Δημήτρης Σταματόπουλος / Ενισχυμένη η Τουρκία, σε αναζήτηση ρόλου η Ελλάδα

«Ο πόλεμος στην Ουκρανία μεταβάλλει την ισορροπία  Ανατολής-Δύσης. Η Ρωσία φαίνεται σαν να στρέφει τα νώτα της στην Ευρώπη. Που θα βρεθεί η Ελλάδα;» απάντησε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, ο καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Δημήτρης Σταματόπουλος.  

«Η δυσκολία ένταξης της Ελλάδας στον αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο έγκειται πρώτον, στην παρατεταμένη χρεοκοπία που βιώνει από το 2010. Δεύτερον, στο δημογραφικό, το οποίο συνδέεται με το μεταναστευτικό. Τρίτον, στην Τουρκία που έχει οκταπλάσιο πληθυσμό και μία πολύ ισχυρή βιομηχανία, με επενδύσεις μεγάλων Δυτικών χωρών στο έδαφος της και με έναν αυταρχικό Πρόεδρο, με ότι αυτό συνεπάγεται. Βλέπουμε ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έχει περάσει σε μία νέα φάση, εγκαταλείποντας το αμυντικό δόγμα της Τουρκίας που είχε από την εποχή του Κεμάλ μέχρι και την κρίσιμη εποχή της πτώσης του κομμουνισμού. Ο Ερντογάν πλέον έχει μετατρέψει το δόγμα της Τουρκίας σε διεισδυτικό και επιθετικό όπως βλέπουμε στην Συρία, στη Λιβύη και στον Καύκασο, όπου συμμετέχει  στρατιωτικά, καλύπτοντας τα κενά που αφήνει η αμερικανική πολιτική και μάλιστα σε συνεργασία με τους Ρώσους. Γι’ αυτό έχει πολύ καλή σχέση με τον Πούτιν.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας προέβη σε μια εξαιρετικά προβληματική επιλογή, να συνάψει με τη Γαλλία αυτό που δηλώθηκε ως στρατηγική συμμαχία. Πως θα έρθει ο Γάλλος να υπερασπιστεί το έδαφος της Ελλάδας ή πως θα φθάσει ο Έλληνας να υπερασπιστεί τα εδαφικά κυριαρχικά δικαιώματα της Γαλλίας στην Αφρική ή όπου αλλού. Νομίζω ότι όταν κάνεις αυτά τα πράγματα, καταρχήν δεν τα λες. Γιατί τι μπορεί να εξασφαλίσει στο ενδεχόμενο μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης στην Ελλάδα η αγορά Ραφάλ απο την Γαλλία, εάν η Τουρκία διαθέτει τα Ρωσικά ηλεκτρονικά συστήματα που μπλοκάρουν τα γαλλικά;

Επιπλέον, είναι προφανές ότι αν υπάρχει μία πιθανότητα να περάσουν γρήγορα το φυσικό αέριο στην Ευρώπη, αυτό θα περάσει από την Τουρκία και το ζήτημα που προκύπτει είναι σε ποια χώρα θα στηθεί ο σταθμός υγροποίησης του αερίου. 

Αν τα πράγματα δυσκολέψουν πάρα πολύ και ξεκινήσει η Γερμανία την παραγωγή ενέργειας με λιγνίτη, θα πρέπει να τον ξεκινήσουμε και εμείς και να δούμε μετά τις οικολογικές ανησυχίες και επιπτώσεις. Όμως ελπίζω ακόμα ότι παίζεται ένα διπλωματικό πόκερ στο οποίο οι παίκτες θα τραβήξουν πίσω τις μπλόφες που κάνουν».