Σία Αναγνωστοπούλου / Η Ειρήνη είναι σκληρά πολιτική θέση
«Η επανασυγκρότηση του κινήματος ειρήνης είναι αναγκαία, περισσότερο από ποτέ», είπε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, η βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ Αχαϊας, Σία Αναγνωστοπούλου, με αφορμή την ημερίδα που διοργανώνει η Πρωτοβουλία για την Ειρήνη, σήμερα στις 17.30μμ στο Αμφιθέατρο «Άλκης Αργυριάδης», στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.
«Έχουμε έναν πόλεμο μέσα στην καρδιά της Ευρώπης με όλες τις τραυματικές και καταστροφικές συνέπειες, τόσο στο πεδίο των μαχών, όσο και μακροπρόθεσμα με την φτωχοποίηση των πληθυσμών της Ευρώπης, την κλιματική καταστροφή, την άνοδο των εξοπλισμών και την όξυνση των εθνικισμών. Πλέον μπαίνουμε σε μια πολύ δύσβατη χρονικά περίοδο, και επομένως ένα κίνημα Ειρήνης είναι επιβεβλημένο.
Το κίνημα αυτό ξεκίνησε με τη μεγαλειώδη συναυλία της προηγούμενης Τρίτης, η οποία παρότι χτυπήθηκε, ο κόσμος κατέβηκε στα Προπύλαια θέλοντας να εκφράσει την ανάγκη του για τερματισμό του πολέμου, αρθρώνοντας λόγο γι' αυτά που θα γίνουν από δω και πέρα. Στην σημερινή Ημερίδα θα μιλήσουν καταξιωμένοι άνθρωποι προκειμένου να γίνει το πρώτο μεγάλο βήμα για τη διαμόρφωση κινήματος εναντίον του πολέμου, εναντίον της φτωχοποίησης και της ενεργειακής κρίσης και υπέρ των προσφύγων.
Δυστυχώς, η ρωσική εισβολή δικαιολογεί την δημιουργία ενός αρραγούς μετώπου υπέρ των εξοπλισμών, όμως θα πρέπει να γίνει σαφές ότι δεν υπάρχει ασφάλεια, χωρίς ευημερούσες κοινωνίες. Το ένα πάει παράλληλα με το άλλο. Όλοι αυτοί οι μεγάλοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί παράγουν και βαθαίνουν τις ανισότητες. Γι’ αυτό υποστηρίζω ότι η Ειρήνη, είναι σκληρά πολιτική θέση.
Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες οι οποίες θα πληρώσουν την θέληση της Αμερικής να είναι ηγέτιδα δύναμη σε ένα μονοπολικό κόσμο, οφείλουν να θυμηθούν το συμβόλαιο που συνυπέγραψαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ότι ασφάλεια σημαίνει το να μην πεινάσουμε ξανά, το να μην παγώσουμε, το να μην ξαναγίνει πόλεμος. Η Ειρήνη ήταν τότε ένα συνειδητό πράγμα που έβγαινε μέσα από τα αποκαΐδια ενός τρομερού πολέμου. Αυτό πρέπει να το ανακαλέσουμε στη μνήμη μας και να πιάσουμε το νήμα από εκεί, έτσι ώστε να μην επιτρέψουμε σε γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς που θα φέρουν σ’ αυτή την κατάσταση ακόμη μία φορά την ανθρωπότητα. Σε διαφορετική περίπτωση, οι αξίες του δυτικού κόσμου και η Δημοκρατία γίνονται ηθικολογία χωρίς αντίκρυσμα, γιατί γνωρίζουμε ότι η Δημοκρατία χωρίς στόχο την κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη είναι δημοκρατία κέλυφος».
