Δέσποινα Παπαδοπούλου / Με ασπιρίνη προσπαθούν να θεραπεύσουν βαρύτατους καρκίνους
“Από το 1990 και μετά το κράτος υποχωρεί, προωθούνται οι ιδιωτικοποιήσεις και μειώνονται οι κοινωνικές παροχές, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο από την Δεξιά αλλά και από την Σοσιαλδημοκρατία” τόνισε μιλώντας Στο Κόκκινο, στην Ευγενία Λουπάκη και τον Χρυσόστομο Λουκά, η πρόεδρος του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Δέσποινα Παπαδοπούλου.
Με αφορμή την αποψινή (6μμ αμφιθέατρο Σάκης Καράγιωργας) συζήτηση με θέμα “Κοινωνική πολιτική πανδημία και δημοκρατία” η κ. Παπαδοπούλου υπογράμμισε ότι στη βεβαρυμένη σημερινή συγκυρία (οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμος) προστίθεται ο παράγοντας των δημόσιων πολιτικών που “δεν ασκούνται προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας αλλά χαρακτηρίζονται από το τρίπτυχο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, λιτότητα, κατασταλτικές πολιτικές και αυταρχισμός για να αντιπετωπιστεί η λαϊκή δυσαρέσκεια”
“Στην πανδημία είδαμε σειρά μέτρων περιστολής των ελευθεριών, ψήφιση αντιλαϊκών νομοσχεδίων και αποθέωση της ατομικής ευθύνης. Το κράτος παρεμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και μόνο με επιδόματα. Αλλά η δομική φτώχεια δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα. Είναι σαν να προσπαθούν με ασπιρίνη να θεραπεύσυυν βαρύτατους καρκίνους” τόνισε η Δέσποινα Παπαδοπούλου και κατέληξε λέγοντας: “Η κοινωνική δυστυχία φέρνει αντιδράσεις. Η οργάνωση κινηματικών διεκδικήσεων με στόχο την αλλαγή πολιτικής, είναι απαραίτητη”.
