Βίνα Σέργη / Αυτή η ποίηση μιλάει για το σήμερα, δεν θα μπορούσε κάτι άλλο

«Γλωσσίτσα μου. Αυτάκια μου. Μαλλάκια μου. Βυζάκια μου. Φρυδάκια μου. Γαμπίτσες μου. Μπουτάκια μου. Γονατάκια μου. χειλάκια μου. Μωράκι μου. Καβλάκι μου. Ζαχαρωτοαρκουδάκι μου. Κουνελοπανθηροζουζουνάκι μου. Μελομακαρονοκουραμπιεδάκι μου. Σκατουλάκι μου. Σκατά να 'ναι κι ό,τι να 'ναι. Αρκεί να είναι δικό Μου. Να μπορώ να λέω ΜΟΥ».

Κάπως έτσι ξεκινάει το «ΜΟΥ» της Β. Σέργη για να εξελιχθεί σε έναν χείμαρρο στερεοτύπων που εσωτερίκευσαν οι γυναίκες βιώνοντας την πατριαρχία. Ειρωνικό, σπαρακτικό, σε κάποιες περιπτώσεις και σημεία λειτουργεί σαν καθρέπτης. Για όλες. Για όλους. Γι’αυτό έγινε viral το «ΜΟΥ». Γι’αυτό άρχισε να διακινείται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς από inbox σε inbox μεταξύ φίλων. 

Μιλώντας στο Κόκκινο, η Βίνα Σέργη μας εξήγησε τί ακριβώς είναι η τέχνη του spoken word και του video poetry. Για το πώς λειτουργεί μία ποιητική κολεκτίβα όπως οι The Bad Poetry Social Club και με ποια μέσα γράφουν οι ποιητές της νέας γενιάς. Η ίδια, λέει, ξεκίνησε να γράφει γιατί δεν μπορούσε να εκφραστεί με λόγια. Με το spoken word τα κατάφερε. 

Έγραψε το «ΜΟΥ» το 2019. Πριν τη δολοφονία της Καρολάιν, πριν αρχίσουμε να μετράμε κάθε μήνα και μία δολοφονημένη, πριν το MeToo. Μέσα σε ένα λεωφορείο, θυμήθηκε τις ιστορίες που είχε ακούσει από άλλες γυναίκες για την κακοποίηση, τα στερεότυπα, την πατριαρχία στην καθημερινή ζωή. Αυτά την ώθησαν να γράψει το «ΜΟΥ». Σήμερα το συγκεκριμένο κομμάτι είναι viral και πολλές γυναίκες της στέλνουν τα συναισθήματα και τις ιστορίες τους. 

Ακούστε τη συζήτηση με τη Β. Σέργη