Βασίλης Παπαδόπουλος / Επιλεκτική ευαισθησία από τις χώρες του Βίσεγκραντ για τους πρόσφυγες
Για τη διαφορετική αντιμετώπιση των προσφύγων που φεύγουν για να σωθούν από τα μέτωπα του πολέμου, τα οποία βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες, μίλησε Στο Κόκκινο ο Βασίλης Παπαδόπουλος πρόεδρος του «Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες» και εξήγησε πως τώρα οι Ουκρανοί πρόσφυγες είναι καθοδεχούμενοι για τις χώρες του Βίσεγκραντ ενώ από το 2015 κάνουν ό,τι μπορούν για να μην υποδεχτούν ανθρώπους, από τη Συρία το Αφγανιστάν και άλλου, άμαχους οι οποίοι ξεσπιτώθηκαν για τους ίδιους λόγους.
Στον Νίκο Ξυδάκη εξήγησε πως μέσα σε δύο εβδομάδες ένα εκατομμύριο άνθρωποι ξεσπιτώθηκαν πήγαν σε γειτονικές χώρες ή εντός της Ουκρανίας για να γλυτώσουν και πως αυτό θα είναι όπως όλα δείχνουν το μεγαλύτερο προσφυγικό ρεύμα θα ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα και του 2015 και αυτό της κρίσης της Γιουγκοσλαβίας.
Τόνισε πως θεωρεί ότι θα συνεχίσει η προσφορά και η βοήθεια από τις χώρες του Βίσεγκραντ, που είναι πρώην ανατολικές χώρες, προς τον άμαχο πληθυσμό και κυρίως τα γυναικόπαιδα τα οποία πάνε στην Πολωνία και στις πέριξ της Ουκρανίας χώρες και πως αν συνεχίσει ο πόλεμος τα γυναικόπαιδα θα εξαρτώνται από τα συστήματα κοινωνικής προστασίας της Ευρώπης για διαμονή, εκπαίδευση κ.ά.
Όλοι ελπίζουν πως η μετακίνηση των προσφύγων θα προσωρινή αλλά αυτό θα φανεί, εξήγησε ο κ. Παπαδόπουλος και αναφέρθηκε στην υποκρισία συγκεκριμένων κρατών τα οποία το 2015 δεν έδειξαν κανέναν ανθρωπισμό αν και επί ένα έτος είχαμε ακατάπαυστες ροές με πρόσφυγες που έφταναν στην Ελλάδα και είχαν άλλο πολιτιστικό και θρησκευτικό υπόβαθρο.
Για τις εξαγγελίες Κεραμέως σχετικά με τα 1.000 προσφυγόπουλα που θα εγγραφούν όλα στα σχολεία, εξήγησε ότι για να πάει ένα παιδί – πρόσφυγας στο σχολείο αυτό εξαρτάται με την περιοχή που διαμένει.
Αν δηλαδή μένει στη «δομή» στο Κλειδί είναι βέβαιο ότι δεν θα πάει σχολείο και το ίδιο ισχύει και για τα προσφυγόπουλα που δεν έρχονται από την Ουκρανία και μένουν σε δομές στη Μαλακάσα και αλλού.
