Άγις Τσουρός / Η υγεία πρέπει να έχει κεντρική θέση στα οράματα της πολιτείας

«Η υγεία στον 21ο αιώνα δεν είναι απλά και μόνο η απουσία της αρρώστιας. Είναι η ψυχική, κοινωνική και σωματική ευεξία όπως και οι συνθήκες διαβίωσης που διαμορφώνονται από τις πολιτικές της πολιτείας», είπε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, ο πρόεδρος της Κεντρικής Συντονιστικής Ομάδας του σχεδίου δράσης για την Δημόσια Υγεία και πρώην διευθυντής Πολιτικής και Διακυβέρνησης για την Υγεία και Ευεξία στον Π.Ο.Υ. Ευρώπης, Άγις Τσουρός.  
 
«Το σχέδιο δράσης για την αναβάθμιση του ελληνικού συστήματος Δημόσιας Υγείας πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του Ιδρύματος Μποδοσάκη το οποίο προσκάλεσε σημαντικούς Έλληνες ειδικούς σε θέματα Δημόσιας Υγείας προκειμένου να προσφέρουν την καλύτερη επιστημονική τεκμηρίωση και διεθνή εμπειρία στην προσπάθεια αυτή. Το σχέδιο παρουσιάστηκε ως κείμενο συζήτησης στις 12 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ενώ για τη δημιουργία του συστάθηκε Κεντρική Συντονιστική Ομάδα, η οποία σε συνεργασία με 50μελή Επιστημονική Ομάδα, εκπόνησαν το συγκεκριμένο σχέδιο που ήδη βρίσκεται στη διάθεση των αρμόδιων υπηρεσιών της πολιτείας προς αξιοποίηση. 

Όταν μιλάμε για δημόσια υγεία αναφερόμαστε στην πρόληψη, στην προστασία και στην προαγωγή της υγείας. Οπωσδήποτε μιλάμε και για τη διαχείριση των κρίσεων όπως και για την πεμπτουσία της δημόσιας υγείας, τις ανισότητες. Δεν νοείται να έχει κανείς ένα σύστημα δημόσιας υγείας χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις ανισότητες. Όχι μόνο αυτές που έχουν να κάνουν με την προσβασιμότητα αλλά και εκείνες που διαμορφώνουν τις συνθήκες στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
 
Το σύστημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα έχει παραμείνει αναιμικό για πολλά χρόνια με το κέντρο βάρους του να επικεντρώνεται στα νοσοκομεία. Η δημόσια υγεία όμως πρέπει να αφορά ένα σύστημα που να ξεκινάει από το πολιτικό επίπεδο και τις πολιτικές που θέτουν την υγεία σε κεντρική θέση σε σχέση με την ανάπτυξη, τη βιωσιμότητα και την ευημερία.
 
Το σχέδιο που παρουσιάσαμε πρωτίστως απευθύνεται στον πρωθυπουργό, στις πολιτικές δυνάμεις, στους υπουργούς, στους περιφερειάρχες, στους δημάρχους και στους ανθρώπους οι οποίοι όχι μόνο ασχολούνται με την πρωτοβάθμια φροντίδα, τα νοσοκομεία και τις δομές υγείας,  αλλά που με τις πολιτικές τους διαμορφώνουν συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Το πρώτο είναι η υγεία. Το δεύτερο είναι ποιες δομές χρειαζόμαστε στην Ελλάδα για να μπορούμε να είμαστε και δυνατοί στα εργαλεία που χρειαζόμαστε.
 
Βασικά όμως η δημόσια υγεία εφαρμόζεται τοπικά. Όπως διαπιστώσαμε, η πανδημία κερδήθηκε καλύτερα στις χώρες που αντιμετωπίστηκε στην κοινότητα. Άρα χρειαζόμαστε ένα σύστημα δημόσιας υγείας που θα είναι διατομεακό. Για παράδειγμα στο πρόβλημα της παχυσαρκίας που η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην Ευρώπη, για να την καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά, πρέπει να συνεργαστούν τουλάχιστον επτά υπουργεία, η τοπική αυτοδιοίκηση και η κοινωνία των πολιτών. Δηλαδή έχοντας μία προσέγγιση που αγκαλιάζει και ενδυναμώνει την κοινωνία, βάζοντας σε αυτή την προσπάθεια όλους εκείνους που με τις πολιτικές τους, μπορούν να επηρεάσουν ένα κομμάτι του παζλ που θα δώσει στο τέλος το επιθυμητό αποτέλεσμα.
 
Κάνοντας αυτόν το διάλογο, θα μπορούμε να απαιτούμε σαν πολίτες καλύτερες συνθήκες που θα υποστηρίζουν την υγεία αλλά και τους όρους διαβίωσης. Το σχέδιο που πρόσφατα παρουσιάστηκε, φιλοδοξεί να είναι σημείο αναφοράς με κοινές προσεγγίσεις που χρειάζεται κανείς να γνωρίζει, για να μπορέσει με τη δική του προστιθέμενη αξία, να φτιάξει κάτι που επιτέλους να είναι ένα σύστημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα, αλλά και μία υγεία που θα είναι κεντρικά τοποθετημένη στα οράματα της πολιτείας, όπως το κάνουν πιο προηγμένες χώρες».