Δημήτρης Χούλης / «Ηταν ένα έγκλημα που φαινόταν ότι θα γίνει»

Ο δικηγόρος Δημήτρης Χούλης μίλησε στο Κόκκινο 105,5 και την Αλέκα Ζουμή για το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο και αποδόμησε το αφήγημα του λιμενικού σχετικά με την παροχή βοήθειας. Έχοντας μόλις βρεθεί σε δίκη που αφορούσε άτομα που είχαν συλληφθεί ως διακινητές στο ναυάγιο της Ρόδου, ο Δ. Χούλης αναφέρθηκε στις ομοιότητες των περιπτώσεων και κατέληξε λέγοντας πως θα πρέπει να μην περιμένουμε να φτάσουμε σε πολύνεκρα ναυάγια για να πράξουμε όπως πρέπει αλλά να δίνουμε την αξία που πρέπει σε κάθε ναυάγιο.

Η δίκη αφορούσε ναυάγιο που είχε γίνει τον Ιούνιο του 2022, ένα παραπλέον εμπορικό σκάφος τους έσωσε τότε, δεν τους άφησε, παρότι οι ίδιοι φώναζαν «Italy, Italy». Μάλιστα μέσα στη δικογραφία φαίνεται ότι ο καπετάνιος του σκάφους που τους έσωσε, αναγκάστηκε να κλειδωθεί στη γέφυρα μαζί με το πλήρωμα γιατί όλοι οι μετανάστες φώναζαν «Italy, Italy», αλλά ο ίδιος έδωσε εντολή να σωθούνε και μαγείρεψε για όλους και μετά αναγκάστηκε να κλειστεί μέσα στη γέφυρα, δεν έχει σημασία αν ήθελαν να πάνε στην Ιταλία, έπρεπε να διασωθούν.

Σήμερα, λοιπόν, ήταν το δικαστήριο αυτών που επελέγησαν ως καπετάνιοι όπως μαθαίνω ότι έχουν επιλεγεί πάλι έξι άνθρωποι ως διακινητές. Στη δική μας περίπτωση, σήμερα, ήταν μια οικογένεια, τέσσερις άνδρες, ο πατέρας και τα τρία του παιδιά που ταξίδευαν με τις τρεις γυναίκες τους και τα εγγόνια του παππού, δύο παιδιά και μία γυναίκα εννέα μηνών έγκυο.

Αυτούς διαλέξανε τότε ως διακινητές, αυτούς βρήκαμε να ξεσπάσουμε γι αυτό που συνέβαινε όπως τώρα πάλι σε έξι που είτε αναγκάστηκαν να οδηγήσουν γιατί τους εγκατέλειψαν στη μέση της διαδρομής, είτε γιατί δεν είχαν τα χρήματα για την μεταφορά.

Το δικαστήριο σήμερα αποφάσισε ότι τα ελληνικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία γιατί ήταν στα διεθνή ύδατα όταν εξέπεμψε το σήμα και ενώ είχαμε την υποχρέωση έρευνας και διάσωσης γιατί ήταν στο χώρο έρευνας και διάσωσής μας, ωστόσο, δεν ήταν στα ελληνικά χωρικά ύδατα και έτσι αυτοί οι άνθρωποι μετά από έναν χρόνο που ήταν στη φυλακή, αφήνονται ελεύθεροι.

Οι διακινητές δεν ήταν αυτοί, οι διακινητές έχουν ονομαστεί, είναι στον Λίβανο και έχουν πάρει πάνω από 1.000.000 γι’ αυτό το ταξίδι και δεν κινδύνευσαν δευτερόλεπτο να μπουν φυλακή. Και σε εκείνο το ναυάγιο οι άνδρες ήταν πάνω και οι γυναίκες ήταν στα αμπάρια. Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό.

