Πάνος Λάμπρου / Η μάχη κατά του φασισμού είναι διαρκής και δίνεται στις δικαστικές αίθουσες, μα κυρίως στη κοινωνία

«Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής θεωρούν ότι δεν τους βολεύει η έδρα και επιχειρούν βολική αναβολή», είπε Στο Κόκκινο στους Βούλα Κεχαγιά και Νίκο Σβέρκο, ο δημοσιογράφος και μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Πάνος Λάμπρου, εκτιμώντας ότι η διαδικασία της δίκης στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, δεν θα είναι σύντομη.
 
«Όπως είχαμε πει όταν τελείωσε σε πρώτο βαθμό η δίκη, η υπόθεση του νεοναζισμού, του φασισμού και του ρατσισμού δεν τελειώνει με την απόφαση καταδίκης των πρωταγωνιστών της εγκληματικής οργάνωσης. Πρόκειται για μία διαρκή μάχη που δίνεται στα δικαστήρια και μέσα στην κοινωνία αλλά κυρίως πολιτικά, ιδεολογικά και αξιακά.
 
Βλέπουμε πολλά περιστατικά που έχουν την άσχημη μυρωδιά του φασισμού. Βλέπουμε πως ένας εργοδότης χτυπάει με άγριο τρόπο ένα ξένο εργάτη που ζητάει τα δεδουλευμένα του και μία σειρά άλλα περιστατικά τα οποία δείχνουν τη βία, την  αγριότητα και τον σεξισμό που υπάρχει μέσα στην Ελληνική κοινωνία. Επίσης γνωρίζουμε ότι ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας γοητεύεται από νεοναζιστικές απόψεις και πρακτικές.
 
Αν έγκαιρα δεν διακρίνουμε και δεν αξιολογήσουμε αυτά τα θέματα εξίσου σημαντικά με τα πρωτεύοντα και κρίσιμα θέματα της οικονομίας, τότε αυτό  που λέμε εκφασισμός της ελληνικής κοινωνίας θα γιγαντώνεται. Και όταν θα ‘ρθει η στιγμή, να δούμε πάλι το φίδι μπροστά μας, θα είναι αργά και θα λέμε πάλι ότι δεν καταλάβαμε και πάλι το υποτιμήσαμε.
 
Το ζήτημα είναι αυτός ο εκφασιμός να μην παίρνει διαστάσεις και σε τμήματα του πληθυσμού, σε πολίτες που έχουν άλλες διαθέσεις και κάποιες στιγμές της ζωής τους αισθάνονται ότι η λύση στα προβλήματά τους βρίσκεται στην ακροδεξιά. Εκεί πρέπει να βρίσκεται το μέτωπό μας ώστε να περιορίσουμε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά τις συλλογικές προσπάθειες από την πλευρά των νεοναζιστών φασιστών.  
 
Πρέπει η γλώσσα της Αριστεράς να είναι εξαιρετικά προσεκτική γιατί η γλώσσα έχει δύναμη, έχει ιδεολογία, έχει αξιακό φορτίο και πολλές φορές οι λέξεις που χρησιμοποιούμε δημιουργούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε.
 
Υπενθυμίζω ότι κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά άρχισε να μειώνεται σε πολύ σημαντικό βαθμό στο δημόσιο λόγο η ρατσιστική ρητορική και ορολογία. Τότε άρχισε να γίνεται κατανοητό ότι κανένας άνθρωπος δεν  πρέπει να θεωρείται λαθραίος, ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρείται δεύτερης κατηγορίας, αλλά ότι όλοι είμαστε εδώ με τη διαφορετικότητά μας και ίσοι απέναντι στο νόμο και απέναντι στη ματιά του ενός με του άλλου».