Αιμιλία Βουμβάκη / Το δεκάχρονο που ήθελε να σταματήσει τα τρένα

«Ένα λουλουδάκι στη μνήμη των παιδιών που χάθηκαν άδικα», είναι το γεγονός που περιέγραψε σήμερα στο Κόκκινο, η κ. Αιμιλία Βουμβάκη, δασκάλα στο 3ο Δημοτικό Παγκρατίου, μιλώντας στην Ευγενία Λουπάκη και τον Χρυσόστομο Λουκά. 

«Είχαμε μάθημα “Ταξίδι στο χρόνο με τον Αϊνστάιν” στην Ε’ Δημοτικού και κάλεσα τα παιδιά να διαλέξουν σε ποια εποχή του παρελθόντος ή του μέλλοντος θα ήθελαν να βρεθούν αν είχαν τη δυνατότητα. Και ο μικρός Ραφαήλ μου είπε ότι δεν ήθελε παρά μόνο μερικές ώρες πίσω να πάει. Μα γιατί; τον ρώτησα, αφού μπορείς να πας ό,που θέλεις γιατί μόνο τόσο λίγο; Γιατί θά θελα να πάω να σταματήσω το τρένο, να τους πω ότι έρχεται άλλο τρένο, να μη σκοτωθούν τα παιδιά. Να μπορούσα να τα βοηθήσω…κι εκεί βούρκωσε και βούρκωσε μαζί του κι όλη η τάξη».

Τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει μέσα στη δυσκολία της καραντίνας έχουν πρόσβαση στην πληροφορία και είναι πολύ ευαισθητοποιημένα είπε η κ. Βουμβάκη και ίσως γι’ αυτό εκτιμούν πιο πολύ αξίες που θεωρούμε δεδομένες.

«Έχω τις ελπίδες μου στα παιδιά και γι’ αυτό αν και ταλαντεύτηκα αποφάσισα να μιλήσω. Σκέφτηκα ότι είναι σαν να καταθέτω ένα λουλουδάκι εκ μέρους των μαθητών μου στη μνήμη των παιδιών που χάθηκαν».