Πριν από 20 μέρες είχαμε ένα ναυάγιο στη Μύκονο, όπου τρεις σώθηκαν , επτά βρέθηκαν, πολλοί αγνοούμενοι. Αν πρέπει να φτάσουμε να είναι 500 για να μας τρομάξει ο αριθμός, κάτι δεν πάει καλά. Παλιά μας σόκαρε ο μικρός Αϊλάν, τώρα θέλουμε 500 αλλιώς δεν συγκινούμαστε. Καλό είναι που γίνεται αυτή η συζήτηση αλλά μη νομίζουμε ότι συνέβη τώρα, γίνεται το ίδιο καθημερινά και δεν μας εκθέτει το AlarmPhone και το Aegean Boat Report, που εκθέτει αυτούς που παραβιάζουν τους νόμους, τώρα λοιπόν αρχίζουν να μας εκθέτουν οι Ιταλοί που λένε για μας ότι λέμε εμείς για τους Τούρκους, ότι τους συνοδεύανε τα ελληνικά σκάφη αντί να τους διασώσουν. Με μία διαφορά, οι Τουρκικές βάρκες έχουν μέσα 30 άτομα, ενώ εδώ είχε 700.

Ήταν ένα έγκλημα που φαινόταν ότι θα γίνει, ήδη από τις 09.30 είχαν την πληροφορία και φτάσαμε 2.30 το βράδυ να ανατραπεί υπό συνθήκες που δεν θα μάθει κανένας μας. Γιατί αυτοί που σώθηκαν ήταν 104 χωρίς σωσίβια, ακόμη και οι δήθεν διακινητές και αυτοί χωρίς σωσίβια και αυτοί πήγαιναν να πνιγούν και για να σωθούν επειδή δεν ήξεραν κολύμπι σημαίνει ότι κάποιος ήταν εκεί και αυτός ο κάποιος δεν ξέρουμε τι έκανε εκεί.

Εγώ είδα χθες για πρώτη φορά στο Mega σε ένα κανάλι από τα συστημικά, έναν αντιναύαρχο να λέει ότι έπρεπε να έχουν πάει δύο ρυμουλκά από δίπλα του να μην μπορεί να αναποδογυρίσει, το νο1 που έπρεπε να κάνουν ήταν αυτό. Εμείς, είτε απλά τους συνοδεύαμε να πάνε στην Ιταλία, είτε ακόμη χειρότερα δεν θα το μάθουμε ποτέ, δέσαμε το σκάφος λάθος και όπως στο Φαρμακονήσι ή κάναμε ελιγμούς περίεργους μέσα στη νύχτα και όπως στο Φαρμακονήσι πνίγηκαν εξαιτίας μας, πιθανώς να έχουν πνιγεί εξαιτίας μας, σίγουρα η έλλειψη διάσωσης είναι ήδη ένας λόγος εξαιτίας μας.

Πρώτα από όλα δεν θεωρώ ότι υπήρχε καπετάνιος που έδωσε κάποια εντολή. Είναι ξεκάθαρο από τις φωτογραφίες ότι οι άνθρωποι ικετεύουν για βοήθεια αλλά ακόμα κι αν ο καπετάνιος με ένα υπερφορτωμένο σκάφος επειδή είναι διακινητής και εγκληματίας και δεν τον νοιάζουν οι ζωές των ανθρώπων, αποφάσιζε να συνεχίσει να το ρίξει στα βράχια, αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς που είναι στο χώρο έρευνας και διάσωσής μας, έπρεπε να αφήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους να πνιγούν. Το λιμενικό θα πει πάρα πολλά, ήδη λένε και οι ίδιοι για τις γυναίκες που ήταν στα αμπάρια, άρα γνωρίζουν ότι άφησαν – έστω και αν ο καπετάνιος έλεγε ‘δεν θέλουμε’ – άφησαν ανθρώπους να πνιγούν

Σύντομα δεν θα ακούγεται λέξη από τους πρόσφυγες και θα βγαίνει μόνο το αφήγημα της κυβέρνησης και του λιμενικού».