ βγαίνει από τη λέξη anima. Είναι οι εμψυχωτές όπως το λέμε στα ελληνικά. Είναι αυτοί που δίνουν ψυχή, ενέργεια και ζωντάνια στους πελάτες. Σκέφτηκα πως αν έβαζα το γράμμα l στο τέλος του anima και πρόκυπτε το animal (ζώο) κάπως αυτή η λέξη περιγράφει το σύμπαν της ταινίας και τις συνθήκες που επικρατούν σε αυτή. Όταν εμφανίζεται ο τίτλος της ταινίας στην αρχή, βλέπουμε το “Animal” και το “l” υποχωρεί πιο γρήγορα ώστε να μείνει το “anima”» πρόσθεσε.

Όσον αφορά τα εργασιακά του πολιτισμού η Σοφία Εξάρχου είπε χαρακτηριστικά «Παρότι χθες και σήμερα είναι ημέρες γιορτής για εμένα και τους συνεργάτες μου λόγω της επιτυχίας και των βραβείων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, δεν σταματάμε να λέμε ότι το να κάνεις ταινία στην Ελλάδα είναι ένας πόνος, μία κούραση, κυρίως διότι δεν υπάρχει σκέψη και καμία πολιτική για τον πολιτισμό -και για το σινεμά ειδικότερα- στην Ελλάδα. Είναι μία μοναχική και χρονοβόρα πορεία. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε ταινίες, αλλά θα ήταν καλό να έχουμε συνοδοιπόρους που μας βοηθούν. Να μην προέρχεται όλη η δύναμη και η ενέργεια από τους συντελεστές».

Η ταινία μας θα βγει αρχές Φεβρουαρίου από τη Weirdwave.