Γιάννης Γαλανόπουλος / Η λογοκλοπή δεν ταιριάζει στον ρόλο του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου
«Η αυτούσια αντιγραφή στοιχείων από άλλες διατριβές δεν ταιριάζει σε κανένα γιατρό, πόσο μάλλον στον θεσμό που εκπροσωπεί ο κ Πατούλης», είπε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, ο χειρουργός ορθοπεδικός και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΟΕΝΓΕ Γιάννης Γαλανόπουλος που διαπίστωσε μέρος της διατριβής του να ταυτίζεται πλήρως με αυτήν που πρόσφατα παρουσίασε ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
«Δεν είναι ωραίο και δεν είναι ταιριάζει στον πρόεδρο του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας να υπάρχουν αυτούσια, αντιγραμμένα στοιχεία από άλλες διατριβές, να γίνεται μία κοπτοραπτική δηλαδή. Ο κ Πατούλης είναι αυτός λόγω του θεσμού που εκπροσωπεί που με την υπογραφή του δίνει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, ανοίγει και κλείνει ιατρεία και έτσι η συγκεκριμένη πρακτική έχει συγκεκριμένη απαξία. Έχω την εντύπωση ότι μέσα από την προσπάθεια κατάκτησης ενός διδακτορικού τίτλου με τις συγκεκριμένες αντιεπιστημονικές πρακτικές, αποτυπώνεται η πολιτική που εκφράζει η ΝΔ συνολικά για την αριστεία, για το πώς πρέπει να είναι ο γιατρός, για το που πρέπει να στραφεί η επιστήμη, αν πρέπει να είναι δωρεάν το σύστημα υγείας ή αν πρέπει να πληρώνει ο ασθενής το απόγευμα για να κάνει ένα χειρουργείο που χρειάζεται. Νομίζω ότι η αριστεία οφείλει να αποσυνδεθεί από τέτοιες αντιλήψεις και πρακτικές.
Δεν μπορεί να παρουσιάζονται άνθρωποι που εκπροσωπούν τέτοιες πολιτικές ως τα παιδιά θαύματα. Ο κ Πατούλης θα έπρεπε με λίγο μεγαλύτερη ταπεινότητα να ενσκύψει πάνω στα προβλήματα που ως εκ της θέσεως του έχει να διεκπεραιώσει. Ως πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για το αν οι φοιτητές μπορούν να σπουδάσουν, αν μπορεί ο καθένας να έχει τα υλικά μέσα να εκπονήσει διδακτορική διατριβή και αν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή από το κράτος.
Ένα θεσμικό πολιτικό πρόσωπο θα έπρεπε να είχε επιδείξει μεγαλύτερη προσοχή σε αυτές τις «λεπτομέρειες» που μπορούν να εκθέσουν τον ίδιο, το θεσμό και τη διδακτορική διαδικασία. Όλη αυτή η νοοτροπία με τα διδακτορικά και την επιστημονική καταξίωση, κάποιοι επιχειρούν να την συνδυάσουν με την εμπορευματοποίηση της ιατρικής, με την καριέρα που σημαίνει πολλά λεφτά και με μία αντίληψη για το γιατρό όπως υπήρχε σε προηγούμενες δεκαετίες. Σήμερα όμως, δεν γίνεται κάποιος γιατρός για να πλουτίσει. Όποιος κινείται με αυτό το σκεπτικό είναι βαθιά νυχτωμένος. Οι περισσότεροι συνάδελφοί μου σήμερα προσπαθούν με νύχια και με δόντια να προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες στο λαό που προσέρχεται στα δημόσια νοσοκομεία. Αγωνίζονται για να υπάρχει υγεία για όλους μας, ως δικαίωμα και ως αγαθό».
